ความรักของผมไม่สามารถบอกใครได้เลย....
ผมกับเค้า คบกันมาตั้งแต่ ปี 2009 ตอนนี้รวมแล้วก็จะ 8 ปี
คบกัน 4 ปีแรกอยู่ด้วยกัน เป็นอะไรที่มีความสุขมากๆ 3 ปีหลังเค้ากลับไปอยู่บ้าน ตจว. เพราะความจำเป็น
ระยะเวลา 3 ปีกว่าๆที่ห่างกัน ก็เริ่มมีปัญหาทะเลาะกันบ้าง งอนกันบ้าง ผมจะเป็นคนงอนตลอดเพราะเค้าไม่ค่อยมีเวลาคุยเลย
จนครั้งนึงผมทนความรู้สึกนี้ไม่ไหวแล้ว จึงขอเลิกเอง ขอเลิกทั้งๆที่ผมยังรักเค้ามาก เพราะเค้าไม่ได้ให้ความสำคัญ
และไม่ใส่ใจกับผมอีกแล้ว มันทำให้ผมเครียดและอึดอัด ผมรู้สึกเหมือนเป็นบ้าอยู่คนเดียว และเค้าก็ยอมตามที่ผมขอ
แต่หลังจากบอกเลิกได้ เดือนกว่าๆ ผมเองที่ทำไม่ได้ ตัดเค้าไม่ได้ เลยขอกลับไปคุยกันเหมือนเดิม
หลังจากนั้นมาผมก็คุยกับเค้ามาตลอด แต่ก็รู้สึกแปลกๆว่ามันยิ่งมีความห่าง เริ่มคุยไม่เหมือนเดิม แต่ผมไม่คิดอะไร
เพราะตอนผมขอเลิก เค้าบอกว่าเค้ารักผมมาก ไม่เคยมีใคร อยากอยู่เคียงข้างแบบนี้ตลอด ซึ่งผมไม่รู้เลยว่า ตอนนี้ความรู้สึกของเค้าเปลี่ยนไปแล้ว
ผมทักไลน์ไป แล้วเค้าไม่เคยตอบกลับมา ตอบบ้าง เดือนละ 3-4 ครั้ง คุยกันสั้นๆ คำตอบก็ไม่มีอะไรเลย พูดแค่ สบายดี อืม ..
จนกระทั่งผมทักไลน์ไปอีก แต่ก็ไม่ตอบ อ่านแล้วไม่ตอบ เลยกระหน่ำไปหลายข้อความ สุดท้ายได้รับข้อความหลังจากนั้นว่า
"ไม่รักแล้ว ไม่ได้คิดอะไรด้วย เรากลับไปเป็นเหมือนเดิมไม่ได้แล้ว ให้ได้แค่ความเป็นพี่น้อง และมีคนอื่นแล้ว"
มันทำผมอึ้ง และปากสั่น มือสั่น ชาไปทั้งตัว เมื่อได้รับข้อความนั้น ถึงตอนนี้ผมยังเจ็บ และคิดตลอดเวลา
คำถามมันเยอะมากในหัว และอีกเพียง 2 วันก็วันเกิดของผมแล้ว
ผมพยายามที่จะคุยให้ได้ แต่เค้าก็ไม่ยอมคุย โทรไปไม่รับ ไลน์ไปไม่ตอบ บอกมาแค่ว่า ไม่พร้อมคุย ไม่อยากคุย ไม่อยากอธิบายอะไรทั้งนั้น
คิดว่า คุยกันจบแล้ว ผมงงและอึ้งไปอีก ผ่านมา 2 สัปดาห์ทุกวันนี้ก็ไม่ได้เจอ ไม่ได้คุย
ความทรงจำ สิ่งที่ทำร่วมกันมามันมีมากมาย 7-8 ปี ที่คบกันมามันทำใจยาก แต่ยังไงต้องยอมรับความจริงนั้นให้ได้
สิ่งที่ผมกำลังพยายามทำตอนนี้ คือ
ผมพยายามเอาตัวเองออกมาจากการรับรู้เรื่องราวพวกนั้น
ตัดขาดกับทุกคนที่เกี่ยวข้อง ครอบครัวเค้า ญาติพี่น้อง เพื่อนฝูง
ตัดขาดทุกการสื่อสาร
ความเป็นพี่น้อง มันก็คงเป็นไปไม่ได้อีกแล้ว เพราะเค้าไม่อยากคุยกับเราอีก
และอีกอย่าง จะคุยกับใครบอกกับใครก็ไม่ได้เพราะไม่มีใครรับรู้เรื่องราวของผมกับเขามาก่อน เราเป็นผู้ชายทั้งคู่
ที่บ้าน เพื่อนฝูง เพื่อนร่วมงาน ของเราทั้งสองคน ไม่มีใครรู้เลยว่าเราเป็นอะไร เราคบกัน รู้กันแค่สองคนเท่านั้น
ผมจึงรู้สึกอึดอัด ไม่สามารถปรึกษาใครได้เลย
