บทที่ 1 ยินดีที่ได้รู้จัก
ปี๊นๆๆๆ เช้าวันจันทร์ วันเรียนวันแรกของสัปดาห์ ซูมได้มาเรียนตามปกติ เขาลงจากรถโดยสารประจำทาง ซึ่งรถที่เขานั่งมาจะจอดฝั่งตรงข้ามของโรงเรียน ด้วยความขี้เกียจและความรีบร้อนของเขา เพราะจะได้เวลาเข้าแถว เขาเลือกที่จะเดินข้ามถนนเอาโดยไม่ขึ้นสะพานลอย ขณะที่เขากำลังจะข้ามถนนอยู่นั้น ด้วยความรีบเขาจึงไม่ทันมองให้ดี ได้มีรถเก่งคันหนึ่งกำลังจะพุ่งมาทางเขา ขณะนั้นเองได้มีมือใครบางคนมาช่วยดึงเขาเอาไว้เพื่อหลบรถคันนั้น จึงทำให้ทั้งคู่ล้ม ตาจ้องตาเป็นประกายเหมือนดั่งว่าที่ตรงนั้นมีแค่เขาสองคน ซูมดึงสติกลับมาและได้ลุกขึ้น
“ขอบคุณมากนะครับ”
“ไม่เป็นไรครับ...แต่ทำไมไม่ข้ามสะพานลอยเอาละครับ รู้ไหมว่ามันอันตรายแค่ไหน ถ้าเมื่อกี้ผมไม่อยู่ตรงนั้นพี่จะเป็นยังไง ซุ่มซ่ามจริงๆ เลย แล้วเป็นยังไงบ้างครับ เจ็บตรงไหนไหม”
“...บ่นยาว...ขอโทษครับ พี่รีบ”
“รีบ...ก็ขึ้นสะพานลอยได้นิครับ แล้วตรงไหนไหมครับนิ”
“เจ็บศอกนิดหน่อยอ่ะตอนล้ม ถลอกๆ อ่า...แล้วน้องละเจ็บตรงไหนป่าว”
“ไม่ครับ ไหนผมขอดูหน่อย โห่...สม....แล้วพี่ชื่ออะไรครับเนี่ย”
“....(คิดในใจปากดีเหมือนกันแห่ะ).....เออ.พี่ชื่อ “ซูม” ครับ เรียนอยู่ม.6”
“อ่อ...ผมชื่อ “ทิว” นะ เรียนอยู่ม.4”
“งั้น..ยินดีที่ได้รู้จักนะ ... ขอบคุณอีกครั้งนะ พี่รีบ...ไว้เจอกันใหม่ คราวหน้าเดี๋ยวพี่เลี้ยงขนม”
***เรื่องบางเรื่องเข้ามาแล้วเดี๋ยวมันก็ผ่านไป
แต่เรื่องบางเรื่องเข้ามาแล้วมันอาจทำให้ชีวิตเรา “เปลี่ยน” ไปเลยก็ได้***
ยังไม่ได้คิด ชื่อเรื่อง
ปี๊นๆๆๆ เช้าวันจันทร์ วันเรียนวันแรกของสัปดาห์ ซูมได้มาเรียนตามปกติ เขาลงจากรถโดยสารประจำทาง ซึ่งรถที่เขานั่งมาจะจอดฝั่งตรงข้ามของโรงเรียน ด้วยความขี้เกียจและความรีบร้อนของเขา เพราะจะได้เวลาเข้าแถว เขาเลือกที่จะเดินข้ามถนนเอาโดยไม่ขึ้นสะพานลอย ขณะที่เขากำลังจะข้ามถนนอยู่นั้น ด้วยความรีบเขาจึงไม่ทันมองให้ดี ได้มีรถเก่งคันหนึ่งกำลังจะพุ่งมาทางเขา ขณะนั้นเองได้มีมือใครบางคนมาช่วยดึงเขาเอาไว้เพื่อหลบรถคันนั้น จึงทำให้ทั้งคู่ล้ม ตาจ้องตาเป็นประกายเหมือนดั่งว่าที่ตรงนั้นมีแค่เขาสองคน ซูมดึงสติกลับมาและได้ลุกขึ้น
“ขอบคุณมากนะครับ”
“ไม่เป็นไรครับ...แต่ทำไมไม่ข้ามสะพานลอยเอาละครับ รู้ไหมว่ามันอันตรายแค่ไหน ถ้าเมื่อกี้ผมไม่อยู่ตรงนั้นพี่จะเป็นยังไง ซุ่มซ่ามจริงๆ เลย แล้วเป็นยังไงบ้างครับ เจ็บตรงไหนไหม”
“...บ่นยาว...ขอโทษครับ พี่รีบ”
“รีบ...ก็ขึ้นสะพานลอยได้นิครับ แล้วตรงไหนไหมครับนิ”
“เจ็บศอกนิดหน่อยอ่ะตอนล้ม ถลอกๆ อ่า...แล้วน้องละเจ็บตรงไหนป่าว”
“ไม่ครับ ไหนผมขอดูหน่อย โห่...สม....แล้วพี่ชื่ออะไรครับเนี่ย”
“....(คิดในใจปากดีเหมือนกันแห่ะ).....เออ.พี่ชื่อ “ซูม” ครับ เรียนอยู่ม.6”
“อ่อ...ผมชื่อ “ทิว” นะ เรียนอยู่ม.4”
“งั้น..ยินดีที่ได้รู้จักนะ ... ขอบคุณอีกครั้งนะ พี่รีบ...ไว้เจอกันใหม่ คราวหน้าเดี๋ยวพี่เลี้ยงขนม”
***เรื่องบางเรื่องเข้ามาแล้วเดี๋ยวมันก็ผ่านไป
แต่เรื่องบางเรื่องเข้ามาแล้วมันอาจทำให้ชีวิตเรา “เปลี่ยน” ไปเลยก็ได้***