รักคนผิด ผิดที่ ผิดเวลา จนคิดสั้น เพราะความรักโง่ๆ

ขออธิบายประวัติของเราก่อนล่ะกัน ตอนนี้เราอายุ 25 ปี มีลูกตั้งแต่อายุ 21 ปี แต่เราเลิกกับพ่อของลูกตั้งแต่ลูกได้ 1 ขวบ เพราะความไม่รู้จักพอของ ผช. ต่อมาเราก็ใช้ชีวิตแบบอิสระ กิน ดื่ม เที่ยว ตามประสาวัยรุ่นทั่วไป แต่เราก็ยังดูแลลูกอยู่ เราอยู่กับลูกเราสองคน พูดง่ายๆว่า แม่เลี้ยงเดี่ยว เรามีหน้าที่การงานที่เกือบจะดีเลยทีเดียว ลูกก็อยู่กะเรา จ-พฤ ส่วน ศ-อา ไปอยู่บ้านย่า เราใช้เวลาช่วง เสาร์ อาทิตย์ เที่ยว กินเหล้า เมาแบบหัวลาน้ำ เราเป็น ผญ. ที่หน้าตาดี ผช. ส่วนมากจะเข้าหาเราตลอด แบบไม่ขาดสายเลยแหละ ตั้งแต่เราเลิกกับพ่อของลูกมา เราก็คบ ผช. มาเรื่อย เปลี่ยนหน้าบ่อยมาก จนเพื่อนชิน จนมาวันนึง ขนาดที่เรานั่งกินเบียอยู่ที่ลานเบียสด ได้มีคนทักเฟสเรามา เป็นรุ่นพี่คนนึง ที่เรารู้จักกันตั้งแต่เด็กๆ ที่เถียว ตามจีบ ตามหยอด มาตลอด เกือบ 10 ปี (ผช. คนนี้สนิทกับพี่เขยและพี่สาวมาก) แต่เราไม่เคยใจอ่อนเล่นด้วยสักครั้ง เพราะเรากลัวความเจ้าชู้ของ ผช. คนนี้มาก เราเลยปิดกั้นเขามาตลอด พี่เขา มาๆ หายๆ แบบนี้ตลอด หลายปี พอเขามีแฟนเขาก็จะหายไป พอเขากลับมาบ้านที เขาก็ยังทักมาหาเรา โทมาหาเรา ชวนเราไป นู้น นี้ นั้น ตลอด แต่เราก็ปฏิเสธมาตลอด จนมากระทั้ง ปี 60 เกือบสิ้นเดือน มกราคม พี่เขาทักมา ถาม อยู่ไหน เป็นยังไง สบายดีรึป่าว ตามประสาคนรู้จักกัน เราก็ไม่ได้คิดอะไร คิดในใจ คงมาแบบเดิมๆแหละ เพราะพี่เขาแต่งงานมีครอบครัวไปแล้ว คงเลิกเจ้าชู้ เลิกหยอดเราแล้วแหละ สุดท้ายเราก็หลงคารมณ์ พี่แกไปตอนไหนก็ไม่รู้ รู้ตัวอีกที เราก็ไปนั่งกินเบียที่งานบวชเพื่อนพี่เขาแล้ว อยู่งานบวชได้สักพักใหญ่ๆ พี่เขาก็กินจนเมามาก เพราะพี่เขากินตั้งแต่วันที่กลับมายังไม่พัก ประมาณเกือบๆ ตี 1 เราก็ชวนกลับบ้าน โดยเราเป็นคนขับรถให้ พอมาถึงบ้านเรา เราก็ลงรถมาเข้าบ้าน พี่เขาลงรถตามมาแล้วขอเข้าห้องน้ำ เราก็ให้เข้าแบบไม่คิดอะไร พี่เขาเข้าห้องน้ำเสร็จ พี่เขาขอเรานอนพักที่บ้านเรา (วันนั้นเราอยู่บ้านคนเดียวลูกไปบ้านย่า) เราก็ให้นอน เราก็ไปอาบน้ำทำนั้นนี้ แล้วเราก็มานอน นอนที่นอนเดียวกัน เราไม่คิดว่าเขาจะทำอะไรเรา แต่พี่เขาทำ เราก็ได้เสียกันไป เช้าตื่นมาพี่เขาก็กลับบ้าน เราคิดในใจ ได้กูแล้วคงทิ้งกูชัวร์ แต่พี่แกก็โทหา เฟสมา ไลน์มา อ่าวไม่ทิ้งเว้ย อ่าวแล้วไงอ่ะ พี่เขามีครอบครัวแล้ว พอนึกได้เราก็ถามเขาว่า กลับมากี่วัน จะกลับไป กทม  วันไหน พี่เขาบอกไม่รู้สิ ยังไม่แน่ใจ เราก็งง ไม่ทำงานรึไง มาหลายๆวันแบบนี้ เราเลยไปถามกับพี่สาวเรา ได้ความมาว่า พี่เขากลับมาอยู่ที่บ้านแล้ว มาทำธุรกิจส่วนตัวที่นี้ แต่เมียยังไม่กลับมาด้วยยังทำงานอยู่ที่ กทม. อยู่ พอรู้แบบนั้น เราก็เริ่มสานต่อความสัมพันมาเรื่อยๆ จนพี่เขามาอยู่กับเราทุกวัน เช้าไปร้าน เย็นกลับมานอนกับเราที่บ้านทุกวัน เป็นแบบนั้นตั้งแต่วันแรก จนถึงวันสุดท้าย ระยะเวลาที่เราคบกันมันอาจจะดูไม่นานมาก แต่เราไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด กิน เที่ยว ตัวติดกันเลย เวลาแฟนพี่เขากลับมาบ้าน เขาก็จะไม่โท ไม่ไลน์ ไม่อะไรเลย แต่พอแฟนพี่เขากลับ ทุกอย่างก็กลับมาเป็นเหมือนปกติ พี่เขากะแฟน มีลูก 1 คน เรากะพี่เขาคบกันมาได้สักพัก ก็มาทะเลาะกันเรื่อง เราที่เข้าไปเป็นมือที่สาม เราบอกว่าเราไม่โอเคที่เป็นอยู่แบบนี้ เราเลยขอเลิก แต่พี่เขาก็ไม่ยอมเลิก ก็ตามง้อเรา เราก็ใจอ่อน กลับไปคบต่ออีก พี่เขาทำดีกะเราทุกอย่าง เทคแคร์เราดีทุกอย่าง พอดูดีๆแล้ว เคมีเราสองคนตรงกันมาก แบบเข้ากันได้แบบสุดๆ ไม่เว้นแม้กะทั้งเรื่อง sex พี่เขาพาเราไปทุกที่ ที่เราอยากไป รู้ตัวอีกที ก็รักพี่เขามากไปสะแล้ว มากจนไม่อยากเสียเขาไป เวลาเขาทะเลาะกะแฟน เขาก็ทำท่าเหมือนจะเลิกกะแฟนมาคบกะเราแบบจริงจัง แต่พอเอาเข้าจริงๆ ก็ไม่เป็นแบบที่เราคิด เขาก็คืนดีกัน เขาดีกัน เราก็มาทะเลาะกะพี่เขา เรื่องของเรากะพี่เขาอีกครั้ง ครั้งนี้เราก็ขอเลิก แต่พี่เขาก็มาง้ออีกตามเคย เราเลยตกลงกันไว้ว่า ถ้า แฟนพี่เขากลับมาอยู่บ้านเมื่อไหร่ เราจะเลิกยุ้งกัน แต่พอเอาเข้าจริงๆ พอแฟนพี่เขารู้ว่าเราคบกัน มีคนไปบอกแฟนพี่เขา เอารูปไปให้ดู เล่าเรื่องเรากะพี่เขาให้ฟังทุกอย่าง พี่เขาโทมาบอกเราว่าแฟนพี่เขารู้ พอเราได้ยินแบบนั้น มันเหมือน โลกมันหยุดฟมุนไปชั่วขนาด เราคิดอะไรไม่ออก ถามแต่พี่เขาว่า ทำไงต่อ เอาไง แฟนพี่เขาเลือกที่จะประจานเรา ทั้งๆที่เรายอมรับ และยอมจบให้ ตั้งแต่วันที่แฟนพี่เขารู้ พี่เขาโทหาเราบอกให้เราช่วยพูดให้ เราก็ช่วย พี่เขาถามเราว่าเอายังไฃดี ถ้าเรื่องนี้ถึงหู พ่อ กับ แม่ คงเป็นเรื่องใหญ่ เพราะแฟนพี่เขาขู่ว่า จะบอก พ่อกับแม่ของพี่เขา เราก็บอกว่าไม่รู้ คิดเอง ตัดสินใจเอง วันแรกเราร้องไห้ฟูมฟาย อย่างกะคนบ้าน กินเหล้าเมา พี่เขาเลือกที่จะไปง้อแฟนที่ กทม. แล้วปล่อยให้เราเป็นบ้าอยู่คนเดียว นั้นมันก็ถูกต้องแล้วเพราะเราเลือกที่จะทำไปเองตั้งแต่แรก เราจะโทษใครได้ เรากินเหล้าเมาหนักมาก ทุกวัน พี่เขาก็หายไปเลย ไม่โท ไม่อะไรเลย พอผ่านมาได้ สอง สาม วัน เราเหมือนคนจิตหลุด เหม่อลอย ไม่ค่อยคุยกะใคร ไม่เล่นโซเชียว เราหมกตัวอยู่คนเดียว กินแต่เหล้า เย็นวันที่สาม พี่เขาทักมา คุยกะเรา พูดนู้น นี้ นั้น ตอนนั้นเมาแล้ว เพราะเรากินตั้งแต่เที่ยง พอมีอะไรมาสะกิดใจ เราก็ร้องไห้ เรานั่งร้องไห้อยู่สักพักเราก็เข้าไปหาพี่สาว เราไปพี่สาวเราก็ถามว่าเป็นอะไร เราก็ไม้พูดเอาแต่ร้องไห้ กะกดโทสับ สักพักเราเลยกลับบ้าน เรากลับมานั่งร้องไห้ที่บ้านสักพัก ร้องแบบคนจะขาดใจ เราเลยตัดสินใจ ยอมรับในสิ่งที่เกิดขึ้นไม่ได้ ทั้งโดนประจาน ทั้งโดนพี่ที่ สนง. หักหลังเรื่องนี้ เราเลยหยิบยาแก้แพแบบอน่างแรง มากิน ประมาน 60 กว่าเม็ดได้ เราส่งข้อความหาพี่สาว ฝากดูแลลูก แล้วเราก็ร้องไห้แบบเอาเป็นเอาตายอีกครั้งนึง จนมันไม่มีน้ำตาจะไหล ยาเริ่มออกฤทธิ์เราเริ่มมึน งว่ง สักพักเพื่อนมาหาที่บ้านเปิดประตูเข้ามาดูเห็นเรากินยา มันก็ด่าเรา แล้วก็ไลน์ไปด่า พี่เขา แล้วก็ โทไปหา พี่สาวเรา พอพี่เขารู้เรื่อง เราก็แอบลุ้นว่าเขาจะมาดูเรา แต่ไม่เลย คนที่มาดูเรา มีแต่ พี่ กะ เพื่อน พอแม่รู้เรื่อง แม่ก็โทมาด่าพร้อมร้องไห้ไปด้วย เราไม่ได้ไป รพ. เราไปอ้วกก่อน อ้วกได้ประมาน สองรอบ ตอนนั้น ทุกอย่างมันเบลอปฟหมด มือสั่น ขาสั่น ตัวเย็น หนาว ขนหัวลุกตลอดเวลา เราตอบสนองกะสิ่งรอบข้าง แต่เราตอบโต้ไม่ได้จะหลับอยู่ตลอดเวลา พี่เขาก็แค่โทมาถามแค่สองครั้ง แล้วก็ไม่โทมาถามอะไรอีกเลย เราคิดในใจ ที่เราโง่เแง คิดสั้นเอง คิดจะตายเพราะคนที่มันเห็นแก่ตัว รักตัวเอง พี่เขาไม่มาดูเราเลย คนที่ดูคือ เพื่อน กะ พี่ เราหลับไปจนเช้า ตื่นมาเราก็ยังเหม่อลอยอยู่ ยังแอบร้องไห้ ข้าวปลา ไม่กิน มีแต่นอน กับ ตื่นมาเหม่อ พี่สาวเราเฝ้าไม่ห่าง กลัวเราทำอีก ตอนเย็นมาเราเริ่มได้สติ แต่เราก็ไม่เต็ม 100 จนกะทั้งลูกมา เราเห็นฟน้าลูก เราแอบน้ำตาซึม คิใจนใจ เราทำไม ไม่รักลูกให้มากกว่ารัก ผช. คนนั้นนะ