สวัสดีครับ ผมขอไม่เอ่ยชื่อผมน้ะครับ ผมเป็นเด็กอายุเพียง 12 ปี ครับ ตอนนี้ ผมเรียน ที่ โรงเรียนประจำแห่งหนึ่งครับ ผมจะได้กลับบ้านทุกวันศุกร์เย็นเเละ ผมจะ กลับไปโรงเรียนอีกทีตอนวันอาทิตย์ ผมเป็นคนที่ไม่เข้มแข็งเอาซะเลยครับ เเละเป็นคนที่ ชอบร้องไห้ เวลา เจอปัญหา อะไร ผมก็มีแต่ร้องไห้ครับ
ตอนแรกที่เข้าไปใหม่ ผม อยู่ได้ครับและ ชิวมาก ในช่วงเรียน Summer เเต่พอเปิดเทอม จิงๆสิครับ เริ่มมี รุ่นพี่เข้ามาอยู่ในหอ ของผม ผมก็เริ่มมีปัญหากับรุ่นพี่ครับ พอผมมีปัญหา อย่างแรกที่ผมทำคือ ผมร้องไห้ครับ โทรไปบอกพ่อ แม่ ไปปรึกษา เเล้ว แม่ผมก็ มาคุยทุกอย่าง จบ ผมรุ้สึก ว่าผม อ่อนแอ มากครับ ผมทำให้แม่ต้องกังวลใจ ว่าผมจะอยู่ดีกินดีหรือป่าว เเต่ผม ก็ทนเอาแหละครับ เวลาอยู่หอ ส่วนตอนเวลาผมกลับบ้าน เวลาก็ผ่านไปเร็วมาก พอกลับไปโรงเรียนอีก ผมก็รู้สึกคิดถึงบ้าน ผมควรจะทำอย่างไร ให้ผมอยู่ที่โรงเรียน แบบมีความสุข เเละ ผมควรจะทำอย่างไรให้ อาการที่ผมคิดถึงบ้าน มันน้อยลงครับ ใครมีประสบการณ์หรือเคยผ่าน ช่วยบอกผมหน่อยก็ดีน้ะครับ ขอบคุณที่อ่านเรื่องราวของผมน้ะครับ !
คิดถึงบ้านมากทำอย่างไรดีครับ ?
ตอนแรกที่เข้าไปใหม่ ผม อยู่ได้ครับและ ชิวมาก ในช่วงเรียน Summer เเต่พอเปิดเทอม จิงๆสิครับ เริ่มมี รุ่นพี่เข้ามาอยู่ในหอ ของผม ผมก็เริ่มมีปัญหากับรุ่นพี่ครับ พอผมมีปัญหา อย่างแรกที่ผมทำคือ ผมร้องไห้ครับ โทรไปบอกพ่อ แม่ ไปปรึกษา เเล้ว แม่ผมก็ มาคุยทุกอย่าง จบ ผมรุ้สึก ว่าผม อ่อนแอ มากครับ ผมทำให้แม่ต้องกังวลใจ ว่าผมจะอยู่ดีกินดีหรือป่าว เเต่ผม ก็ทนเอาแหละครับ เวลาอยู่หอ ส่วนตอนเวลาผมกลับบ้าน เวลาก็ผ่านไปเร็วมาก พอกลับไปโรงเรียนอีก ผมก็รู้สึกคิดถึงบ้าน ผมควรจะทำอย่างไร ให้ผมอยู่ที่โรงเรียน แบบมีความสุข เเละ ผมควรจะทำอย่างไรให้ อาการที่ผมคิดถึงบ้าน มันน้อยลงครับ ใครมีประสบการณ์หรือเคยผ่าน ช่วยบอกผมหน่อยก็ดีน้ะครับ ขอบคุณที่อ่านเรื่องราวของผมน้ะครับ !