ใครว่า ความรักแบบ ชายกับชาย เป็นไปไม่ได้
ผมกับเค้า คบกันมาตั้งแต่ ปี 2009 ตอนนี้รวมแล้วก็จะ 8 ปี
คบกัน 4 ปีแรกอยู่ด้วยกัน เป็นอะไรที่มีความสุขมากๆ 3 ปีหลังเค้ากลับไปอยู่บ้าน ตจว. เพราะความจำเป็น
ระยะเวลา 3 ปีกว่าๆที่ห่างกัน ก็เริ่มมีปัญหาทะเลาะกันบ้าง งอนกันบ้าง ผมจะเป็นคนงอนตลอดเพราะเค้าไม่ค่อยมีเวลาคุยเลย
จนครั้งนึงผมทนความรู้สึกนี้ไม่ไหวแล้ว จึงขอเลิกเอง ขอเลิกทั้งๆที่ผมยังรักเค้ามาก เพราะเค้าไม่ได้ให้ความสำคัญ
และไม่ใส่ใจกับผมอีกแล้ว มันทำให้ผมเครียดและอึดอัด ผมรู้สึกเหมือนเป็นบ้าอยู่คนเดียว และเค้าก็ยอมตามที่ผมขอ
แต่หลังจากบอกเลิกได้ เดือนกว่าๆ ผมเองที่ทำไม่ได้ ตัดเค้าไม่ได้ เลยขอกลับไปคุยกันเหมือนเดิม
หลังจากนั้นมาผมก็คุยกับเค้ามาตลอด แต่ก็รู้สึกแปลกๆว่ามันยิ่งมีความห่าง เริ่มคุยไม่เหมือนเดิม แต่ผมไม่คิดอะไร
เพราะตอนผมขอเลิก เค้าบอกว่าเค้ารักผมมาก ไม่เคยมีใคร อยากอยู่เคียงข้างแบบนี้ตลอด ซึ่งผมไม่รู้เลยว่า ตอนนี้ความรู้สึกของเค้าเปลี่ยนไปแล้ว
ผมทักไลน์ไป แล้วเค้าไม่เคยตอบกลับมา ตอบบ้าง เดือนละ 3-4 ครั้ง คุยกันสั้นๆ คำตอบก็ไม่มีอะไรเลย พูดแค่ สบายดี อืม ..
จนกระทั่งผมทักไลน์ไปอีก แต่ก็ไม่ตอบ อ่านแล้วไม่ตอบ เลยกระหน่ำไปหลายข้อความ สุดท้ายได้รับข้อความหลังจากนั้นว่า
"ไม่รักแล้ว ไม่ได้คิดอะไรด้วย เรากลับไปเป็นเหมือนเดิมไม่ได้แล้ว ให้ได้แค่ความเป็นพี่น้อง และมีคนอื่นแล้ว"
มันทำผมอึ้ง และปากสั่น มือสั่น ชาไปทั้งตัว เมื่อได้รับข้อความนั้น ถึงตอนนี้ผมยังเจ็บ และคิดตลอดเวลา
คำถามมันเยอะมากในหัว และอีกเพียง 2 วันก็วันเกิดของผมแล้ว
ผมพยายามที่จะคุยให้ได้ แต่เค้าก็ไม่ยอมคุย โทรไปไม่รับ ไลน์ไปไม่ตอบ บอกมาแค่ว่า ไม่พร้อมคุย ไม่อยากคุย ไม่อยากอธิบายอะไรทั้งนั้น
คิดว่า คุยกันจบแล้ว ผมงงและอึ้งไปอีก ผ่านมา 2 สัปดาห์ทุกวันนี้ก็ไม่ได้เจอ ไม่ได้คุย
ความทรงจำ สิ่งที่ทำร่วมกันมามันมีมากมาย 7-8 ปี ที่คบกันมามันทำใจยาก แต่ยังไงต้องยอมรับความจริงนั้นให้ได้
สิ่งที่ผมกำลังพยายามทำตอนนี้ คือ
ผมพยายามเอาตัวเองออกมาจากการรับรู้เรื่องราวพวกนั้น
ตัดขาดกับทุกคนที่เกี่ยวข้อง ครอบครัวเค้า ญาติพี่น้อง เพื่อนฝูง
ตัดขาดทุกการสื่อสาร
ความเป็นพี่น้อง มันก็คงเป็นไปไม่ได้อีกแล้ว เพราะเค้าไม่อยากคุยกับเราอีก
และอีกอย่าง จะคุยกับใครบอกกับใครก็ไม่ได้เพราะไม่มีใครรับรู้เรื่องราวของผมกับเขามาก่อน เราเป็นผู้ชายทั้งคู่
ที่บ้าน เพื่อนฝูง เพื่อนร่วมงาน ของเราทั้งสองคน ไม่มีใครรู้เลยว่าเราเป็นอะไร เราคบกัน รู้กันแค่สองคนเท่านั้น
ผมจึงรู้สึกอึดอัด ไม่สามารถปรึกษาใครได้เลย