ดูเลวไปไหมคะ? ถือว่าเราระบายเลยล่ะกันนะ อาจจะยาวหน่อยแต่ช่วยอ่านด้วยเถอะค่ะ
คือเรื่องมีอยู่ว่า ย้อนไปเมื่อ4-5ปีที่แล้วค่ะ คือตอนม.1เราคุยกับผช.คนนึง โทรคุยกันเหมือนแฟนมากตั้งแต่ปลายเทอมม.1 จนปิดเทอมก็ยังโทรคุย มันจะมีโปรที่คุยไม่ได้ตอน4โมง-3ทุ่มอ่ะค่ะ แต่เวลาอื่นคือคุยกันตลอด แต่พอเปิดเทอมม.2 เขากลับไปคบกับเพื่อนอีกคน คือตอนนั้นเสียใจมากอ่ะ ทำใจไม่ได้อยู่หลายเดือน แล้วมิ้น (ไม่ใช่นามสมมุติ ถ้ามิ้นเข้ามาอ่านก็อยากให้รู้ไว้) ก็เข้ามาในช่วงที่เราเสียใจ ทักเฟสมาคุยแล้วก็บอกชอบเรา คือเรากับมิ้นเคยเรียนอยู่ห้องเดียวกันตอนป.6 แล้วพอขึ้นม.1ก็ต่างคนต่างย้ายห้องไป แต่เวลาเจอกันก็คุยกันเล่นกันปกติ(ส่วนใหญ่เราเข้าไปทุบตีมิ้นมากกว่า-.- คือเราไม่ใช่ผญ.หวาน ออกห้าวๆชอบอะไรเท่ห์ๆ) มิ้นก็บอกชอบเรา บอกว่า'ชอบเราตั้งแต่ป.6แล้วลองคุยกันไหม' ตอนนั้นเราก็ไม่มีใครเลยลองคุยดู จำไม่ได้ว่าคุยกันนานเท่าไหร่ แต่สุดท้ายก็คบกัน ช่วงที่คบกันคือช่วงกีฬาสีพอดี เราคบเหมือนแฟนปกติทั่วไป แต่ที่ไม่ปกติคือเราไม่ได้ชอบมิ้น ตอนนั้นคือเรายังชอบไอ้คนนั้นอยู่ แต่มิ้นดีกับเรามาก มิ้นลงแข่งกีฬาเปตองกับบาส(ช่วงนั้นลงบาสเป็นตัวสำรอง) เราไปดูมิ้นเล่นเปตอง เล่นเสร็จมิ้นเดินมาหาเรา มาถามว่า'เมื่อยไหมร้อนรึป่าว' แล้วมิ้นก็โบกมือพัดให้เรา คือตอนนั้นไม่รู้เราคิดอะไรอยู่อ่ะแต่เราก็รู้สึกดีนะแต่ไม่ได้ชอบไม่ได้รัก มิ้นดีกับเรามาก เราเคยถามมิ้นว่า'ขี่มอไซเป็นมั้ย' เพราะเราอยากไปเที่ยวไปดูหนัง แต่มิ้นบอก'ขี่เป็นแต่จักรยาน' เราก็ไม่ได้อะไร ทุกๆเย็นหลังเลิกเรียนเราจะไปให้อาหารปลาที่วัด ร.ร.เราเป็นร.ร.วัดที่ดังพอสมควร แต่ร.ร.ไม่ได้อยู่ในวัด แต่อยู่ใกล้ๆไม่ไกลกันมาก คือทุกๆอย่างที่มิ้นทำให้เราในตอนนั้น สำหรับตอนนี้เราย้อนไปคิดแล้วเรามีความสุขมาก มากๆอ่ะ แต่ในตอนนั้นไม่รู้เราคิดบ้าอะไร สุดท้ายเราก็เลิกกับมิ้น เพราะมิ้นดีมาก ดีเกินกว่าจะมาคบกับเราที่ไม่ได้รักมิ้นเลย แล้วเพื่อนเราชื่อนนเป็นนักบาส เลยสนิทกับมิ้น(แต่ช่วงนั้นมิ้นไม่ค่อยได้ซ้อมเพิ่งติดเรา) แล้วนนก็มาพูดกับเราว่า'มิ้นรักเรามากไม่อยากเลิกกับเรา ให้เราลองกลับไปคุยกับมิ้นดู' เราเลยบอกนนไปว่า'ให้มิ้นมาง้อเราสิ' แล้ววันต่อมามิ้นก็มาง้อพร้อมดอกกุหลาบ แล้วเราก็กลับไปคบ เพราะอะไรนะหรอ เพราะมิ้นดีมากไง ดีจนอีกใจนึงเราไม่ได้อยากเสียไป แต่ยังไงๆเราก็ไม่ได้รักมิ้นเลย ไม่ว่ามิ้นจะทำดีกับเราแค่ไหน