เช่น เวลาต่อยกันน่าจะห้ามมากกว่าไปต่อยช่วยเพื่อนหรือว่าไปยุ เวลามีเรื่อน่าจะแบบไปไกล่เกลี่ยให้เพื่อนจะได้แบบจบๆกันไป
สำหรับเรื่อตีกันถ้าปรับความเข้าใจกันยอมกันเล็กน้อยๆผมว่าไม่น่าจะถึงขั้นเจ็บตัวกันนะ เมื่อก่อนผมก็เคยนะ ตอนยุ่โรงเรียนไปกวนปราสาทเขาแบบไม่ได้ตั้งใจ มันยกพวกมา 5 คนผมคนเดียวนั่งยุ่มันเรียกไปดูๆแล้วอยากรู้ศักยภาพตัวเองเหมือนกันเลยเดินตามไปมันบอกแค่คุย คือ ไอ้คนใจก็ไม่รออะไรเลยไม่ถามไม่ไรเปิดผมเลยเอาท่อนแขนฟาดเขามาต้นคอผม คือผมแข็งอยู่แล้วบ้านผมบอกเสมอว่าเป็นลูกผู้ชายต้องฝึกฝนการต่อสู้เลยรับดาเมจไม่แรง กะว่าจะสวนอาจารย์มาพอดีเขาก็เลยให้ใส่นวมกันหลังระบายอารมณ์เสร็จผมก็ไปคุยกับพวกนั้น อ่อมันคือความเข้าใจผิดกันนิดหน่อยเราก็เลิกกันไป ส่วนใหญ่ที่ไม่ยอมกันผมคิดว่าก็แค่อยากเอาชนะ ทำตามอารมณ์ตัวเอง ไม่นึกถึงคนข้างหลัง ไม่ตระหนักถึงปัญหาว่าจะเกิดอะไรมั้ง
หรือจะเป็นเรื่องที่ทำไม่ดีแบบรุนแรงเช่น ที่ถึงขั้น ปล้น เสพยา นิสัยหัวรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ หรือเริ่มพิเลน อยู่กันเป็นกลุ่มทำไมถึงไม่มีสักคนที่กล้าจะแสดงความแตกต่าห้ามกันไปเลย
คือแบบบางทีก็มีนะต้องทำตามเพราะกลัวไม่มีกลุ่มไม่มีเพื่อน ถ้าเป็นตอนผม 3 ขวบผมอาจจะแคร์ แต่นี่โตแล้วต่างคนต่างมีจุดยืนน่าจะชี้นำตักเตือนกันไปในทางที่ถูก อะไรไม่ดีก็บอกกันไปเพราะบางทีอาจจะไม่รู้สึกตัว คือสำหรับผมเพื่อนคบไม่คบนี่ไม่ใช้ประเด็นเลย ตั้งกลุ่มเพื่อนมาเองก็ได้อยู่คนเดียวก็ดีเป็นส่วนตัว ผมมีจุดยืนของผมสักวันเดียวก็มีคนที่จะมาเข้าหาผมเองในกรณีที่อยู่คนเดียวผมเชื่อแบบนั้น
วัยรุนที่อยู่กันเป็นมีเพื่อนเยอะๆเนียเวลาที่เพื่อนกำลังจะทำผิดหรือทำไม่ดีทำไมคนในกลุ่มถึงไม่ห้ามกันหรอครับ
สำหรับเรื่อตีกันถ้าปรับความเข้าใจกันยอมกันเล็กน้อยๆผมว่าไม่น่าจะถึงขั้นเจ็บตัวกันนะ เมื่อก่อนผมก็เคยนะ ตอนยุ่โรงเรียนไปกวนปราสาทเขาแบบไม่ได้ตั้งใจ มันยกพวกมา 5 คนผมคนเดียวนั่งยุ่มันเรียกไปดูๆแล้วอยากรู้ศักยภาพตัวเองเหมือนกันเลยเดินตามไปมันบอกแค่คุย คือ ไอ้คนใจก็ไม่รออะไรเลยไม่ถามไม่ไรเปิดผมเลยเอาท่อนแขนฟาดเขามาต้นคอผม คือผมแข็งอยู่แล้วบ้านผมบอกเสมอว่าเป็นลูกผู้ชายต้องฝึกฝนการต่อสู้เลยรับดาเมจไม่แรง กะว่าจะสวนอาจารย์มาพอดีเขาก็เลยให้ใส่นวมกันหลังระบายอารมณ์เสร็จผมก็ไปคุยกับพวกนั้น อ่อมันคือความเข้าใจผิดกันนิดหน่อยเราก็เลิกกันไป ส่วนใหญ่ที่ไม่ยอมกันผมคิดว่าก็แค่อยากเอาชนะ ทำตามอารมณ์ตัวเอง ไม่นึกถึงคนข้างหลัง ไม่ตระหนักถึงปัญหาว่าจะเกิดอะไรมั้ง
หรือจะเป็นเรื่องที่ทำไม่ดีแบบรุนแรงเช่น ที่ถึงขั้น ปล้น เสพยา นิสัยหัวรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ หรือเริ่มพิเลน อยู่กันเป็นกลุ่มทำไมถึงไม่มีสักคนที่กล้าจะแสดงความแตกต่าห้ามกันไปเลย
คือแบบบางทีก็มีนะต้องทำตามเพราะกลัวไม่มีกลุ่มไม่มีเพื่อน ถ้าเป็นตอนผม 3 ขวบผมอาจจะแคร์ แต่นี่โตแล้วต่างคนต่างมีจุดยืนน่าจะชี้นำตักเตือนกันไปในทางที่ถูก อะไรไม่ดีก็บอกกันไปเพราะบางทีอาจจะไม่รู้สึกตัว คือสำหรับผมเพื่อนคบไม่คบนี่ไม่ใช้ประเด็นเลย ตั้งกลุ่มเพื่อนมาเองก็ได้อยู่คนเดียวก็ดีเป็นส่วนตัว ผมมีจุดยืนของผมสักวันเดียวก็มีคนที่จะมาเข้าหาผมเองในกรณีที่อยู่คนเดียวผมเชื่อแบบนั้น