เรื่องมันยาวหน่อยนะคะ พอดีอยากเล่าให้มันเข้าใจ จะได้ให้คำแนะนำที่ถูกจุด
ขออภัยด้วยนะคะถ้าพิมพ์ผิดหรือเล่าได้ไม่ดีเท่าไหร่ค่ะ
--------------------------------------------------
สวัสดีค่ะ คือตอนนี้เรามีคนคุยคนนึง คุยมาหลายเดือนแล้วค่ะ แต่เขาไม่ขอคบสักที เราก็ไม่ได้อะไรนะคะ ก็ถ้าไม่พร้อมก็ไม่เป็นไรอะไรประมาณนี้ค่ะ เราอยู่ ม.3 เขาอยู่ ม.5 ที่จริงพี่เขาคุยแต่กับรุ่นพี่เค้าไม่อยากคุยกับรุ่นน้องเพราะเห็นว่ารุ่นน้องงี่เง่า แต่เขาก็เพิ่งมาคุยกับเรานี่แหละค่ะที่เป็นรุ่นน้อง
แล้วเขาก็เคยเป็นคนที่ม่อมากๆไปกินเหล้ากินเบียร์แทบทุกวัน สูบบุหรี่ ใช้เงินเก่งมาก โรงเรียนก็เข้าไม่ทันแถว คือจะเข้าตอนไหนก็เข้า เหมือนจะเรียนพอแค่ผ่านๆไปค่ะ และชอบไปเล่นเกมอยู่ร้านเกมทุกๆวันเลย เล่นจนดึกจนดื่นจะกลับตอนไหนก็แล้วแต่จะกลับ
ตอนแรกเราก็คุยกะจะดูว่าเป็นคนยังไงเฉยๆ แต่เอาไปเอามา เรากลับชอบเขา และรักเขาไปตอนไหนไม่รู้ ด้วยความที่เขาทำดีกับเรา แล้วก็ตัดอีกคนที่ตอนแรกเขาคุยพร้อมกับเรา มันก็ยิ่งทำให้เรารู้สึกว่าเขาก็จริงจังกับเราเหมือนกัน มันเลยทำให้เราให้ใจเขาไปเรื่อยๆ
พอมาคุยกับเรา เราก็ไม่อยากให้เขาทำตัวแบบนั้น ด้วยความที่เราเรียนห้องโปรแกรมพิเศษ ก็ออกแนวเด็กเรียนนิดๆ ไม่ได้ยุ่งเกี่ยวกับเรื่องพวกนี้เลยไม่เข้าใจด้วยแหละมั้งคะ เราเลยไม่ชอบผู้ชายที่ทำตัวแบบนั้น ถ้าถามผู้หญิงทุกคนก็ไม่มีใครชอบหรอกค่ะ
เราไม่ชอบคนสูบบุหรี่ด้วย เราไม่ชอบกลิ่นบุหรี่อยู่แล้วด้วยค่ะ เลยบอกให้เขาเลิกๆหน่อย ลดๆลงก่อนก็ได้ แล้วในเรื่องอื่นๆเราไม่ได้ห้ามถึงขนาดไม่ให้ทำเลยนะคะ เราก็พยายามบอก พยายามเตือน พยายามอธิบายว่า เออ มันไม่โอเคนะถ้าทำแบบนี้ ลดลงหน่อยนะ ไปกินก็ไปวันที่พรุ่งนี้ไม่มีเรียนหรือมีธุระอะไร ส่วนเรื่องเกมก็เล่นได้ แต่ต้องรู้จักเวลานะ ว่าเล่นนานแค่ไหน ตอนไหนควรกลับ
ที่เราทำแบบนี้ไม่ใช้เราจะให้เขาเอาเวลามาอยู่กับเราหรือคุยกับเรานะคะ แต่เราอยากให้เขาทำสิ่งที่มันดีกว่านี้ตอนแรกเขาก็บอกว่าจะเลิกบุหรี่ให้เรานะคะ เราก็รู้สึกดีมาก เราก็ให้เค้าลดๆลงก่อน ส่วนเรื่องเล่นเกมเราก็ให้เขาจัดสรรเวลาเล่นเองค่ะ เพราะเขาก็โตแล้วเลยให้คิดด้วยตัวเองบ้างค่ะ
