ที่เรามีมันไม่พอหรอ

มาเกิ่นเรื่องน้ะครับ ผมเจอแฟผมใแอปพลิเคชั่นอันหนึ่ง ที่ชื่อว่าBlued ผมเคยคุยกบเขาช่วงหนึ่งแล้วก็หายไปประมาณ2-3เดือน แล้วผมก็ทักไปใหม่ครั้งนี้เขามาหาผมถึงห้องและเราก็คุยกันสักแปปเขาบอกว่าเขาจะไปอยู่พัทยาและผมก็กำลังจะกลับสิงห์บุรีพอแยกย้ายกันเขาไปพัทยา ผมกลับบ้านที่สิงห์บุรีและผมก็ทักไปหาเขา เราก็คุยกันสักพักเขาก็ท้าผมว่ากล้าไปหาเขาที่พัทยาหรือเปล่า ผมเองตอนแรกยอมรับว่าลังเลเพราะไม่เคยเดินทางไปไหนเลยนอกจากมหาลัยกะที่บ้านแต่ได้ความบ้าผมก็ตอบตกลงและไปหาเขาถึงที่ไหนจะจองโรงแรมใกล้ๆที่พี่เขาอยู่และยังไปรู้จักเพื่อนๆพี่เขาด้วย ทั้งที่เราเจอกันครั้งเดียวคือตอนก่อนแยกย้ายกันมาต่างจังหวัด(พัทยากะสิงห์บุรี)ผมยุที่นั่นประมาณ3-4วันแล้วผมก็กล่อมพี่เขาให้กลับมาทำงานที่กรุงเทพได้และแล้วเราก็อยู่ด้วยกันนอนด้วยกันตั้งแต่นั้นมาจากนั้นผมกะพี่เขาก็ย้ายหอเช่ามาอยู่คอนโดเช่าเนื่องจากว่าที่อยู่หอมันแพงไปหน่อย555 ก็เลยย้ายอ่า และเราก็ครบกันมาได้10เดือนแล้ว
แต่แล้วผมก็ได้รู้ว่าเขาคุยกะคนอื่นทำงานเป็นทันตแพทย์โดยส่วนตัวผมผมยอมรับว่าเป็นคนขี้หึงและกลัวเรื่องนี้มากผมเลยรู้สึกว่าตัวผมมีไม่พอหรอความรักที่ให้เขาหรือเขาไม่พอกันแน่ ทุกวันนี้เขาคงไม่รู้ว่าทุกๆคืนผมมักจะนอนร้องไห้เพราะกับสิ่งที่เขาทำ จริงอยู่ว่าเขาไม่ได้ปิดบังผมเลย พอผมอยู่ต่อหน้าเขาผมก็ทำตัวปกติยิ้มไปเรื่อย แต่ทุกๆวันนี้สิ่งที่มันค้างอยู่ในหัวผมมันตะโกนบอกว่าเรากำลังทำอะไรอยู่ เรายอมรับมือที่สามได้หรอ หรือยอมรับในสิ่งที่เป็นอยู่ตอนนี้ได้หรอ ถ้าได้ทำไมต้องมานั่งร้องไห้ตอนอยู่คนเดียว