ก่อนอื่นเรยเราเป็น ช รัก ช คบกับแฟนมา 4 ปีแล้ว คบกันตั้งแต่สมัยเรายุ ม.5 พี่เค้ายุ ม.6 คนละ รร กัน ตัดสินใจมาคบกัน และช่วงที่พี่เค้ามีปันหาทางบ้านเราจึงชวนเค้ามายุบ้านเรา เค้าก้อมายุ และยุกับเรามา4ปีแล้ว แรกๆเรารักกันมาก พี่เค้าแคร์เรา รักเรา แคร์เราเสมอ แต่พอพักหลังๆ เค้าเปลี่ยนไปมาก ตากเปนคน กวนๆนิดๆ เล่นกับเราแบบแฟนทั่วไป เดี้ยวนี้ไม่เคย และหาเรื่องงอน หาเรื่องโกดเราตลอด เราขอบอกเรยตั้งแต่คบกันเราไม่เคยโกดเค้าแม้แต่ครั้งเดียว และเปนฝ่ายง้อเค้าทุกครั้ง แคร์เค้ามากๆ แต่เค้าเปลี่ยนไป ไม่แคร์เรา ไม่สนใจเรา บางครั้งพูดจาทำลายความรุสึกเรามาก แต่เราก็นิ่ง เก็บเอาไว้ มาแอบเสียใจคนเดียว พักหลังเปนแบบนี้ตลอด เค้าเริ่มพูดว่าอยากออกไปอยู่ข้างนอก ไม่อยากอยู่กับเราแล้ว ปัจจุบันเรา ปี3 พี่เค้าทำงานแล้ว เค้าเริ่มรุแล้วว่าเค้าคงเบื่อเรา หมดรักเราแล้วแต่แค่ทนอยู่กับเราไปวันๆ เราอึดอัดมากๆ ที่เหมือนต้องยื้อเค้าให้ผ่านไปทีละวันๆ เหมือนเราหลอกตัวเองอะ อันนี้เรายอมรับ เราก้อทำใจไว้นิดๆว่าถ้าวันไหนเค้าจะไป เราก้อต้องทำใจ อยู่ให้ได้โดยไม่มีเค้า เราควรจะทำไงดี เปิดใจคุยไปเรยดีไหมว่า ถ้าไม่มีใจแล้ว ต่างคนต่างไป กันเรย หรือเราควรยื้อและหลอกตัวเองตลอดไป สับสน อึดอัด ใจหนึงเราก้อนักเค้าเหมือนเดิมไม่เคยเปลี่ยน แต่เค้าเองที่เปลี่ยนไปมากๆ ปล. ทุกวันนี้เรายังอยู่ด้วยกันนะ โโยที่ยังมีปันหาค้างคาใจเรา2คน อยู่ เหมือนเล่นละครใส่กันทุกๆวัน เราหลอกตัวเองว่าเค้ายังรัก อยากยุกับเนา
เราควรจะยื้อคนที่อยากออกจากชีวิตเราไป หรือ ปล่อยเค้าไปตามทาง??