แต่แรกๆมันก็ดีนะคะ ดีมาก เราแบ่งและจัดสรรเวลาได้โอเคค่ะ เรามีความสุขมากในช่วงนั้น เขาก็พยายามไปแถวให้ทันตลอด เล่นเกมเป็นเวลา ไปกินสัปดาห์ละครั้งถึง 2 ครั้งแล้วก็ ไม่ค่อยได้กินเป็นเดือน เราก็รู้สึกดีค่ะ เหมือนเราทำให้เค้าดีขึ้นได้ ด้วยความที่เราชอบบอกชอบสอนด้วยค่ะ เราเห็นคนที่เรารักทำเรื่องแย่ๆต่อมันก็รู้สึกไม่ดี
พอมาช่วงนี้เขาก็เริ่มเปลี่ยนไป เริ่มไม่ค่อยไปกับเรา มาโรงเรียนก็ไม่ทันเหมือนเดิม เราปลุกเขาทุกวันนะคะ บางวันเราโทรเป็น 60 กว่าสายก็ไม่ตื่นก็มี เราก็เคยท้อที่จะปลุกนะคะ แต่เขาบอกอยากให้ปลุกเราเลยปลุกเรื่อยๆมา
เขาเริ่มไม่ค่อยคุยกับเราค่ะ เขาดูหงุดหงิดง่ายๆด้วย แล้วเขาก็มาบอกเราว่าช่วงนี้เขาเป็นอะไรไม่รู้รู่สึกหงุดหงิดง่าย เป็นกับทุกคนไรงี้ แล้วเขาก็ขอไปอยู่กับเพื่อนบ้าง เราก็โอเคค่ะ เราไม่ได้ติดใจอะไร เราเข้าใจค่ะ ผู้ชายเขาก็ต้องอยู่กับเพื่อนบ้าง ไม่ใช่อยู่แต่กับเรา
พอเราให้อิสระในตรงนี้ เขาก็ไม่ค่อยคุยกับเรา ไม่ค่อยอยู่กับเรา ก็มีนอยๆบ้างค่ะ แต่เราพยายามเข้าใจ วันนึงเขาขอเราไปร้านเหล้า ร้านที่ไม่ใช่ร้านนั่งจิบเฉยๆค่ะ แบบตื๊ดๆหน่อย ด้วยความที่เราไม่เคยไปเราห่วงเรากลัว จนเรางี่เง่า แต่เราก็แค่เงียบๆไม่พูดอะไร ก็นอยๆอะค่ะ เราไม่อยากให้เค้าไปค่ะ แต่เราก็ไม่อยากห้าม เขาก็มาบอกว่าเรางี่เง่า อย่างนู้นอย่างนี้
เราก็ทะเลาะกันแต่ก็เหมือนจะจบด้วยดีแล้ว เราคิดว่ามันจะกลับมาดีๆเหมือนเดิม แต่พอวันต่อๆมาเราก็ทะเลาะกันหลายๆเรื่อง เพราะเขาไปเล่นเกมโดยที่ไม่บอกและไปนานเกินไปค่ะ กลับที 4-5 ทุ่ม เลยได้ทะเลาะกัน เราพยายามบอกพยายามอธิบายว่ามันไม่โอเคแล้วนะแบบนี้ รู้เวลาบ้าง อะไรทำนองนี้
แต่เขาก็บอกนี่วันหยุด และมันเป็นความสุขของเขา เขาบอกเขาไม่ชอบที่เราไปบอกไปสอนเขาแบบนั้น เราหวังดีนะ เราไม่ได้ต้องการจะบังคับเขาหรอกค่ะ แต่เขาบอกว่าเราไปบังคับชีวิตเขา และเขาไม่ชอบ เขารำคาญค่ะ ทำเอาเราหน้าชาไปเลย
เราเลยบอกเขาว่าเราจะไม่บอกเขาแล้ว ไม่บังคับเขาแล้ว แล้วเขาก็บอกว่าที่ยังไม่ขอคบเพราะเขายังไม่รู้สึกเท่าคนเก่า ยังไม่ได้รู้สึกอะไรมากกับเรา ทั้งๆที่ไปไหนด้วยกันแทบทุกวัน ทำดีกับเรามาก บอกว่ารักเรา หวงเรา เปิดตัวกับคนรู้จักหลายๆคน เมื่อเราได้ยินคำนั้นแล้วเราก็ร้องไห้ออกมาพรวดใหญ่เลยค่ะ
เราถึงกับนอนไม่หลับเลย กินข้าวน้อยลง แต่ก็พยายามกินให้สารอาหารไปเลี้ยงร่างกายนะคะ เศร้าแค่ไหนก็ต้องมีร่างกายที่แข็งแรง เราคิดมากกับเรื่องนี้มาก เราคิดตลอด เราพยายามหาวิธีแก้ไขว่าควรทำยังไง แต่ก็ไม่ได้คำตอบสักที
