ตอนนี้เราอายุ 25 ปีค่ะ ถ้าย้อนไปก็ประมาณ 20 ปีที่แล้ว
ตั้งแต่เราจำความได้ คือครอบครัวเรายากจนมาก่อน เคยลำบากมาก แม่เราเรียนจบ ป.4 มีอาชีพรับจ้าง ทำทุกอย่างที่ได้เงิน ทุกครั้งที่แม่ไปทำงาน เรากับพี่ชายก็ต้องไปช่วยแม่หาเงินด้วย เรากับพี่ชายจะต้องทำเป็นทุกอย่างตั้งแต่เด็ก อาชีพของแม่มีมากมาย
รับจ้างปลูกนา เราก็จะไปตกปลาบริเวณใกล้ๆแม่ พอตกเย็นเราก็จะได้ปลาไปกิน แม่ก็จะได้ค่าแรงวันนั้น 60 ฿
รับจ้างถางหญ้าหน้าบ้าน แม่จะใส่ถุงมือ1ข้าง ใช้เคียวเกี่ยวหญ้า1ข้าง เราก็ใช้มือดึงหญ้า ตามประสาเด็กๆ แม่ก็จะได้ค่าแรงวันนั้น 100 ฿
รับจ้างทำความสะอาดบ้าน แม่เก็บ กวาด ถู ยกของ จัดของ เราก็ต้องช่วยแม่ทุกอย่าง จะได้ค่าแรงวันนั้น 100 ฿
รับจ้างมัดหอมกิโลละ 1 ฿ แม่เป็นคนเขย่าดินออกจากหอม แล้วส่งต่อให้เราตัดรากหอม เราก็ส่งต่อให้พี่ชายแยกไซน์หอม แล้วส่งคืนให้แม่มัด ช่วงนี้เหมือนต้องทำงานแข่งกับเวลา บ้านเราช่วยกันทำสามคน เรา พี่ชาย และแม่ มักจะได้ค่าแรงเยอะกว่าคนอื่นๆ วันๆทำได้ 2-3ร้อยโล+ (คิดแล้วยิ้ม ช่วงนี้จะได้กินขนมเยอะหน่อย)
รับจ้างแกะกลีบหอมกิโลละ 1 ฿ ก็จะยกกระสอบหอมมาที่บ้าน กระสอบ100โล เทใส่กะละมัง นั่งดูทีวีก็แกะ ว่างก็แกะ วันๆแกะแต่หอม ตอนนั้นเด็กอยู่ บอกตรงๆโคตรขี้เกียจแต่ต้องทำ
รับจ้างแกะเม็ดมะขามกิโลละ 1 ฿ เพื่อที่จะได้ส่งมะขามให้เค้าไปทำมะขามเปียก อันนี้ก็รับมาทำที่บ้าน
รับจ้างตัดเศษด้าย คือมีเสื้อมาจากโรงงาน ตัดเศษด้ายตัวละ 0.5-1-2 ฿
แม่ทำสารพัดอาชีพ กวนน้ำปู มะม่วงกวน เก็บผักบุ้งไปขาย มัดละ3฿ บางทีก็ไปช่วยเค้าล้างจานตามงานบุญ งานขึ้นบ้านใหม่ งานวัด เค้าก็มีน้ำใจให้ค่าตอบแทน แม่ได้300 เราได้150 (ตอนได้เงินเราดีใจสุดๆ)
อาชีพของแม่ไม่แน่นอน เพราะงานไม่ได้มีให้ทำทุกวัน แต่แม่จะทำทุกงาน โดยไม่เลือกงาน
แม่พร่ำสอนตลอดให้ลูกตั้งใจเรียน แม่จบแค่ ป.4 (แต่เรียนได้ที่1ตลอด) แต่ไม่มีโอกาสได้เรียน ต้องออกบ้านหางานทำตั้งแต่เด็ก ยายก็มีครอบครัวใหม่ แม่เลยอยากให้ลูกเรียนสูงๆ
ชีวิตเราตอนเด็กกับพี่ชาย ไม่เคยมีหรอกของเล่น ไม่เคยใส่เสื้อผ้าใหม่ๆ แม้แต่ชุดนักเรียน รองเท้านักเรียน เค้าให้อะไรมาก็ใส่แบบนั้น ไม่เคยได้กินขนมตามใจที่อยากกิน ไม่รู้จักหรอก พิชซ่า แฮมเบอร์เกอร์ KFC แต่เราสองคนพี่น้องเป็นเด็กดี คนรักคนเอ็นดูก็มี คนดูถูก เหยียบย่ำ มองครอบครัวเราต่ำก็มี สารพัดคำดูถูก
(พิมพ์ไปนึกถึงตอนนั้นไปด้วย อยากร้องไห้ สงสารแม่ มองย้อนกลับไป แม่เราเก่งมากที่ผ่านมาได้จนถึงทุกวันนี้)
มีต่อค่ะ 🙂
