สวัสดีค่ะ เรื่องของเรามีอยู่ว่า เรากับแฟนเราคบกันมาประมาณ 5 ปีแล้วค่ะ เพิ่งแต่งงานกันเมื่อ 2 เดือนที่แล้ว
เรากับแฟนเราคบกันมาตั้งแต่เรียนมัธยมปลายค่ะ ช่วงที่เรียน ม.ปลายก็ไม่มีอะไรค่ะใช้ชีวิตรักปกติแฮปปี้ดี จนมาถึงช่วงที่จะขึ้นมหาลัยช่วงนั้นเราก็เลือกที่เรียนอยู่แต่เลือกไม่ได้สักทีว่าอยากเรียนที่ไหนจริงๆกันแน่ แม่เราเลยเสนอว่าให้เรากับแฟนเราเลือกเรียนที่เดียวกันดีมั้ย คือแม่รู้ว่าเราคบกันค่ะแล้วก็รู้ว่าเราสองคนถ้าเรียนไกลกันก็คงต้องเทียวไปหากันบ่อยแน่ๆ กลัวจะเสียทั้งเงินทั้งการเรียน แม่เลยบอกเรียนด้วยกันเลยลูก (แม่ค่อนข้างหัววัยรุ่นนิดๆ) เราก็ตกลงแบบไม่คิดอ่ะเพราะอยากอยู่ด้วยกันอยู่แล้ว แฟนเราแม่เสียส่วนพ่อก็ไปมีครอบครัวใหม่เลยไม่รับผิดชอบแฟนเราเลยตั้งแต่มีครอบครัวใหม่ มีแต่ป้าที่ส่งให้อาทิตย์ละ 500 ฿ เราใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันด้วยที่ว่าครอบครัวเราค่อนข้างมีเงิน เรากับเขาเลยใช้เงินด้วยกันตลอด แต่นานวันไปยิ่งหนักขึ้นบางทีต้องจ่ายค่าไฟ ต้องซื้อนั่นซื้อนี่ให้ครอบครัวเขาบ้างเพราะบางทีเขาโทรมาฝากซื้อแล้วไม่เอาเงินให้เราก็ไม่กล้าทวง แล้วมีอยู่วันนึงพ่อเราพาไปสอบบรรจุเป็นพนักงานราชการ(ไม่ใช่ข้าราชการนะ) เราสอบได้เราเลยตัดสินใจเอกมาทำงานแล้วย้ายมาเรียนเสาร์อาทิตย์แทน แฟนเราก็ย้ายตามเหมือนกัน พอเราสอบได้เราก็ต้องมาทำงานคนละจังหวัดกับแฟนเรา กลับไปเจอกันแค่เสาอาทิตย์ พอเราทำงานเรามีเงินเดือน เขาอยากได้อะไรที่เราให้ได้เราให้หมด เราดาวน์บิ๊กไบค์ให้เพราะเค้าบอกว่าเค้าจะไปทำงานส่งค่างวดเอง ประกอบกับรถคันเดิมใกล้พังแล้วเราเลยไม่คิดตัดสินใจดาวน์เลย แต่มันไม่เป็นแบบที่เขาพูด เขากลับไม่ไปทำงาน ไม่เคยส่งค่างวดเองเลยกลับเป็นเราที่ต้องส่งเพราะชื่อรถคือชื่อเรา ถ้าเราไม่ส่งก็จะติดแบล็กลิส เราก็ส่งมาเกือบปี จนเราถามว่าตอนไหนจะไปทำงานเราส่งไม่ไหวแล้วไม่งั้นจะปล่อยให้โดนยึดแล้ว เขาเลยบอกเค้าไมาอยากเป็นลูกน้องใคร เค้าอยากทำกิจการเป็นของตัวเอง พวกทำเสื้อ ทำงานกราฟฟิค เราก็สงสารเขาเพราะรู้ว่าเจาไม่เคยทำงานหนัก เราเลยตัดสินใจกู้ธนาคารมา 600,000 เอามาลงทุนทำร้าน ซื้อโน้ตบุ๊ค อุปกรณ์ต่างๆนานาให้ หมดประมาณ 400,000 เงินเหลืออยู่ที่เราสองแสนเราเลยเอาไปให้แม่บอกแม่ว่าค่าน้ำนมผูกแขนตามธรมมเนียมที่บ้านเรา หลังจากแต่งงานเรานึกว่าจะมีอะไรดีขึ้นเพราะเราก็เปิดร้านให้แล้วเขาน่าจะทำได้เพราะเป็นทางที่เขาเลือกเอง แต่มันก็ผิดหวังอีกแล้ว ช่วงแรกๆเขาก็ดูขยันดี แต่พอหลังๆเปิดร้านช้า จนกระทั่งไม่ยอมเปิดร้านแล้วกลับมาอยู่บ้านเฉยๆ เขาบอกว่ารายได้มันไม่ดีเศรษฐกิจไม่โอเค บอกเราว่าจะหางานทำ แต่จนป่านนี้ผ่านมา 2 เดือนแล้วเขายังไม่ยอมไปหางาน เราควรทำไงดีคะ ควรเลิกกับเขามั้ยแต่เราก็ยังรักเขาอยู่ แต่แบกภาระไม่ไหวแล้วทำไงดีคะ
