รู้สึกเบื่อ เซง ไม่มี ใครเข้าใจ ทำอย่างไรดี อาการแบบนี้เป็นโรคทางจิตหรือเปล่า

ไม่มีที่พึ่ง ไม่มีคนให้คำปรึกษา มีพ่อแม่ก็เหมือนไม่มี เพราะไม่เคยสนใจ ทุกวันนี้เมื่อไม่สบายใจอะไรก็ระบายความในใจลงสมุด ลงในกระดาษ กระดาษเป็นที่ระบายที่ดีที่สุด อยากทำในสิ่งที่ตัวเองอยากทำ แต่ถูกปิดกั้น พยายามที่จะให้ตัวมีความสุข แต่ไม่สามารถลืมความทุกข์ไม่ได้ ทุกครั้งที่รู้สึกแย่ ก้อจะอยู่เงียบๆเฉยๆ ไม่ทำอะไร เล่าไปก็ไม่ใครรับฟัง มีแต่ซ้ำเติม  อยากออกไปทำงานหาเงินเพื่อตัวเอง สร้างเนื้อสร้างสร้างตัวด้วยตัวเอง เพื่อให้ตัวเองมีค่ามากขึ้น สักวันหนึ่งจะยืนด้วยขาของตัวเองอย่างภูมิใจ