เราคบกับคนนึงอยู่ค่ะ เริ่มต้นจากการเป็นเพื่อนกัน เราชอบเค้าก่อน ชอบแอบมองเค้า ชอบดูแลและเป็นห่วงเค้าอยู่ห่างๆ เราชอบความรุ้สึกแบบนั้นมากเลยนะ ได้ให้เค้าฝ่ายเดียว ชอบเค้าโดยที่เค้าไม่รู้และไม่ต้องให้เค้าชอบตอบ แต่สุดท้ายเค้าก็รู้เพราะเพื่อนเราบอกเค้า เลยได้คุยกันจริงๆจังๆ แต่เรากลัวว่าถ้าคบกันมันจะยังดีเหมือนตอนนี้รึเปล่า แต่เพราะไม่ว่าจะไปไหนก็ไปด้วยกันตลอดและเค้าเองก็บอกว่าเราอยู่ด้วยกันตลอดแบบนี้คบกันก็คงไม่ต่างกันหรอก เราเชื่ออย่างนั้นเลยตกลงคบกัน แต่มันไม่ใช่เลยค่ะ พอคบกันมันมีเรื่องให้คิดมากขึ้น กลายเป็นต่างคนต่างคิดเล็กคิดน้อยกันมากขึ้น เราเลยคิดว่าเราอาจจะยังไม่พร้อมมีใครรึเปล่า หรือเราควรจะอยู่คนเดียว หรือเรายังไม่เข้าใจกันมากพอ เราไม่รู้ควรทำยังไงดีค่ะ ถ้าเลิกกับเค้าแต่ต้องเจอกันทุกวัน ก็กลัวเค้าจะอึดอัด และเค้าก็คงจะเสียใจมาก เราคิดว่าบางทีเราก็อาจเห็นแก่ตัวไปหน่อย หรือใจร้ายต่อเค้าเกินไป
/ ความรู้สึกเวลาได้ชอบใครสักคนมันดีนะ แต่ต้องไม่ทำให้ตัวเราสูญเสียความเป็นตัวเอง เราคิดแบบนั้น
รู้สึกเบื่อการมีแฟน ทำยังไงดีคะ
/ ความรู้สึกเวลาได้ชอบใครสักคนมันดีนะ แต่ต้องไม่ทำให้ตัวเราสูญเสียความเป็นตัวเอง เราคิดแบบนั้น