สุดท้ายเราก็บอกเลิกมิ้นอีกครั้ง เพราะเราทนไม่ได้ที่จะรั้งมิ้นไว้ แล้วมิ้นก็บอกเราว่า'เค้าขี่มอไซเป็นนะตั้งแต่ป.6แล้ว' (มิ้นคงคิดว่าเราเลิกกับมิ้นเพราะมิ้นขี่มอไซไม่เป็นรึป่าวเราก็ไม่รู้) เราบอกเลิกมิ้นก่อนวันไปทัศนศึกษา วันต่อมาไปทัศนศึกษาที่ดรีมเวอร์ พอไปถึงลงจากรถ เราก็มองหามิ้น มิ้นตาบวม มิ้นหันมาเห็นเราแล้วมิ้นก็หลบหน้าเรา ก่อนเข้าไปดรีมเวอร์ เพื่อนมิ้นเดินมาพูดกับเราว่า'มิ้นร้องไห้ตั้งแต่ขึ้นรถจากร.ร.จนถึงดรีมเวอร์'
คือความรู้สึกตอนนั้นเราก็จำไม่ได้หมดหรอกนะ เรื่องมันก็ประมาณนี้แหละ คือมิ้นดีมากอ่ะ จนตอนนี้เวลาเราเห็นมิ้น เราจะคิดทุกครั้งว่าทำไมเราถึงปล่อยคนๆนี้ไปได้ว้ะ แล้วตอนนี้เราก็กลับไปรักมิ้น คือหลังจากเลิกกับเรามิ้นก็เอาแต่เล่นบาสจนเป็นนักบาสเต็มตัว ไม่ต้องบอกก็คงรู้ว่ามิ้นต้องหล่อขึ้น ตอนนี้เราเสียดายเวลาตอนนั้นมาก ถ้าเราไม่บอกเลิกมิ้น ตอนนี้เราสองคนก็คงยังคบกันอยู่ คือเรากลับไปชอบมิ้นตอนใกล้จบม.3 เราถามนนที่เป็นเพื่อนเล่นบาสกับมิ้น นนบอกว่า'มิ้นคบอยู่กับตอง มิ้นรักตองมากตั้งแต่มิ้นเลิกกับเราไป' เราเสียใจนะแต่เราก็กลับไปไม่ได้แล้ว เราก็มองมิ้นตั้งแต่ตอนนั้นมา แต่เราไม่เคยทักไปขอโทษมิ้นเลย จนเมื่อปีที่แล้วม.5เดือนธันวา เราทักไปขอโทษในเรื่องเก่าๆแม้เรื่องจะผ่านไปนานแล้วก็ตาม มิ้นบอกไม่ได้คิดอะไรแล้วชั่งมันเถอะ มิ้นตอบแบบขอไปทีเหมือนไม่อยากคุยกับเรา(แหง่แหละไปทำกับเขาไว้ส้ะขนาดนั้น) จนเมื่อวานที่ร.ร.เรารับน้องม.4 ปีที่เราก็อยู่ม.6แล้ว เราให้มิ้นผูกสายสินให้หลานเรา แล้วตอนเย็นมิ้นก็ขี่มอไซผ่านหน้าเรา เหมือนจงใจให้เรารู้ดีอะไรเราก็ไม่รู้ แล้วสุดท้ายเราก็ทักแชทมิ้นไปอีกครั้งเมื่อวาน คุยได้แค่4-5ประโยค มิ้นก็อ่านแล้วไม่ตอบเรา เราอยากกลับไปหามิ้นแค่ไหนก็รู้ว่ามิ้นไม่มีทางกลับมาแล้ว เราอยากมีความหวัง ความหวังที่สมหวัง เราอยากขอโอกาสจากมิ้นอีกสักครั้ง เราจะทำให้มิ้นกลับมารักเราอีกครั้งให้ได้ถ้ามิ้นให้โอกาสเรา
เราคงผิดมากเลยใช่มั้ยอ่ะ เรารู้ว่าเราเลวกับมิ้นไว้ แต่ตอนนั้นเราไม่ได้รู้สึกอะไรกับมิ้นเลย ขอโทษที่เล่นกับความรู้สึกมิ้นนะ เวรกรรมมันตามทันจริงนะ
เราควรทำยังไงต่อดี ทักซ้ำไปเขาจะรำคาญเราไหม เขาคงมีคนคุยๆอยู่แล้วด้วย แต่เพื่อนเราไปถามแล้วมิ้นบอกไม่มีคนคุย เรายังพอมีโอกาสอยู่ไหมอ่ะ? ขอบคุณที่อ่านมาถึงตรงนี้นะ ช่วยบอกเราที เราควรทำใจใช่มั้ยอ่ะ
ไปรักแฟนเก่าที่เราเป็นคนทิ้งให้เขาเจ็บ?
