เคยเหนื่อยกับเพื่อนที่เรื่องนิดเดียวมันก็จริงจงมั้ยคะ

คือว่ามีเพื่อนอยู่คนนึงค่ะ เราด่ามันแรงบ้าง ก็แบบจริงจังสุด จนบางครั้งเราไม่กล้าด่า ยกเว้นจะขึ้นจริงๆ พอเราพูดให้นิดเดียว มันก็พิมพ์ประโยคที่ชวนให้ยิ้มมา คือบางทีเราก็เข้าใจนะ แต่มันก็ยัง "ขี้มโน" อีก มันมโนจนมันบอกตัดเพื่อนกับเรา บล็อคเรา เพราะอยู่ดีๆก็ทักแชทมาหาเรา แล้วก็บอกเราอารมณ์ประมาณว่าเราเป็น นก2หัว ทั้งๆที่เราก็ช่วยมันตลอด ใครด่ามันเราก็เครียให้ตลอด ใครจะตีมันเราก็ปกป้องสุดตัวตลอด และเราสนิทก็สนิทกับหลายๆคนอยู่แล้ว แต่บางคนมันไม่ได้สนิทเหมือนเรา พอเค้าโพสต์ด่าใครสักคน มันก็มโนไปเอง พาลใส่เราอีก ตัดเพื่อน พอเรื่องดีขึ้นเราก็แบบให้อภัยเพื่อนก็เพื่อน แต่บางทีมันก็มากขึ้นเรื่อยๆจนจากที่เรากลัวมันจะเสียใจต้องอธิบายทุกอย่างให้ฟังจนเหนื่อย เราก็หยุด เผลอๆก็พูดออกไปว่าออกไปตรงๆเลย แล้วมันก็พูดแซะๆมาอีก จนเราพอแล้ว คือมันคงเจ็บมากนะเราเข้าใจ สิ่งที่เราทำมันคงเจ็บมาก แต่มันเจ็บไม่ได้ครึ่งกับที่เราโดนมาด้วยซ้ำ คือเราเคยโดนเพื่อนด่าเพราะความเข้าใจผิดของมัน เราเคยโดนมันด่ามามากกว่านี้เยอะมาก จนเราสู้ จนบางทีก็ไม่ทำอะไรเลย จนบางทีเพื่อนคนที่เรารักจนทุกวันนี้ เราเกือบจะพลั้งมือตีมันด้วยซ้ำ  เราควรทำยังไงดีคะ บอกที เหนื่อยแล้ว ( ปล. เรายอมรับว่าบางทีก็ด่ามันแรงเกินไป แต่ไม่เคยคิดจะทิ้งมันเลยสักครั้งจนวันนี้ แล้วทุกครั้งที่ด่ามัน เพราะเราคิดว่ามันอาจจะรับได้ เพราะมันก็เคยทำกับเราแบบนี้และแรงกว่านี้ แต่เราไม่เคยงี่เง่าเลย )