สวัสดีค่ะ คือมีเรื่องจะปรึกษา อาจจะยาวหน่อยนะคะ แต่ช่วยให้คำปรึกษาเราที
เราอายุ28นะคะ คือทางบ้านเราจับเราแต่งงานกับผู้ชาย โดยผู้ชายคนนี้เขาค่อนข้างมีฐานะ
ตอนแรกเรามีแฟนเป็นผู้หญิงค่ะ แต่พอเลิกกัน เลิกกันเพราะทางบ้านเราไม่เห็นด้วย
ทางบ้านเราก็เห็นว่าผู้ชายคนนี้โอเค ตอนนั้นก็รู้สีกว่าไม่ได้รักผู้ชายเลยด้วยซ้ำ
แต่อยากเห็นแม่มีความสุขเลยยอมแต่งงานกับคนนี้ เพราะก่อนหน้านั้นผู้ชายคนนี้เข้าหาเราทางพ่อแม่
แม่ก็เลยไว้ใจมาก คิดว่าคนนี้จะดูแลเราได้ พอแต่งได้ไม่กี่เดือนเราก็มีลูกกับเขาค่ะ
เราพยายามเปิดใจจะรักเขามาก คิดว่าเขาจะทำให้เรารักได้ แต่ไม่เลย ผู้ชายคนนี้ไม่ใช่สำหรับเราทุกอย่าง
เราพยายามเลิกกับเขาหลายครั้งแต่แม่ก็ร้องไห้ เหมือนเราทำผิดมาก เราก็เลยหนีผู้ชายคนนี้ด้วยการไปเรียนต่อตจว.
แต่ก็ยังต้องเจอกันเพราะครอบครัวเราอยู่ดี พอเราเรียนจบ เราก็ไม่อยู่กับเขา เรามาอยู่กับที่บ้านเรา
ส่วนลูกเรา เราทะเลาะกับผู้ชาย เราขอเขาเลิก เขาไม่ยอมเลิกค่ะ เขาฟ้องที่บ้านเราเอาเรื่องลูกมาอ้าง
เราเลยกลับมาอยู่กับที่บ้าน แต่ลูกเราอยู่กับผู้ชายคนนั้น เหมือนเขารู้ว่ายังไงเราก็ต้องมาหาลูก
ตอนนี้เราก็เลยเลิกกับผู้ชายคนนั้นไม่ได้ ต้องทนเจอทั้งๆที่ไม่ได้รัก บอกให้ครอบครัวฟังก็ไม่มีใครเข้าใจค่ะ
เราไม่สนใจเขา เขาก็รู้ว่าเราไม่รัก แต่เขาก็ไม่สนใจไม่ยอมให้เราเลิก
จนวันหนึงเราเจอผู้หญิงคนหนึง ผู้หญิงคนนี้คือทุกๆอย่างของเรา เรารู้สึกมีความสุขทุกครั้งที่ได้คุย
มีความสุขที่ครั้งที่เจอ จนเราเป็นแฟนกัน แล้วบอกเขาทุกๆอย่างว่าเรามีปัญหาตรงไหน
เขาบอกสิ่งที่เรากำลังทำมันไม่ถูกต้อง
เราก็ไม่รู้ว่าจะทำยังไงดี เพราะเรารักคนๆนี้ ไม่ได้รักผู้ชาย เราพยายามเลิกกับผู้ชายหลายครั้งแล้ว
เราทำทุกๆอย่าง แต่เพราะหน้าตาทางสังคมของเราทำให้เราเลิกไม่ได้ เรารู้สึกแย่ทุกครั้งที่ต้องเจอ ที่ต้องอยู่ใกล้ๆผู้ชาย
มันไม่ใช่ทุกๆอย่าง อาจจะเพราะเราชอบผู้หญิงอยู่แล้ว เลยอยากปรึกษาคนในพันทิปค่ะว่าเราควรจะทำยังไงดีคะ
ตอนที่เรายังไม่เจอผู้หญิงคนนี้ เราก็ทุกข์อยู่แล้ว เราพยายามจะเลิกตั้งนานแล้ว แฟนเราเขาก็เป็นคนทำให้เรารู้จักรักจริงๆ
เราอยากอยู่กับแฟน อยากคบกันแบบเปิดเผย ส่วนลูก เรามั่นใจว่าลูกเราเขาเข้าใจ เราสามารถเลี้ยงเขาได้
ถ้าถามว่าผู้ชายเป็นคนแบบไหน เป็นคนดีค่ะ แต่เราไม่ได้รักเขาไงคะ เขาดีกับเรา แต่เขาชอบวางอำนาจ รู้สึกว่าไม่ใช่เลยค่ะ
คือเราอายุแค่28 แต่ผู้ชายก็44แล้ว คือการใช้ชีวิตไลฟ์สไตล์ต่างกันมากๆ ไม่เข้ากันสักอย่างค่ะ พอบอกแม่เรื่องนี้
แม่ก็ไม่เข้าใจเรา หาว่าเราไม่ดี ไม่อยากให้นินทาได้ บางทีก็รู้สึกแย่มากๆ รู้สึกเหมือนที่บ้านก็แค่ห่วงชื่อเสียง เขาไม่เคยคิดเลยว่าเราจะมีความสุขไหม