คือเรื่องมีอยู่ว่า ย้อนไปเมื่อ4-5ปีที่แล้วค่ะ คือตอนม.1เราคุยกับผช.คนนึง โทรคุยกันเหมือนแฟนมากตั้งแต่ปลายเทอมม.1 จนปิดเทอมก็ยังโทรคุย มันจะมีโปรที่คุยไม่ได้ตอน4โมง-3ทุ่มอ่ะค่ะ แต่เวลาอื่นคือคุยกันตลอด แต่พอเปิดเทอมม.2 เขากลับไปคบกับเพื่อนอีกคน คือตอนนั้นเสียใจมากอ่ะ ทำใจไม่ได้อยู่หลายเดือน แล้วมิ้น (ไม่ใช่นามสมมุติ ถ้ามิ้นเข้ามาอ่านก็อยากให้รู้ไว้) ก็เข้ามาในช่วงที่เราเสียใจ ทักเฟสมาคุยแล้วก็บอกชอบเรา คือเรากับมิ้นเคยเรียนอยู่ห้องเดียวกันตอนป.6 แล้วพอขึ้นม.1ก็ต่างคนต่างย้ายห้องไป แต่เวลาเจอกันก็คุยกันเล่นกันปกติ(ส่วนใหญ่เราเข้าไปทุบตีมิ้นมากกว่า-.- คือเราไม่ใช่ผญ.หวาน ออกห้าวๆชอบอะไรเท่ห์ๆ) มิ้นก็บอกชอบเรา บอกว่า'ชอบเราตั้งแต่ป.6แล้วลองคุยกันไหม' ตอนนั้นเราก็ไม่มีใครเลยลองคุยดู จำไม่ได้ว่าคุยกันนานเท่าไหร่ แต่สุดท้ายก็คบกัน ช่วงที่คบกันคือช่วงกีฬาสีพอดี เราคบเหมือนแฟนปกติทั่วไป แต่ที่ไม่ปกติคือเราไม่ได้ชอบมิ้น ตอนนั้นคือเรายังชอบไอ้คนนั้นอยู่ แต่มิ้นดีกับเรามาก มิ้นลงแข่งกีฬาเปตองกับบาส(ช่วงนั้นลงบาสเป็นตัวสำรอง) เราไปดูมิ้นเล่นเปตอง เล่นเสร็จมิ้นเดินมาหาเรา มาถามว่า'เมื่อยไหมร้อนรึป่าว' แล้วมิ้นก็โบกมือพัดให้เรา คือตอนนั้นไม่รู้เราคิดอะไรอยู่อ่ะแต่เราก็รู้สึกดีนะแต่ไม่ได้ชอบไม่ได้รัก มิ้นดีกับเรามาก เราเคยถามมิ้นว่า'ขี่มอไซเป็นมั้ย' เพราะเราอยากไปเที่ยวไปดูหนัง แต่มิ้นบอก'ขี่เป็นแต่จักรยาน' เราก็ไม่ได้อะไร ทุกๆเย็นหลังเลิกเรียนเราจะไปให้อาหารปลาที่วัด ร.ร.เราเป็นร.ร.วัดที่ดังพอสมควร แต่ร.ร.ไม่ได้อยู่ในวัด แต่อยู่ใกล้ๆไม่ไกลกันมาก คือทุกๆอย่างที่มิ้นทำให้เราในตอนนั้น สำหรับตอนนี้เราย้อนไปคิดแล้วเรามีความสุขมาก มากๆอ่ะ แต่ในตอนนั้นไม่รู้เราคิดบ้าอะไร สุดท้ายเราก็เลิกกับมิ้น เพราะมิ้นดีมาก ดีเกินกว่าจะมาคบกับเราที่ไม่ได้รักมิ้นเลย แล้วเพื่อนเราชื่อนนเป็นนักบาส เลยสนิทกับมิ้น(แต่ช่วงนั้นมิ้นไม่ค่อยได้ซ้อมเพิ่งติดเรา) แล้วนนก็มาพูดกับเราว่า'มิ้นรักเรามากไม่อยากเลิกกับเรา ให้เราลองกลับไปคุยกับมิ้นดู' เราเลยบอกนนไปว่า'ให้มิ้นมาง้อเราสิ' แล้ววันต่อมามิ้นก็มาง้อพร้อมดอกกุหลาบ แล้วเราก็กลับไปคบ เพราะอะไรนะหรอ เพราะมิ้นดีมากไง ดีจนอีกใจนึงเราไม่ได้อยากเสียไป แต่ยังไงๆเราก็ไม่ได้รักมิ้นเลย ไม่ว่ามิ้นจะทำดีกับเราแค่ไหน สุดท้ายเราก็บอกเลิกมิ้นอีกครั้ง