ถ้าคุณรู้อยู่เต็มอกว่า คุณกับแฟนคบกันไม่ได้ แต่ตอนนี้ผูกพันธ์กันมากคุณจะทำยังไงครับ

ผมกับแฟนคบกับได้หลายปีแล้วครับ และเริ่มต้นไม่สวยเท่าไหร่
วันหนึ่งครอบครัวผมไม่ชอบผู้หญิงคนนี้เอามากๆ และครอบครัวของแฟนผมก็เข้าใจว่าผมเป็นเพื่อนของแฟนและไม่คิดว่าผมกับแฟนจะเป็นแฟนกันได้เลย

ครอบครัวผมไม่ชอบแฟนผม เพราะเมื่อก่อนแฟนผมเคยเป็นแฟนลูกเพื่อนพ่อผม (ลูกเพื่อนพ่อผมก็อายุราวๆผมเนี้ย) แล้วทิ้งลูกเพื่อนพ่อผม แล้วพ่อผมก็จำได้ ซึ่งตอนนั้น ผมไม่รู้จักเธอเลย จนผมเจอเธออีกทีก็คุยกัน เปิดกล้องคุยกัน แล้วพ่อผมเห็นก้เล่าให้ฟัง พ่อผมบอกว่า ผู้หญิงคนนี้ไม่ใช่เล่นๆนะ ทำลูกเพื่อนพ่อเสียใจจนเสียคนมาละ อย่าคิดเอามาบ้านกูเชียวนะ! ถ้ากูรู้ว่าคบ กูจะโวยเลย  จบประโยคนี้ ผมแทบกลั้นน้ำตาไม่ได้เลยครับ ผมเดินออกมาอยู่ที่ห้อง ผมเสียใจมากครับ
ส่วนครอบครัวของแฟนผมก็มีอุปสักเหมือนกัน ผมเคยไปเที่ยวบ้านแฟนครับ แค่ไปเที่ยวไม่ได้จะเปิดตัวอะไร และก็ไม่ได้แสดงกิริยาแบบคนรักฟุ้งฟริ้งอะไรเลยครับ จนพ่อแม่ของแฟนเขาก็ถามผมขึ้นมาว่า ลูกสองคนเป็นอะไรกันเหรอ ผมกับแฟนก็นัดกันไว้แล้วว่าถ้าพ่อแม่ถามให้ตอบไปว่า เพื่อนที่เรียนด้วยกัน แต่ที่ผมหมดหวังเพราะ พ่อแม่ของแฟนผม พูดขึ้นมาว่า ดีละ เป็นเพื่อนกันดีแล้ว อย่าได้คบกันเลย แม่ไม่ชอบ
นี่แหละครับ มันทำให้ผมคิดขึ้นมาว่า ตอนนี้มรักเธอมาก เพราะคบกับมาก็หลายปี เธอก็ไม่ได้ร้ายอะไรจะว่าเธอไม่ดีเหมือนพ่อผมพูดก็ไม่ใช่
และผมดันอยากคบกับเธอแบบวางอนาคตแล้วสิ หึ มันคงฟังตลกนะครับ แต่คือความจริง

ผมแค่ต้องการคำปรึกษาในแง่คิดหลายๆคน เพราะเคสนี้ ผมเองก็ไปไม่ถูกเหมือนกัน มันเหมือนวิ่งไปยังไงก็ไม่มีเส้นชัยอยู่ดี