มีแม่แบบนี้เขาต้องการเราจริงๆหรือเขาพลาดที่เราเกิดมาคะ

ตั้งแต่เกิดมาเราไม่เคยรู้สึกถึงความรักจากแม่หรือครอบครัวเลยค่ะจนอายุ19จะ20ปีตั้งแต่เด็กเราทำไรผิดนิดเดียวก็โดนตีแล้วต่างจากน้องเราอยากได้ไรก็ได้ตลอดทำไรแม่ก็ชมตอนนั้นจำได้แม่นเลยแม่แกล้งน้องว่าไม่รักแล้วจะมารักเราแทนละเขามากอดเราค่ะตอนนั้นเรารู้สึกขยะแขยงไม่รู้ทำไมเป็นแบบนี้จนโตมาทำไรใกล้กันกับแม่ก็ยังรู้สึกอยู่ก็ยังแบบเดิมค่ะทำไรผิดก็โดนด่าเคยมีช่วงนึงค่ะมีคนแถวบ้านมาชอบเราเขารวยค่ะตอนนั้นแม่มีหนี้ธนาคารเขาอยากให้เราคบกันเราก็ไม่ได้ชอบนะคะเราบังคับเราให้คุยพอเราคุยให้เกเขาแอบมาเข้ามือถือเราแอบดูค่ะบางทีก็พิมพ์เองเลยเราเลยเลิกคุยเลยค่ะพอเขารู้ว่าเลิกคุยเขาก็ไม่ยอมบังคับเราคุยตลอดเลยค่ะแต่เราไม่ยอมเขาเลยแต่งเรื่องไปบอกแม่ของพี่คนนั้นว่าเราชอบลูกเขามากเหมือนคนบ้าลูกเขาก็เชื่อค่ะว่าเราชอบเขา เข้าก็ทักมาตลอดเลยก็ตอบบ้าง2-4วันตอบทีนึงค่ะแม่เราก็ประกาศทั่วเลยว่าเราคบกันทั้งที่คุยแค่นั้นบางทีเขามีงานที่ไร่แม่ก็จะชอบบังคับให้เราไปช่วยงานตลอดเลยค่ะพอเราไม่ชอบเขาจะกระชากหัวเราออกมาจากห้องบางทีก็จับหัวเรากระแทกผนักบ้านเลยเรากลัวจนเราร้องไห้เขาไม่สงสารเราเลยเขาหัวเราะด้วยซ้ำเขายังพูดอีกว่าเราน่าเกลียดมากกน้าตาแบบเราไม่มีใครชอบเขาชอบเราก็บุญหัวแล้วเขาบังคับเราแบบนี้เกือบ2ปีเลยค่ะมีตอนนึฃแม่เขาพูดเหมือนให้เขามาขอเราค่ะฝั่งชายเลจทักมาถามว่าชอบเขามั้ยเราตอลเลยว่าไม่ชอบเราเลยขอร้องเขาว่าให้ไปบอกผู้ใหญ่ว่าเราไม่รักกันแล้วเพราะไม่อยากให้แม่เสียใจแต่เขาบอกแม่เราทุกอย่างเลยว่าเราพูดแบบนั้นแม่เราเลยมาด่าเราอ้างจะตัดแม่ลูกตอนนั้นเรายินดีถ้าจะตัดแม่กับลูกเราไม่มีอะไรจะเสียแล้วค่ะขนาดพ่อเรายังไม่เข้าข้างเราเลยเราเสียใจมาตลอดเกือบ2ปีเราไม่มีความสุขเลยเราปล่อยตัวจนสิวทั่วหน้าแต่ผ่านไป2วันเขาก็คุยกับเราปกติเลยค่ะเราก็ใจอ่อนจนมีช่วงนึงนั้งกินข้าวอยู่เขาว่าเราถ้าไม่รักคัวเองแล้วจะเกิดมาทำไมตอนนั้นตันในใจมากค่ะอยากร้องไห้ตรงนั้นแต่ก็ยังนั้งกินข้าวนะคะเราไม่พูดไรซักคำแล้วก็มาเรารู้สึกเหมือนเขาไม่รักเราเลยรู้สึกเหมือนเราต้องทำอะไรตาสที่เขาบอกช่วยบอกทีค่ะว่าเขาทำแบบนี้เขารักเรามั้ยคะถ้าไม่รักแล้วเราจะได้ไปค่ะ