แฟน(เก่า)ผมเขาเพิ่งเข้ารับพระราชทานปริญญาบัติมามาดๆ แต่ผมกลับไปบอกเลิกเขา ทั้งเกลียดตัวเองและสงสารเขามาก ผมขอย้อนไปอดีตเมื่อ3ปี ผมรู้จักเขาตอนนั้นเขาเรียนอยู่ปี3 เขามาฝึกงานที่บริษัทผมทำงานอยู่ ผมเองเป็นฝ่ายไปจีบเขาก่อน ขอline ขอfacebookน้องเขา ๆอายุค่อนข้างอ่อนกว่าผมประมาณ10ปีได้ น้องเขาก็ให้เบอร์ผมนะ เราคบกันแม่น้องเขาก็รับทราบ วันหยุดยาวๆผมก็น้องไปเที่ยวบ้านน้องเขาบ้าง บ้านผมบ้าง หน้าที่การงานผมค่อนข้างมั่นคง ผ่อนบ้าน มีรถขับ มีตังค์ให้น้องเขาใช้ น้องเขาเป็นเด็กดีนะครับ หลังเลิกเรียนไปทำงานพาร์ทไทม์ส่งตัวเรียน ไม่เดือดร้อนตังค์พ่อแม่ ผมชอบน้องเขาตรงนี้แหละครับ เวลาผมจะซื้อจะให้อะไรก็ตามแต่น้องเขาจะไม่เคยร้องขอผมสักครั้ง ผมให้ด้วยใจ แต่มีสองสิ่งที่น้องเขาร้องขอกับผมคือ 1.ห้าม!นอกใจได้ไหม และ 2.อยากได้รถเก๋งสักคันไว้ขับไปเรียน ผมก็รับปากว่าได้แต่ต้องรอเวลาหน่อยนะ
จนกระทั่งผมกับน้องเขาคบกันมาได้ปีกว่า วันนั้นผมงี่เง่าจะไปกินเที่ยว ไปกินเหล้ากับเพื่อน แต่น้องเขาไม่ให้ผมไป เราเลยทะเลาะกันหนักถึงขั้นไม่คุย ไม่ทักไลน์ ไม่โทรเกือบ2อาทิตย์ แล้วช่วงนี้เองที่ทะเลาะกันผมได้รู้จักกับผู้หญิงอีกคนเธอก็อายุน้อยกว่าผม3-4ปี เธอมีอาชีพเป็นคุณครูโรงเรียนเอกชนแห่งหนึ่งแถวปทุมธานี ผมคบกับคุณครูคนนี้เหมือนเขาจะเข้าใจผมทุกเรื่อง แต่ผมก็ยังไม่ทิ้งน้องเขา ผมเดินหน้าง้อน้องเขาทั้งๆที่ ผมกำลังเริ่มจีบคุณครูคนนี้ ผมพยายามแบ่งเวลาให้น้องเขาเหมือนเดิมๆ และหาเวลาอยู่กับคุณครูให้มากขึ้น บางวันก็อยู่กับน้องเขา อีกวันก็มาอยู่กับคุณครูคนนี้
จนกระทั่งเมื่อเดือนที่แล้วคุณครูคนนี้เธอบอกผมว่สเธอท้อง ตอนที่ผมรู้ว่าเธอท้องคือผมดีใจมาก นัดญาติผู้ใหญ่ทั้ง2ฝ่าย คุยกันเรื่องแต่งงาน แต่ผมกับมีปัญหากับแม่พ่อผมอยู่สักพัก เพราะท่านรู้ว่าผมก็คบน้องเขาอีกคน แม่ผมไม่ค่อยพอใจผมสักเท่าไหร่ ผมเลยหาข้ออ้างบอกแม่ผมว่าเลิกกันแล้ว ผู้ใหญ่คุยกันตกลงกันได้ สรุปงานเดือนหน้า จัดที่เชียงใหม่ ผมพยายามคิดและหาทางออกอยู่หลายวันว่าจะทำไงดีกับเรื่องน้องคนนี้ จะบอกเลิกเขา ยังไงดี ทั้งๆที่ยังรักน้องเขาอยู่ไม่ใช่น้อย ผมเครียดอยู่หลายวัน น้องเขาส่งไลน์มาบอกผมว่ารู้กำหนดวันรับปริญญาแล้วนะค่ะ ผมก็เลยคิดว่าเอาว่ะ เอาวันที่น้องเขารับปริญญานี้แหละบอกเลิก
