คือเรากับเพื่อนอยู่กลุ่มเดียวกัน เวลาไปโรงเรียนเราก็จะเดินไปพร้อมกันกลับก็พร้อมกันเพราะบ้านอยู่ใกล้กัน ตอนเเรกเราก็ไม่ได้คิดอะไรกับเขาเพราะว่าตัวเองชอบคนที่มีอายุมากกว่าอยู่เเเล้วคือไม่เคยหวั่นไหวกับคนที่อายุเท่ากันเลยทำให้เราไม่ได้คิดไรมาก เวลาเล่นกันก็จะถึงเนื้อถึงตัวเลยคือกอดกันบ้าง เขาจับหัวเราไปชนกับเขาบ้าง ตอนเรียนก็มีนั่งจับมือกันบ้าง มีเพื่อนหลายคนบอกว่าถ้าไม่รู้ว่าเป็นเพื่อนกันก็จะคิดว่าเป็นเเฟนกันนะ เรากับเขาก็ไม่เคยปฏิเสธเลย มีน้องมาจีบเขาเอาขนมมาให้เขาเราก็เดินไปเป็นเพื่อนน้องที่มาจีบเขาก็ทักว่ามาเอาขนมต้องเอาเเฟนมาด้วยหรอ เขาก็ไม่ปฏิเสธอะไร เพื่อนของเขาก็ชอบเเซวเวลาเดินกลับด้วยกันเขาก็ไม่ปฏิเสธ เราสองคนชอบทำอะไรที่เหมือนเเฟนเขาทำกัน เขาดีกับเรามากเลยเวลาเราทำอะไรหายเขาจะรีบวิ่งไปหาก่อนเราอีกอ่ะ เราเป็นเเผลที่เท้าเขาก็จะนั่งคุกเข่าเเล้วทำเเผลให้เราหรือเวลาเราบอกว่าเจ็บตรงนี้เขาก็มาดูให้มานวดให้บ้าง ผูกเชือกรองเท้าให้เรา บางครั้งที่เราเเกล้งบอกเขาให้ผูกเชือกรองเท้าให้ตอนเเรกเขาก็บอกว่าไม่เเต่พอเราจะผูกเองเขาก็จะมาผูกให้ มันทำให้เราเริ่มหวั่นไหว เเต่ด้วยอะไรหลายๆอย่างมั้งที่ทำให้เราไม่กล้าจะบอกว่าชอบเขาคือ เรากลัวมองหน้ากันไม่ติดถ้าเราบอกไปเเล้วเขาไม่ได้คิดเเบบเดียวกับเรา อีกอย่างคือเเฟนเก่าของเขาคือรุ่นน้องที่สนิทกับเราพอควร เขาเคยมาถามเราว่าจะกลับไปคุยดีไหม เเละเราเคยถามเขาว่ามีคนที่ชอบรึยังเขาก็บอกมาว่ามีเเล้วเราก็ถามว่าใครเขาก็บอกว่าจะพิมพ์บอกเราก็รอเเต่ก็ไม่มีเเชทเข้าเราเลยถามเขาว่าไม่เห้นมีเลยเขาก็บอกว่าจะมีได้ไงในเมื่อเขาเเชทส่งมาในเเชทตัวเองเราก็คิดว่าเขาคงไม่อยากบอกจริงๆเเหละ ตอนเเรกเราก็คิดว่าคงไม่ได้คิดเหมือนกันหรอกเราพยายามตัดใจตั้งเเต่ที่เขาบอกเเบบนั้น เเต่เราก็ตัดใจไม่ได้ เวลาเขาเล่นอะไรกับเเฟนเก่าเขาคือเราคิดตลอดว่าควรตัดใจไปเลยดีไหม เพราะมันเจ็บมากเลย เราคิดว่าเขาเล่นกับเราเเบบนั้นคนเดียว เเต่พอเห็นเขาทำเเบบนั้นกับคนอื่นมับเจ็บมากเลยอ่ะ เราควรตัดใจดีไหมหรือยังไงดี
เเอบชอบเพื่อน ทำไงดี