เงินหายช่วยปลอบใจเราหน่อย...

วันนี้เราขอเงินแม่ตั้งใจจะไปซื้อรองเท้าผ้าใบดีๆสักคู่ 3000 บาท เราเจอรองเท้าที่ถูกใจแล้วแต่ราคา2000 คิดไปคิดมาอยู่ๆก็รู้สึกเสียดายเงินมากๆ ตัดสินใจอยู่นานสรุปว่าไม่ซื้อ เอาเงินไปคืนแม่ดีกว่า พอตอนกลับบ้านแวะกินข้าวแล้วควักเงินออกมา เหลือแค่800กว่าบาท หายไป2000(อีก1000ใช้ซื้อของกินไปบ้างแล้วเลยเหลือ800) เศร้ามาก ร้องไห้ตั้งแต่ตอนนั้นจนกลับบ้าน ข้าวก็กินไม่ลง กว่าแม่จะทำงานหาเงินมาให้ กว่าเราจะตัดใจไม่ซื้อรองเท้า แต่กลับมาหาย จะกลับไปดูที่ห้าง ห้างก็ปิดแล้ว พอกลับมาถึงบ้านเราเลยลองเอาเงินเก็บตัวเองมาพับๆใส่กระเป๋ากางเกง แล้วลองนั่งลองก้ม ยืนดูว่าจะหล่นมั้ย แต่อยู่ๆก็เหมือนเบลอไป ล้วงกระเป๋าเจอเงิน2000ที่ใส่ไปทีหลัง ดีใจมากคิดว่าเจอเงินแล้ว เลยลุกขึ้นรีบไปหาข้าวกินเพราะพอสบายใจความหิวก็เล่นงาน ตอนกำลังเทข้าว ก็เกิดนึกขึ้นได้ว่าตังนี่เราพึ่งใส่ไปทีหลังนี่ รู้แบบนี้ทำให้เสียใจมากๆ ที่เป็นแบบนี้เพราะเราอยากได้เงินคืนเลยหลอกตัวเองว่าเจอแล้ว ทั้งๆที่มันหายไปแล้ว เงิน2000สำหรับเราอายุ18 มันเยอะมากๆๆๆ จะซื้ออะไรคิดแล้วคิดอีก รองเท้าที่อยากได้ก็ไม่ซื้อ แต่เงินมาหายแบบนี้ สงสารแม่ รู้สึกผิด หดหู่ ทำอะไรไม่ถูกเลย กลับมากินข้าวไม่ลงอีกแล้ว...  ขออนุญาตแท้กสุขภาพจิต เพราะเรารู้สึกว่าตัวเองเบลอๆ จิตใจสั่งให้หลอกตัวเองว่าเจอเงินแล้ว