ขอปรึกษาเรื่อง ความเท่าเทียมของน้องคนกลางหน่อยครับ

สวัสดีครับทุกคน พอดีผมมีเรื่องไม่สบายใจอยากจะมาปรึกษาเพื่อนๆหน่อยครับ เรื่องมันมีอยู่ว่า ผมเป็นน้องคนกลางและ

เมื่อตอนเช้าของวันนี้ ผมต้องไปส่งแม่ผมที่ร้าน คือบ้านมีธุระกิจส่วนตัวแบบเปิดเป็นบริษัทนะครับ

แล้วจู่ๆ แม่ผมก็บอกให้ผม ตอกบัตรเข้างานให้กับพี่คนโต ผมก็สงสัยว่าทำไม ผมเลยถามเหตุผลจากแม่

แม่ก็ไม่บอกผม แม่เอาแต่บอกว่า ตอกไปเหอะๆ ไม่ต้องถามมาก แล้วเราก็ทะเลาะกัน ผมเลยถามว่าทำไมแม่ไม่ตอกเอง

แม่ก็พูดว่า " ถ้าไม่ตอกก็ไม่ต้องตอก กลับไปเลยไป" (จริงๆคำพูดมันแรงกว่านี้นะครับ) ผมก็บอกว่า อยากรู้เหตุผล ทำไมแม่ถึงไม่ตอกให้เอง

ทำไมต้องให้ผมเป็นคนตอกให้เค้า สุดท้ายแม่บอกว่า "มันไม่ได้มา" (ไม่ได้มาทำงานนั่นแหละ) คือผมขอเหตุผลแค่นี้จริงๆ ว่าทำไมต้องตอกให้

แต่แม่กลับพูดไม่ดีกับผมมากๆ ผมเสียใจมากครับ ที่ผมถามหาถึงความเท่าเทียม เพราะถ้าบัตรนั้นเป็นของผม แม่คงไม่บอกให้พี่ตอกให้แน่นอน

และจะว่าผมด้วยว่าผมไม่มีความรับผิดชอบ ตกลงคือผมคิดมากไป หรือแม่ผมบังคับให้ผมทำสิ่งดีให้กับพี่ แต่ตัวผมเองอาจโดนว่าได้ภายหลัง?

ผมเป็นน้องคนกลาง ผมไม่ค่อยได้รับอะไรจากใครเลย ผมพยายามทำทุกอย่างแต่ไม่ได้รับความรักกลับมาเลย ผมแค่อยากให้พูดกับผมดีๆ

ไม่ต้องขึ้นเสียง ผมไม่เคยขออะไรจากแม่เลย เพราะผมรู้ว่าแม่ผมลำบาก ผมเลยไม่กล้าขออะไรท่าน ผมตอนนี้ก็เรียนอยู่มหาลัยแล้ว แต่ทางบ้านกลับไม่ได้

ซัพพอร์ทอะไรผมมากมาย นอกจากค่าเทอมครับ ส่วนค่าใช้จ่ายอื่นๆ ผมเลิกขอแม่นานแล้ว ผมทำงานพาร์ททามเก็บเงินเองตลอด แต่ไม่มีใครเคยแสดงความ

ยินดีอะไรกับผมเลย ว่าผมทำได้ หรือแม้แต่คำชม ช่วงผมเกรดตกแล้วผมเครียด ไม่เคยมีใครให้คำปรึกษาผม นอกจากแฟนของผม เวลาพี่หรือน้องผม

มีเรื่องปรึกษาแม่ แม่จะรับฟังตลอด แต่เมื่อถ้าผมปรึกษาบ้าง ไม่ว่าเรื่องอะไร แม่จะบ่ายเบี่ยงไม่อยากฟัง แล้วก็พูดให้จบๆไปในปัญหาของผม

ผมควรรู้สึกยังไงหรอครับ ยังมีเรื่องอีกมากมายที่ผมยังไม่ได้นำมาเล่าให้อ่าน ที่ใครเป็นน้องคนกลางอ่านแล้วอาจจะรู้สึกแย่เหมือนๆผม

ขอโทษถ้ารบกวนสายตาและขอโทษถ้าหากกระทู้ยาวเกินไป ขอบคุณที่อ่านจนจบนะครับ