เวรกรรมที่ไม่ได้ตั้งใจกับความรักสุดรันทด

ย้อนกลับไปเมื่อวัยเด็กละแวกบ้านของผมจะเป็นบ้านของญาติซึ่งเขาเลี้ยงแมวไว้2ตัว ผู้และตัวเมียอย่างละตัวและบ้านญาติผมเปิดร้านอาหารอยู่ ทุกๆวันผมจะต้องไปกินขนมปังอะไรสักอย่างที่ร้านนั้น ผมไปกินตั้งแต่แมว2ตัวนั้นยังเล็กจนผ่านมาหลายเดือนมันก็โตขึ้นจนเข้าฤดูผสมพันธุ์ ขอบอกไว้ก่อนว่าตอนนั้นเด็กมากกกกกและผมยังไม่รู้เรื่องอะไรพวกนี้เลย ระหว่างทางที่ผมจะเดินไปกินขนมปังตามปกติผมก็เห็นแมวตัวผู้มันขึ้นไปคร่อมแมวตังเมียและกัดตรงคอไว้ ผมก็ตกใจนึกว่ามันจะฆ่าแมวตัวเมียผมเลยเอาไม้ไปดันตัวมันออกจากกันเพราะสงสารตัวเมียTT หลัฃจากนั้นผมก็เดินไปกินขนมปังเหมือนเดิมแต่พอผมนั่งได้สักพักมันก็ตามมาทำเหมือนเดิมตรงใกล้ร้าน ผมเลยไล่มันแต่คราวนี้ผมวิ่งไล่ตัวผู้ให้ไปไกลจากตัวเมียแล้วรอดักมันไม่ให้เข้ามาใกล้ตัวเมียอีก ตัวผู้มันก็เดินหายไปในป่าพงหญ้าตรงข้างหลังบ้านญาติ และนั่นเป็นครั้งสุดท้ายที่ผมได้เห็นแมวตัวผู้ มันไม่เคยกลับมากินข้าวที่บ้านญาติอีกเลยเห็นญาติผมบอกว่ามันคงตายไปแล้วเพราะเวลาแมวมันใกล้ตายมันจะไม่กลับมาตายที่บ้าน อันนี้ผมก็ไม่รู้ว่าเกี่ยวไหมแต่ผมก็มีส่วนไล่มันไป เดี๋ยวมาต่อนะครับเนื่องจากแบตหมดแล้ว