ผิดไหมที่เวลาเราคุยกับใครเราจะคุยกับเค้าแค่คนเดียว แล้วมักจะห้ามใจตัวเองให้ไม่รู้สึกกับเค้าไม่ได้

ผิดไหมที่เวลาเราคุยกับใครซักคนนึง เรามักจะห้ามใจให้ไม่รู้สึกกับเค้าไม่ได้ พอรู้ตัวอีกทีความรู้สึกมันก็เกินที่จะเผื่อใจแล้ว เวลาที่พังมาก็จะพังด้วยเหตุผลเดิมๆที่เราเองรู้สึกกับเค้ามากกว่า บางครั้ง หรือหลายๆครั้งที่เราเองก็รู้สึกหึง หวง งอแง จนลืมนึกไปว่าสถานะตอนนี้เป็นแค่คนคุยนะ การที่ไม่ชัดเจนในสถานะมันดีตรงที่ต่างฝ่ายต่างมีอิสระ แต่ถ้าฝ่ายไหนที่รู้สึกมากกว่า มันจะ ขึ้นมาทันที ซึ่งตอนนี้เราก็เป็นอยู่