อยากเลิกกับสามี รู้สึกเหมือนตกนรกทั้งเป็นเลยค่ะ
เราอายุ28นะคะ คือทางบ้านเราจับเราแต่งงานกับผู้ชาย โดยผู้ชายคนนี้เขาค่อนข้างมีฐานะ
ตอนแรกเรามีแฟนเป็นผู้หญิงค่ะ แต่พอเลิกกัน เลิกกันเพราะทางบ้านเราไม่เห็นด้วย
ทางบ้านเราก็เห็นว่าผู้ชายคนนี้โอเค ตอนนั้นก็รู้สีกว่าไม่ได้รักผู้ชายเลยด้วยซ้ำ
แต่อยากเห็นแม่มีความสุขเลยยอมแต่งงานกับคนนี้ เพราะก่อนหน้านั้นผู้ชายคนนี้เข้าหาเราทางพ่อแม่
แม่ก็เลยไว้ใจมาก คิดว่าคนนี้จะดูแลเราได้ พอแต่งได้ไม่กี่เดือนเราก็มีลูกกับเขาค่ะ
เราพยายามเปิดใจจะรักเขามาก คิดว่าเขาจะทำให้เรารักได้ แต่ไม่เลย ผู้ชายคนนี้ไม่ใช่สำหรับเราทุกอย่าง
เราพยายามเลิกกับเขาหลายครั้งแต่แม่ก็ร้องไห้ เหมือนเราทำผิดมาก เราก็เลยหนีผู้ชายคนนี้ด้วยการไปเรียนต่อตจว.
แต่ก็ยังต้องเจอกันเพราะครอบครัวเราอยู่ดี พอเราเรียนจบ เราก็ไม่อยู่กับเขา เรามาอยู่กับที่บ้านเรา
ส่วนลูกเรา เราทะเลาะกับผู้ชาย เราขอเขาเลิก เขาไม่ยอมเลิกค่ะ เขาฟ้องที่บ้านเราเอาเรื่องลูกมาอ้าง
เราเลยกลับมาอยู่กับที่บ้าน แต่ลูกเราอยู่กับผู้ชายคนนั้น เหมือนเขารู้ว่ายังไงเราก็ต้องมาหาลูก
ตอนนี้เราก็เลยเลิกกับผู้ชายคนนั้นไม่ได้ ต้องทนเจอทั้งๆที่ไม่ได้รัก บอกให้ครอบครัวฟังก็ไม่มีใครเข้าใจค่ะ
เราไม่สนใจเขา เขาก็รู้ว่าเราไม่รัก แต่เขาก็ไม่สนใจไม่ยอมให้เราเลิก
จนวันหนึงเราเจอผู้หญิงคนหนึง ผู้หญิงคนนี้คือทุกๆอย่างของเรา เรารู้สึกมีความสุขทุกครั้งที่ได้คุย
มีความสุขที่ครั้งที่เจอ จนเราเป็นแฟนกัน แล้วบอกเขาทุกๆอย่างว่าเรามีปัญหาตรงไหน
เขาบอกสิ่งที่เรากำลังทำมันไม่ถูกต้อง
เราก็ไม่รู้ว่าจะทำยังไงดี เพราะเรารักคนๆนี้ ไม่ได้รักผู้ชาย เราพยายามเลิกกับผู้ชายหลายครั้งแล้ว
เราทำทุกๆอย่าง แต่เพราะหน้าตาทางสังคมของเราทำให้เราเลิกไม่ได้ เรารู้สึกแย่ทุกครั้งที่ต้องเจอ ที่ต้องอยู่ใกล้ๆผู้ชาย
มันไม่ใช่ทุกๆอย่าง อาจจะเพราะเราชอบผู้หญิงอยู่แล้ว เลยอยากปรึกษาคนในพันทิปค่ะว่าเราควรจะทำยังไงดีคะ
ตอนที่เรายังไม่เจอผู้หญิงคนนี้ เราก็ทุกข์อยู่แล้ว เราพยายามจะเลิกตั้งนานแล้ว แฟนเราเขาก็เป็นคนทำให้เรารู้จักรักจริงๆ
เราอยากอยู่กับแฟน อยากคบกันแบบเปิดเผย ส่วนลูก เรามั่นใจว่าลูกเราเขาเข้าใจ เราสามารถเลี้ยงเขาได้
ถ้าถามว่าผู้ชายเป็นคนแบบไหน เป็นคนดีค่ะ แต่เราไม่ได้รักเขาไงคะ เขาดีกับเรา แต่เขาชอบวางอำนาจ รู้สึกว่าไม่ใช่เลยค่ะ
คือเราอายุแค่28 แต่ผู้ชายก็44แล้ว คือการใช้ชีวิตไลฟ์สไตล์ต่างกันมากๆ ไม่เข้ากันสักอย่างค่ะ พอบอกแม่เรื่องนี้
แม่ก็ไม่เข้าใจเรา หาว่าเราไม่ดี ไม่อยากให้นินทาได้ บางทีก็รู้สึกแย่มากๆ รู้สึกเหมือนที่บ้านก็แค่ห่วงชื่อเสียง เขาไม่เคยคิดเลยว่าเราจะมีความสุขไหม