ซึ่งวันนี้เราก็พยายามไม่บอกไม่สอนเขา แต่เขาบอกเขาเบื่อโลก เบื่อทุกอย่าง อยากไปกินเบียร์ เราก็เลยบอกว่ามันไม่จำเป็นต้องไปกินเลยนะ มันมีหลายอย่างให้ทำอยู่ แต่ถ้าจะไปก็ไม่ได้ว่าอะไร พี่โตแล้วพี่ก็คิดเองได้ หนูบอกอะไรพี่มากไม่ได้หรอก แต่ก็อยากให้พี่รักตัวเองมากๆนะ
หนูก็คงคิดว่าพี่เขาจะโอเค แล้วก็คิดได้ที่หนูบอกไปแบบนั้น แต่ไม่ค่ะ เขากลับตอบเรากลับว่า ทำไมชอบสอน คิดเองได้ ทำเอาเราหน้าชาไปครั้งที่สองเลยค่ะ มันจุกมากค่ะ เราหวังดี แต่เขากับเห็นความหวังดีเป็นเรื่องบังคับและน่ารำคาญ
เราเลยบอกเขาไปว่า เราจะไม่บอกเขาอีกแล้ว มันไม่จำเป็นแล้วที่ต้องไปบอกเขา เพราะยังไงเขาก็เห็นเป็นเรื่องน่ารำคาญสำหรับเขาอยู่ดีค่ะ มันเลยทำให้เราอึดอัดมาก
เราเลยอยากจะถามทุกๆคนค่ะ
1. เราควรทำยังไงคะ เราให้ใจเขาไปมากแล้วด้วยค่ะ
2. แล้วที่เราทำไปมันถูกไหมคะ หรือว่ามันก้าวก่ายและบังคับชีวิตเขามากเกินไป
ขอบคุณสำหรับคำตอบล่วงหน้านะคะ เราขอความคิดเห็นจากทุกๆคนด้วยนะคะ ตอนนี้เราแย่มาก เราไม่รู้จะทำยังไงดีค่ะ
คนคุยไม่ชอบให้เราสอนเราควรทำยังไงดีคะ?? เราผิดที่ไปก้าวก่ายเค้ามากเกินไปหรือเราถูกแล้วคะ???
ขออภัยด้วยนะคะถ้าพิมพ์ผิดหรือเล่าได้ไม่ดีเท่าไหร่ค่ะ
--------------------------------------------------
สวัสดีค่ะ คือตอนนี้เรามีคนคุยคนนึง คุยมาหลายเดือนแล้วค่ะ แต่เขาไม่ขอคบสักที เราก็ไม่ได้อะไรนะคะ ก็ถ้าไม่พร้อมก็ไม่เป็นไรอะไรประมาณนี้ค่ะ เราอยู่ ม.3 เขาอยู่ ม.5 ที่จริงพี่เขาคุยแต่กับรุ่นพี่เค้าไม่อยากคุยกับรุ่นน้องเพราะเห็นว่ารุ่นน้องงี่เง่า แต่เขาก็เพิ่งมาคุยกับเรานี่แหละค่ะที่เป็นรุ่นน้อง
แล้วเขาก็เคยเป็นคนที่ม่อมากๆไปกินเหล้ากินเบียร์แทบทุกวัน สูบบุหรี่ ใช้เงินเก่งมาก โรงเรียนก็เข้าไม่ทันแถว คือจะเข้าตอนไหนก็เข้า เหมือนจะเรียนพอแค่ผ่านๆไปค่ะ และชอบไปเล่นเกมอยู่ร้านเกมทุกๆวันเลย เล่นจนดึกจนดื่นจะกลับตอนไหนก็แล้วแต่จะกลับ
ตอนแรกเราก็คุยกะจะดูว่าเป็นคนยังไงเฉยๆ แต่เอาไปเอามา เรากลับชอบเขา และรักเขาไปตอนไหนไม่รู้ ด้วยความที่เขาทำดีกับเรา แล้วก็ตัดอีกคนที่ตอนแรกเขาคุยพร้อมกับเรา มันก็ยิ่งทำให้เรารู้สึกว่าเขาก็จริงจังกับเราเหมือนกัน มันเลยทำให้เราให้ใจเขาไปเรื่อยๆ
