มารู้ทีหลัง..

ค่ะ เรื่องที่ว่ามารู้อะไรทีหลัง คือเข้าใจแฟนเก่าแล้วว่าทำไมทิ้งเรา ไม่ใช่ไม่รัก เป็นเพราะเราไม่เอาใขใส่เขา แบบที่เขาทำกับเรา คือเรื่องเป็นมาแบบนี้ พี่คนหนึ่งซึ่งเป็นแบบพี่รักน้องรักไรแบบนั่นกับแฟนเก่าเรา เขาไม่ชอบเรา และพอรู้ว่าเราคุยกันมาได้ ปี 3 ละ ไอ่เราทั้งคู่จะคบกันอยู่แล้ว แต่พี่แกได้บอกกับแฟนเก่าเราว่าถ้าคบกับเรา ก็ตัดพี่น้องกับเขา เพราะเขาไม่ชอบเรา แต่แฟนเก่าเขาเลือกเรานะ เราก็สัญญาว่าจะทำให้ดีที่สุด พอวันเวลาผ่านไป มีอะไรยังไงเขาจะมาใส่ใจเราก่อน ส่วนเราเหมือนนั่งรอให้เขามาอะ แล้ววันนั้น เรางอลกัน เขาก็ง้อแล้วแต่เราทำเป็นเย็นชาใส่ อยู่ที่ รร ก็เหมือนเขาจะง้อนะ แต่เหมือนเขาเหนื่อยมาก เพราะมีแต่เขาที่เอาใจใส่เราแค่ฝ่ายเดียว เขาเลยบอกเลิกเรา ทีเเบบนี้เรารั้งนักหนา แบบ ทั้งๆที่เขาเลือกเราแล้ว เขาคิดว่าเราจะทำให้เขามีความสุขแล้ว แต่เหมือนเขาทำให้เรามีความสุข แต่เราไม่ทำให้เรามีความสุข แล้วพอเลิกกันเราก็พยายามเสาะหานั่นนี่ว่าทำไมบอกเลิกเรา เราก็ไปโทษแฟนเก่าเขาบ้าง โทษเขาบ้าง แต่ช่วงนั้นเรายังคุยกัน กวนกัน บ้างครั้งเราก็รู้สึกว่าเขายังรักเรา แต่เขากลับมาหาเราไม่ได้ เพราะเราทำแบบนั้นกับเขา สุดท้ายเขาก็มีคนใหม่ เราไม่โทษเขาหรอก แรกๆเราก็ด่านั่นนี่สารพัดแหละ แต่พอมาตอนนี้เราเข้าใจทุกอย่าง.. และอยากขอโทษแต่ไม่มีโอกาส ไม่กล้าทักไปเพราะเขามีใหม่แล้ว สุดท้ายนี้ขอบอกกับตัวเองว่า.. ถ้าย้อนเวลากลับไปไได้ จะไม่โทษใคร จะไม่เอาแต่ใจ จะทำให้เขารู้สึกโชคดีที่มีเรา.. แต่มันไม่มีทางแล้วไง มีคำหนึ่งที่เขาเคยฝากน้องเราไว้ว่า ''ถ้าคนมันคู่กันมันจะวนมาเจอกันอีก'' เขาบอกแบบนั้น
        เรื่องไม่สนุกหรอก อยากให้คนอ่านที่เป็นแบบเราได้รู้สึกคิดได้ ว่าอะไรที่มันผ่านไปแล้วมันเอากลับมาแก้ไขไม่ได้..