คุณผ่านช่วงเวลาที่ผิดหวังในความรักที่สุดในชีวิตมาได้อย่างไรครับ

บังเอิญเจอคนที่เคยทำให้เจ็บมากๆะครับเลยคิดถึงวันที่ผ่านมา  กว่าจะผ่านมาได้ บอบช้ำมาก  ช่วงนั้นทำร้ายตัวเองไปเยอะมากเพื่อให้ลืมคนคนนึงได้  ไปเที่ยวเมาหลังเลิกงานเมาหนัก  คบสาวๆไม่เลือก (ตอนนั้นคิดว่าจะเรียกร้องความสนใจจากแฟนเก่าได้) 555 ผมงี้โง่มากเลย  เที่ยวผับ ไปบาร์ตะลอนเที่ยวกลางคืนครับ  บางวันก็ตามไปเฝ้าหน้าบ้านแฟน  ร้องตะโกน ให้กลับมารักกันอีก  ที่ไหนได้กอดกะแฟนใหม่โชว์หวานต่อหน้าผมซะงั้น   แฟนอยากได้กระเป๋าแพงๆแต่ตัวผมเองไม่ค่อยจะมีกินก็เอาเงินเดือนเกือบทั้งหมดไปซื้อให้  บางวันตามไปดักรอที่ทำงานอยากง้อให้รักกันอีกที่ไหนได้โดนบอกว่าไม่รู้จักกัน  มาคิดตอนนี้ทำไปได้ไง  และคนที่เป็นชู้ก็ไม่ใช่ใครอื่นไกล  เพื่อนสนิทครับ  ตอนนั้นที่ได้เลิกคิดถึง  เลิกตาม  เลิกยื้อแฟนเก่าได้เพราะปล่อยให้เจ็บไปทุกๆวันเจ็บจนจิตใจเฉยๆไปเองครับ พอเจ็บเยอะๆผมก็รู้สึกว่าเออชีวิตเกิดมาทั้งทีทำได้แค่นี้เองเหรอ  สนใจกะคนที่ต่อให้เราเป็นอะไรไปต่อหน้าเค้าเค้าก็ไม่มีทางรักเรา  พอกันทีลุกขึ้นมารักตัวเองพัฒนาตัวเองดีกว่า และที่สำคัญผมไม่พยายามลืมครับเพราะจะยิ่งจำมากกว่าเดิม
        พอตอนนี้บังเอิญเจอกะแฟนเก่า มองเห็นเค้าในสภาพโทรมมากก็ทักทายนิดๆหน่อยๆนางบอกว่าโดนอดีตเพื่อนสนิทผมทิ้ง อีกฝ่ายไปติดเด็กร้านอาหารทิ้งนางกะลูกอีก2คน ก็มองด้วยความสังเวชเวทนาปนสงสารนิดๆครับ  นี่หนอชีวิต ให้ข้อคิดมากมาย
แล้วท่านอื่นล่ะครับผ่านช่วงเวลานั้นมาได้ยังไง
ขอบคุณทุกๆเม้นล่วงหน้าครับ