พอถึงวันงานผมก็ไปงานน้องเขาเจอแม่ เจอตายายน้องด้วย ตอนนั้นมันอึดอัดใจมากที่จะพูด ตกเย็นวันนั้นผมเลยชวนไปเลี้ยงฉลองบัณฑิตใหม่ให้น้องเขาผมพาไปเลี้ยงที่ บางปู วันนั้นทุ่มกว่าๆทุกคนกำลังมีความสุขกันมาก ผมเลยพาน้องเขาออกมาจากโต๊ะอาหาร หาที่คุยกันเงียบๆ ผมบอกกับน้องเขาว่า "ป๊าดีใจน้ะที่วันนี้เห็นหนูเรียนจบ ป๊าดีใจที่มีหนูอยู่ข้างๆกายป๊า" ผมเลยยื่นกุญแจรถ ให้น้องเขา แล้วบอกกับน้องเขาว่า "ป๊าทำตามสัญญาแล้วนะที่หนูขอป๊าไว้ วันนี้ป๊าซื้อให้หนูเป็นของขวัญวันรับปริญญาของหนูแล้วเป็นของขวัญชิ้นสุดท้ายที่ป๊าจะมอบให้หนูนะ" วินาทีนั้นน้องเขาก็ทำหน้างงๆ ผมเลยยื่นการ์ดแต่งงานให้เธอ ๆถึงกับคุกเข่านั่งไปกับพื้นแล้วน้ำตาน้องไหล ร้องไห้แบบดังมาก วินาทีนั้นผมสงสารเธอมาก ได้แต่โอบกอดเธอไว้ ผมน้ำตาไหลตามน้องเขา ผมอยู่จนจบงานขับคันใหม่พาน้องไปส่งที่หอแต่ระหว่างทางกลับเธอเงียบตลอดทาง ผมบอกน้องเขาต่ออีกว่า งานแต่งป๊า หนูอยากไปก็ไปนะ ถ้าจะไปก็บอกป๊าแล้วกัน เดี๋ยสป๊าส่งตังค์ค่าตั๋วเครื่องบินมาให้ แต่น้องก็ยังคงเงียบไม่พูดจากับผมๆผมก็โดนตายายน้องเขาตำหนิด่าทอ ทำไมถึงทำแบบนี้ แต่แม่น้องไม่ว่าผมเลยสักคำ ได้แต่บอกผม ไม่ไรหรอก ดูแลลูกเมียเขาให้ดีล่ะ ผมละอายแก่ใจมากแต่ผมก็รักเธอมากเช่นกัน ไหนเมื่อเราทำพลาดไปแล้ว เราควรจะต้องรับผิดชอบในสิ่งที่ตัวเองทำไว้ ผมรู้งานนี้ผมผิดเต็มประตู แน่ผมทำสิ่งที่ถูกต้องแล้วใช่ครับ
วันที่แฟนรับปริญญา..ผมกลับไปบอกเลิกเขา? (เกลียดตัวเองมากครับ)
จนกระทั่งผมกับน้องเขาคบกันมาได้ปีกว่า วันนั้นผมงี่เง่าจะไปกินเที่ยว ไปกินเหล้ากับเพื่อน แต่น้องเขาไม่ให้ผมไป เราเลยทะเลาะกันหนักถึงขั้นไม่คุย ไม่ทักไลน์ ไม่โทรเกือบ2อาทิตย์ แล้วช่วงนี้เองที่ทะเลาะกันผมได้รู้จักกับผู้หญิงอีกคนเธอก็อายุน้อยกว่าผม3-4ปี เธอมีอาชีพเป็นคุณครูโรงเรียนเอกชนแห่งหนึ่งแถวปทุมธานี ผมคบกับคุณครูคนนี้เหมือนเขาจะเข้าใจผมทุกเรื่อง แต่ผมก็ยังไม่ทิ้งน้องเขา ผมเดินหน้าง้อน้องเขาทั้งๆที่ ผมกำลังเริ่มจีบคุณครูคนนี้ ผมพยายามแบ่งเวลาให้น้องเขาเหมือนเดิมๆ และหาเวลาอยู่กับคุณครูให้มากขึ้น บางวันก็อยู่กับน้องเขา อีกวันก็มาอยู่กับคุณครูคนนี้