ครอบครัวเราเคยลำบากมาก่อนค่ะ ดิ้นรนจนมีมาถึงทุกวันนี้ (อยากให้อ่านเป็นแรงผลักดัน ไม่รู้จะมีคนเข้ามาอ่านรึป่าว)
ตั้งแต่เราจำความได้ คือครอบครัวเรายากจนมาก่อน เคยลำบากมาก แม่เราเรียนจบ ป.4 มีอาชีพรับจ้าง ทำทุกอย่างที่ได้เงิน ทุกครั้งที่แม่ไปทำงาน เรากับพี่ชายก็ต้องไปช่วยแม่หาเงินด้วย เรากับพี่ชายจะต้องทำเป็นทุกอย่างตั้งแต่เด็ก อาชีพของแม่มีมากมาย
รับจ้างปลูกนา เราก็จะไปตกปลาบริเวณใกล้ๆแม่ พอตกเย็นเราก็จะได้ปลาไปกิน แม่ก็จะได้ค่าแรงวันนั้น 60 ฿
รับจ้างถางหญ้าหน้าบ้าน แม่จะใส่ถุงมือ1ข้าง ใช้เคียวเกี่ยวหญ้า1ข้าง เราก็ใช้มือดึงหญ้า ตามประสาเด็กๆ แม่ก็จะได้ค่าแรงวันนั้น 100 ฿
รับจ้างทำความสะอาดบ้าน แม่เก็บ กวาด ถู ยกของ จัดของ เราก็ต้องช่วยแม่ทุกอย่าง จะได้ค่าแรงวันนั้น 100 ฿
รับจ้างมัดหอมกิโลละ 1 ฿ แม่เป็นคนเขย่าดินออกจากหอม แล้วส่งต่อให้เราตัดรากหอม เราก็ส่งต่อให้พี่ชายแยกไซน์หอม แล้วส่งคืนให้แม่มัด ช่วงนี้เหมือนต้องทำงานแข่งกับเวลา บ้านเราช่วยกันทำสามคน เรา พี่ชาย และแม่ มักจะได้ค่าแรงเยอะกว่าคนอื่นๆ วันๆทำได้ 2-3ร้อยโล+ (คิดแล้วยิ้ม ช่วงนี้จะได้กินขนมเยอะหน่อย)
รับจ้างแกะกลีบหอมกิโลละ 1 ฿ ก็จะยกกระสอบหอมมาที่บ้าน กระสอบ100โล เทใส่กะละมัง นั่งดูทีวีก็แกะ ว่างก็แกะ วันๆแกะแต่หอม ตอนนั้นเด็กอยู่ บอกตรงๆโคตรขี้เกียจแต่ต้องทำ
รับจ้างแกะเม็ดมะขามกิโลละ 1 ฿ เพื่อที่จะได้ส่งมะขามให้เค้าไปทำมะขามเปียก อันนี้ก็รับมาทำที่บ้าน
รับจ้างตัดเศษด้าย คือมีเสื้อมาจากโรงงาน ตัดเศษด้ายตัวละ 0.5-1-2 ฿
แม่ทำสารพัดอาชีพ กวนน้ำปู มะม่วงกวน เก็บผักบุ้งไปขาย มัดละ3฿ บางทีก็ไปช่วยเค้าล้างจานตามงานบุญ งานขึ้นบ้านใหม่ งานวัด เค้าก็มีน้ำใจให้ค่าตอบแทน แม่ได้300 เราได้150 (ตอนได้เงินเราดีใจสุดๆ)
อาชีพของแม่ไม่แน่นอน เพราะงานไม่ได้มีให้ทำทุกวัน แต่แม่จะทำทุกงาน โดยไม่เลือกงาน
แม่พร่ำสอนตลอดให้ลูกตั้งใจเรียน แม่จบแค่ ป.4 (แต่เรียนได้ที่1ตลอด) แต่ไม่มีโอกาสได้เรียน ต้องออกบ้านหางานทำตั้งแต่เด็ก ยายก็มีครอบครัวใหม่ แม่เลยอยากให้ลูกเรียนสูงๆ
ชีวิตเราตอนเด็กกับพี่ชาย ไม่เคยมีหรอกของเล่น ไม่เคยใส่เสื้อผ้าใหม่ๆ แม้แต่ชุดนักเรียน รองเท้านักเรียน เค้าให้อะไรมาก็ใส่แบบนั้น ไม่เคยได้กินขนมตามใจที่อยากกิน ไม่รู้จักหรอก พิชซ่า แฮมเบอร์เกอร์ KFC แต่เราสองคนพี่น้องเป็นเด็กดี คนรักคนเอ็นดูก็มี คนดูถูก เหยียบย่ำ มองครอบครัวเราต่ำก็มี สารพัดคำดูถูก
(พิมพ์ไปนึกถึงตอนนั้นไปด้วย อยากร้องไห้ สงสารแม่ มองย้อนกลับไป แม่เราเก่งมากที่ผ่านมาได้จนถึงทุกวันนี้)
มีต่อค่ะ 🙂