เราควรทำยังไงดีกับชีวิตคู่ของเรา ควรจะสู้ต่อหรือควรจะทำยังไงดี
เรากับแฟนเราคบกันมาตั้งแต่เรียนมัธยมปลายค่ะ ช่วงที่เรียน ม.ปลายก็ไม่มีอะไรค่ะใช้ชีวิตรักปกติแฮปปี้ดี จนมาถึงช่วงที่จะขึ้นมหาลัยช่วงนั้นเราก็เลือกที่เรียนอยู่แต่เลือกไม่ได้สักทีว่าอยากเรียนที่ไหนจริงๆกันแน่ แม่เราเลยเสนอว่าให้เรากับแฟนเราเลือกเรียนที่เดียวกันดีมั้ย คือแม่รู้ว่าเราคบกันค่ะแล้วก็รู้ว่าเราสองคนถ้าเรียนไกลกันก็คงต้องเทียวไปหากันบ่อยแน่ๆ กลัวจะเสียทั้งเงินทั้งการเรียน แม่เลยบอกเรียนด้วยกันเลยลูก (แม่ค่อนข้างหัววัยรุ่นนิดๆ) เราก็ตกลงแบบไม่คิดอ่ะเพราะอยากอยู่ด้วยกันอยู่แล้ว แฟนเราแม่เสียส่วนพ่อก็ไปมีครอบครัวใหม่เลยไม่รับผิดชอบแฟนเราเลยตั้งแต่มีครอบครัวใหม่ มีแต่ป้าที่ส่งให้อาทิตย์ละ 500 ฿ เราใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันด้วยที่ว่าครอบครัวเราค่อนข้างมีเงิน เรากับเขาเลยใช้เงินด้วยกันตลอด แต่นานวันไปยิ่งหนักขึ้นบางทีต้องจ่ายค่าไฟ ต้องซื้อนั่นซื้อนี่ให้ครอบครัวเขาบ้างเพราะบางทีเขาโทรมาฝากซื้อแล้วไม่เอาเงินให้เราก็ไม่กล้าทวง แล้วมีอยู่วันนึงพ่อเราพาไปสอบบรรจุเป็นพนักงานราชการ(ไม่ใช่ข้าราชการนะ) เราสอบได้เราเลยตัดสินใจเอกมาทำงานแล้วย้ายมาเรียนเสาร์อาทิตย์แทน แฟนเราก็ย้ายตามเหมือนกัน พอเราสอบได้เราก็ต้องมาทำงานคนละจังหวัดกับแฟนเรา กลับไปเจอกันแค่เสาอาทิตย์ พอเราทำงานเรามีเงินเดือน เขาอยากได้อะไรที่เราให้ได้เราให้หมด เราดาวน์บิ๊กไบค์ให้เพราะเค้าบอกว่าเค้าจะไปทำงานส่งค่างวดเอง ประกอบกับรถคันเดิมใกล้พังแล้วเราเลยไม่คิดตัดสินใจดาวน์เลย แต่มันไม่เป็นแบบที่เขาพูด เขากลับไม่ไปทำงาน ไม่เคยส่งค่างวดเองเลยกลับเป็นเราที่ต้องส่งเพราะชื่อรถคือชื่อเรา ถ้าเราไม่ส่งก็จะติดแบล็กลิส เราก็ส่งมาเกือบปี จนเราถามว่าตอนไหนจะไปทำงานเราส่งไม่ไหวแล้วไม่งั้นจะปล่อยให้โดนยึดแล้ว เขาเลยบอกเค้าไมาอยากเป็นลูกน้องใคร เค้าอยากทำกิจการเป็นของตัวเอง พวกทำเสื้อ ทำงานกราฟฟิค เราก็สงสารเขาเพราะรู้ว่าเจาไม่เคยทำงานหนัก เราเลยตัดสินใจกู้ธนาคารมา 600,000 เอามาลงทุนทำร้าน ซื้อโน้ตบุ๊ค อุปกรณ์ต่างๆนานาให้ หมดประมาณ 400,000 เงินเหลืออยู่ที่เราสองแสนเราเลยเอาไปให้แม่บอกแม่ว่าค่าน้ำนมผูกแขนตามธรมมเนียมที่บ้านเรา หลังจากแต่งงานเรานึกว่าจะมีอะไรดีขึ้นเพราะเราก็เปิดร้านให้แล้วเขาน่าจะทำได้เพราะเป็นทางที่เขาเลือกเอง แต่มันก็ผิดหวังอีกแล้ว ช่วงแรกๆเขาก็ดูขยันดี แต่พอหลังๆเปิดร้านช้า จนกระทั่งไม่ยอมเปิดร้านแล้วกลับมาอยู่บ้านเฉยๆ เขาบอกว่ารายได้มันไม่ดีเศรษฐกิจไม่โอเค บอกเราว่าจะหางานทำ แต่จนป่านนี้ผ่านมา 2 เดือนแล้วเขายังไม่ยอมไปหางาน เราควรทำไงดีคะ ควรเลิกกับเขามั้ยแต่เราก็ยังรักเขาอยู่ แต่แบกภาระไม่ไหวแล้วทำไงดีคะ