พอมาคุยกับเรา เราก็ไม่อยากให้เขาทำตัวแบบนั้น ด้วยความที่เราเรียนห้องโปรแกรมพิเศษ ก็ออกแนวเด็กเรียนนิดๆ ไม่ได้ยุ่งเกี่ยวกับเรื่องพวกนี้เลยไม่เข้าใจด้วยแหละมั้งคะ เราเลยไม่ชอบผู้ชายที่ทำตัวแบบนั้น ถ้าถามผู้หญิงทุกคนก็ไม่มีใครชอบหรอกค่ะ
เราไม่ชอบคนสูบบุหรี่ด้วย เราไม่ชอบกลิ่นบุหรี่อยู่แล้วด้วยค่ะ เลยบอกให้เขาเลิกๆหน่อย ลดๆลงก่อนก็ได้ แล้วในเรื่องอื่นๆเราไม่ได้ห้ามถึงขนาดไม่ให้ทำเลยนะคะ เราก็พยายามบอก พยายามเตือน พยายามอธิบายว่า เออ มันไม่โอเคนะถ้าทำแบบนี้ ลดลงหน่อยนะ ไปกินก็ไปวันที่พรุ่งนี้ไม่มีเรียนหรือมีธุระอะไร ส่วนเรื่องเกมก็เล่นได้ แต่ต้องรู้จักเวลานะ ว่าเล่นนานแค่ไหน ตอนไหนควรกลับ
ที่เราทำแบบนี้ไม่ใช้เราจะให้เขาเอาเวลามาอยู่กับเราหรือคุยกับเรานะคะ แต่เราอยากให้เขาทำสิ่งที่มันดีกว่านี้ตอนแรกเขาก็บอกว่าจะเลิกบุหรี่ให้เรานะคะ เราก็รู้สึกดีมาก เราก็ให้เค้าลดๆลงก่อน ส่วนเรื่องเล่นเกมเราก็ให้เขาจัดสรรเวลาเล่นเองค่ะ เพราะเขาก็โตแล้วเลยให้คิดด้วยตัวเองบ้างค่ะ
แต่แรกๆมันก็ดีนะคะ ดีมาก เราแบ่งและจัดสรรเวลาได้โอเคค่ะ เรามีความสุขมากในช่วงนั้น เขาก็พยายามไปแถวให้ทันตลอด เล่นเกมเป็นเวลา ไปกินสัปดาห์ละครั้งถึง 2 ครั้งแล้วก็ ไม่ค่อยได้กินเป็นเดือน เราก็รู้สึกดีค่ะ เหมือนเราทำให้เค้าดีขึ้นได้ ด้วยความที่เราชอบบอกชอบสอนด้วยค่ะ เราเห็นคนที่เรารักทำเรื่องแย่ๆต่อมันก็รู้สึกไม่ดี
พอมาช่วงนี้เขาก็เริ่มเปลี่ยนไป เริ่มไม่ค่อยไปกับเรา มาโรงเรียนก็ไม่ทันเหมือนเดิม เราปลุกเขาทุกวันนะคะ บางวันเราโทรเป็น 60 กว่าสายก็ไม่ตื่นก็มี เราก็เคยท้อที่จะปลุกนะคะ แต่เขาบอกอยากให้ปลุกเราเลยปลุกเรื่อยๆมา
เขาเริ่มไม่ค่อยคุยกับเราค่ะ เขาดูหงุดหงิดง่ายๆด้วย แล้วเขาก็มาบอกเราว่าช่วงนี้เขาเป็นอะไรไม่รู้รู่สึกหงุดหงิดง่าย เป็นกับทุกคนไรงี้ แล้วเขาก็ขอไปอยู่กับเพื่อนบ้าง เราก็โอเคค่ะ เราไม่ได้ติดใจอะไร เราเข้าใจค่ะ ผู้ชายเขาก็ต้องอยู่กับเพื่อนบ้าง ไม่ใช่อยู่แต่กับเรา
พอเราให้อิสระในตรงนี้ เขาก็ไม่ค่อยคุยกับเรา ไม่ค่อยอยู่กับเรา ก็มีนอยๆบ้างค่ะ แต่เราพยายามเข้าใจ วันนึงเขาขอเราไปร้านเหล้า ร้านที่ไม่ใช่ร้านนั่งจิบเฉยๆค่ะ แบบตื๊ดๆหน่อย ด้วยความที่เราไม่เคยไปเราห่วงเรากลัว จนเรางี่เง่า แต่เราก็แค่เงียบๆไม่พูดอะไร ก็นอยๆอะค่ะ เราไม่อยากให้เค้าไปค่ะ แต่เราก็ไม่อยากห้าม เขาก็มาบอกว่าเรางี่เง่า อย่างนู้นอย่างนี้