จนกระทั่งเมื่อเดือนที่แล้วคุณครูคนนี้เธอบอกผมว่สเธอท้อง ตอนที่ผมรู้ว่าเธอท้องคือผมดีใจมาก นัดญาติผู้ใหญ่ทั้ง2ฝ่าย คุยกันเรื่องแต่งงาน แต่ผมกับมีปัญหากับแม่พ่อผมอยู่สักพัก เพราะท่านรู้ว่าผมก็คบน้องเขาอีกคน แม่ผมไม่ค่อยพอใจผมสักเท่าไหร่ ผมเลยหาข้ออ้างบอกแม่ผมว่าเลิกกันแล้ว ผู้ใหญ่คุยกันตกลงกันได้ สรุปงานเดือนหน้า จัดที่เชียงใหม่ ผมพยายามคิดและหาทางออกอยู่หลายวันว่าจะทำไงดีกับเรื่องน้องคนนี้ จะบอกเลิกเขา ยังไงดี ทั้งๆที่ยังรักน้องเขาอยู่ไม่ใช่น้อย ผมเครียดอยู่หลายวัน น้องเขาส่งไลน์มาบอกผมว่ารู้กำหนดวันรับปริญญาแล้วนะค่ะ ผมก็เลยคิดว่าเอาว่ะ เอาวันที่น้องเขารับปริญญานี้แหละบอกเลิก
พอถึงวันงานผมก็ไปงานน้องเขาเจอแม่ เจอตายายน้องด้วย ตอนนั้นมันอึดอัดใจมากที่จะพูด ตกเย็นวันนั้นผมเลยชวนไปเลี้ยงฉลองบัณฑิตใหม่ให้น้องเขาผมพาไปเลี้ยงที่ บางปู วันนั้นทุ่มกว่าๆทุกคนกำลังมีความสุขกันมาก ผมเลยพาน้องเขาออกมาจากโต๊ะอาหาร หาที่คุยกันเงียบๆ ผมบอกกับน้องเขาว่า "ป๊าดีใจน้ะที่วันนี้เห็นหนูเรียนจบ ป๊าดีใจที่มีหนูอยู่ข้างๆกายป๊า" ผมเลยยื่นกุญแจรถ ให้น้องเขา แล้วบอกกับน้องเขาว่า "ป๊าทำตามสัญญาแล้วนะที่หนูขอป๊าไว้ วันนี้ป๊าซื้อให้หนูเป็นของขวัญวันรับปริญญาของหนูแล้วเป็นของขวัญชิ้นสุดท้ายที่ป๊าจะมอบให้หนูนะ" วินาทีนั้นน้องเขาก็ทำหน้างงๆ ผมเลยยื่นการ์ดแต่งงานให้เธอ ๆถึงกับคุกเข่านั่งไปกับพื้นแล้วน้ำตาน้องไหล ร้องไห้แบบดังมาก วินาทีนั้นผมสงสารเธอมาก ได้แต่โอบกอดเธอไว้ ผมน้ำตาไหลตามน้องเขา ผมอยู่จนจบงานขับคันใหม่พาน้องไปส่งที่หอแต่ระหว่างทางกลับเธอเงียบตลอดทาง ผมบอกน้องเขาต่ออีกว่า งานแต่งป๊า หนูอยากไปก็ไปนะ ถ้าจะไปก็บอกป๊าแล้วกัน เดี๋ยสป๊าส่งตังค์ค่าตั๋วเครื่องบินมาให้ แต่น้องก็ยังคงเงียบไม่พูดจากับผมๆผมก็โดนตายายน้องเขาตำหนิด่าทอ ทำไมถึงทำแบบนี้ แต่แม่น้องไม่ว่าผมเลยสักคำ ได้แต่บอกผม ไม่ไรหรอก ดูแลลูกเมียเขาให้ดีล่ะ ผมละอายแก่ใจมากแต่ผมก็รักเธอมากเช่นกัน ไหนเมื่อเราทำพลาดไปแล้ว เราควรจะต้องรับผิดชอบในสิ่งที่ตัวเองทำไว้ ผมรู้งานนี้ผมผิดเต็มประตู แน่ผมทำสิ่งที่ถูกต้องแล้วใช่ครับ