เพราะเราทนไม่ได้ที่จะรั้งมิ้นไว้ แล้วมิ้นก็บอกเราว่า'เค้าขี่มอไซเป็นนะตั้งแต่ป.6แล้ว' (มิ้นคงคิดว่าเราเลิกกับมิ้นเพราะมิ้นขี่มอไซไม่เป็นรึป่าวเราก็ไม่รู้) เราบอกเลิกมิ้นก่อนวันไปทัศนศึกษา วันต่อมาไปทัศนศึกษาที่ดรีมเวอร์ พอไปถึงลงจากรถ เราก็มองหามิ้น มิ้นตาบวม มิ้นหันมาเห็นเราแล้วมิ้นก็หลบหน้าเรา ก่อนเข้าไปดรีมเวอร์ เพื่อนมิ้นเดินมาพูดกับเราว่า'มิ้นร้องไห้ตั้งแต่ขึ้นรถจากร.ร.จนถึงดรีมเวอร์'
คือความรู้สึกตอนนั้นเราก็จำไม่ได้หมดหรอกนะ เรื่องมันก็ประมาณนี้แหละ คือมิ้นดีมากอ่ะ จนตอนนี้เวลาเราเห็นมิ้น เราจะคิดทุกครั้งว่าทำไมเราถึงปล่อยคนๆนี้ไปได้ว้ะ แล้วตอนนี้เราก็กลับไปรักมิ้น คือหลังจากเลิกกับเรามิ้นก็เอาแต่เล่นบาสจนเป็นนักบาสเต็มตัว ไม่ต้องบอกก็คงรู้ว่ามิ้นต้องหล่อขึ้น ตอนนี้เราเสียดายเวลาตอนนั้นมาก ถ้าเราไม่บอกเลิกมิ้น ตอนนี้เราสองคนก็คงยังคบกันอยู่ คือเรากลับไปชอบมิ้นตอนใกล้จบม.3 เราถามนนที่เป็นเพื่อนเล่นบาสกับมิ้น นนบอกว่า'มิ้นคบอยู่กับตอง มิ้นรักตองมากตั้งแต่มิ้นเลิกกับเราไป' เราเสียใจนะแต่เราก็กลับไปไม่ได้แล้ว เราก็มองมิ้นตั้งแต่ตอนนั้นมา แต่เราไม่เคยทักไปขอโทษมิ้นเลย จนเมื่อปีที่แล้วม.5เดือนธันวา เราทักไปขอโทษในเรื่องเก่าๆแม้เรื่องจะผ่านไปนานแล้วก็ตาม มิ้นบอกไม่ได้คิดอะไรแล้วชั่งมันเถอะ มิ้นตอบแบบขอไปทีเหมือนไม่อยากคุยกับเรา(แหง่แหละไปทำกับเขาไว้ส้ะขนาดนั้น) จนเมื่อวานที่ร.ร.เรารับน้องม.4 ปีที่เราก็อยู่ม.6แล้ว เราให้มิ้นผูกสายสินให้หลานเรา แล้วตอนเย็นมิ้นก็ขี่มอไซผ่านหน้าเรา เหมือนจงใจให้เรารู้ดีอะไรเราก็ไม่รู้ แล้วสุดท้ายเราก็ทักแชทมิ้นไปอีกครั้งเมื่อวาน คุยได้แค่4-5ประโยค มิ้นก็อ่านแล้วไม่ตอบเรา เราอยากกลับไปหามิ้นแค่ไหนก็รู้ว่ามิ้นไม่มีทางกลับมาแล้ว เราอยากมีความหวัง ความหวังที่สมหวัง เราอยากขอโอกาสจากมิ้นอีกสักครั้ง เราจะทำให้มิ้นกลับมารักเราอีกครั้งให้ได้ถ้ามิ้นให้โอกาสเรา
เราคงผิดมากเลยใช่มั้ยอ่ะ เรารู้ว่าเราเลวกับมิ้นไว้ แต่ตอนนั้นเราไม่ได้รู้สึกอะไรกับมิ้นเลย ขอโทษที่เล่นกับความรู้สึกมิ้นนะ เวรกรรมมันตามทันจริงนะ
เราควรทำยังไงต่อดี ทักซ้ำไปเขาจะรำคาญเราไหม เขาคงมีคนคุยๆอยู่แล้วด้วย แต่เพื่อนเราไปถามแล้วมิ้นบอกไม่มีคนคุย เรายังพอมีโอกาสอยู่ไหมอ่ะ? ขอบคุณที่อ่านมาถึงตรงนี้นะ ช่วยบอกเราที เราควรทำใจใช่มั้ยอ่ะ