เราก็ทะเลาะกันแต่ก็เหมือนจะจบด้วยดีแล้ว เราคิดว่ามันจะกลับมาดีๆเหมือนเดิม แต่พอวันต่อๆมาเราก็ทะเลาะกันหลายๆเรื่อง เพราะเขาไปเล่นเกมโดยที่ไม่บอกและไปนานเกินไปค่ะ กลับที 4-5 ทุ่ม เลยได้ทะเลาะกัน เราพยายามบอกพยายามอธิบายว่ามันไม่โอเคแล้วนะแบบนี้ รู้เวลาบ้าง อะไรทำนองนี้
แต่เขาก็บอกนี่วันหยุด และมันเป็นความสุขของเขา เขาบอกเขาไม่ชอบที่เราไปบอกไปสอนเขาแบบนั้น เราหวังดีนะ เราไม่ได้ต้องการจะบังคับเขาหรอกค่ะ แต่เขาบอกว่าเราไปบังคับชีวิตเขา และเขาไม่ชอบ เขารำคาญค่ะ ทำเอาเราหน้าชาไปเลย
เราเลยบอกเขาว่าเราจะไม่บอกเขาแล้ว ไม่บังคับเขาแล้ว แล้วเขาก็บอกว่าที่ยังไม่ขอคบเพราะเขายังไม่รู้สึกเท่าคนเก่า ยังไม่ได้รู้สึกอะไรมากกับเรา ทั้งๆที่ไปไหนด้วยกันแทบทุกวัน ทำดีกับเรามาก บอกว่ารักเรา หวงเรา เปิดตัวกับคนรู้จักหลายๆคน เมื่อเราได้ยินคำนั้นแล้วเราก็ร้องไห้ออกมาพรวดใหญ่เลยค่ะ
เราถึงกับนอนไม่หลับเลย กินข้าวน้อยลง แต่ก็พยายามกินให้สารอาหารไปเลี้ยงร่างกายนะคะ เศร้าแค่ไหนก็ต้องมีร่างกายที่แข็งแรง เราคิดมากกับเรื่องนี้มาก เราคิดตลอด เราพยายามหาวิธีแก้ไขว่าควรทำยังไง แต่ก็ไม่ได้คำตอบสักที
ซึ่งวันนี้เราก็พยายามไม่บอกไม่สอนเขา แต่เขาบอกเขาเบื่อโลก เบื่อทุกอย่าง อยากไปกินเบียร์ เราก็เลยบอกว่ามันไม่จำเป็นต้องไปกินเลยนะ มันมีหลายอย่างให้ทำอยู่ แต่ถ้าจะไปก็ไม่ได้ว่าอะไร พี่โตแล้วพี่ก็คิดเองได้ หนูบอกอะไรพี่มากไม่ได้หรอก แต่ก็อยากให้พี่รักตัวเองมากๆนะ
หนูก็คงคิดว่าพี่เขาจะโอเค แล้วก็คิดได้ที่หนูบอกไปแบบนั้น แต่ไม่ค่ะ เขากลับตอบเรากลับว่า ทำไมชอบสอน คิดเองได้ ทำเอาเราหน้าชาไปครั้งที่สองเลยค่ะ มันจุกมากค่ะ เราหวังดี แต่เขากับเห็นความหวังดีเป็นเรื่องบังคับและน่ารำคาญ
เราเลยบอกเขาไปว่า เราจะไม่บอกเขาอีกแล้ว มันไม่จำเป็นแล้วที่ต้องไปบอกเขา เพราะยังไงเขาก็เห็นเป็นเรื่องน่ารำคาญสำหรับเขาอยู่ดีค่ะ มันเลยทำให้เราอึดอัดมาก
เราเลยอยากจะถามทุกๆคนค่ะ
1. เราควรทำยังไงคะ เราให้ใจเขาไปมากแล้วด้วยค่ะ
2. แล้วที่เราทำไปมันถูกไหมคะ หรือว่ามันก้าวก่ายและบังคับชีวิตเขามากเกินไป
ขอบคุณสำหรับคำตอบล่วงหน้านะคะ เราขอความคิดเห็นจากทุกๆคนด้วยนะคะ ตอนนี้เราแย่มาก เราไม่รู้จะทำยังไงดีค่ะ