ครอบครัวเราเป็นครอบครัวที่ไม่ได้ดีเลิศนะคะ แต่ก็รู้ดีชั่ว แต่สิ่งที่พวกเราเจอมันหนักจริงๆ
พ่อเรามีน้องชายคนนึงค่ะพ่อรักมากๆ คอยช่วยเหลือดูแลมาตลอด ไม่เคยทิ้งและไม่คิดจะทิ้งด้วยความที่พ่อเป็นคนรักน้องชายมาก ส่วนแม่เราก็มีพี่สาวคนนึงค่ะ มาขออาศัยอยู่กับครอบครัวเราเพราะเค้าลำบาก เลิกกับสามีมา แม่กับพ่อก็ให้อยู่ด้วย ดูแลอย่างดี ให้ช่วยแม่เย็บผ้าที่บ้าน (แม่เป็นช่วเย็บผ้าวนส่งขายค่ะ)ส่วนน้องชายพ่อให้ทำงานที่อู่ซ่อมรถของพ่อเอง (พ่อเราเป็นเจ้าของอู่ซ่อมรถ) แล้วก็พักรวมกันที่บ้าน ที่บ้านไม่มีห้องนะคะ แบ่งโซนกันนอน เรากับน้องๆนอนชั้น 3 ส่วนพ่อกับแม่นอนชั้น 2 เป็นห้องที่พ่อตีแยกออกเอาไม้อัดกั้นไว้ ส่วนป้าก็นอนชั้น 2 ค่ะ แต่นอนโซนหน้าห้องพ่อ เอาตู้เสื้อผ้ากั้นไว้ ส่วนอานอนชั้นล่างสุด พวกเราทั้งครอบครัวสนิทกันมากค่ะ รักกันมาก จนช่วงวันหยุดยาวในปีนึงพ่อไม่ได้กลับต่างจังหวัดเพราะห่วงบ้านค่ะ เลยให้อากลับไปเยี่ยมบ้านเอาของไปฝากปู่กับย่า ส่วนป้าก็ขอแม่กลับบ้านไปเยี่ยมยาย แม่ก็ให้เงินไปเป็นค่ารถ แล้วก็ฝากให้ยายด้วย หลังจากช่วงวันหยุดยาวพ่อก็สงสัยทำไมอาไม่กลับมาจึงโทรกลับต่างจังหวัด ถามว่าทำไมอายังไม่ขึ้นมาติดปัญหาอะไรรึเปล่า ญาติที่ต่างจังหวัดตอบกลับมาแบบโมโหว่า จะตามมันกลับไปทรมานทำไม เลี้ยงน้องแบบอดๆอยากๆ ยังจะมีหน้ามาตามอีก แล้วก็ตัดสายไป พ่อก็สงสัยว่าทำไมถึงเป็นแบบนี้เพราะพ่อเลี้ยงน้องดีมาก ทั้งซื้อรถให้ ให้เงินไปเที่ยว พาไปกินข้านอกบ้าน เลิกงานอยากกินเหล้าพ่อก็ซื้อมาให้ แต่ทำไมที่บ้านถึงด่าแบบนี้ พ่อจึงให้เพื่อนที่อยู่หมู่บ้านเดียวกันที่ต่างจังหวัด ไปสืบดู ได้ความว่าที่บ้านมีงานมงคลค่ะ ที่น่าตกใจคือ อา (น้องพ่อ) แต่งงานกับ ป้า (พี่สาวของแม่) พ่อช็อคมาก แต่งกันได้ยังไง เพราะพ่อเป็นคนเคร่งเรื่องนี้มาก เราเหมือนกับญาติกันแต่มาแต่งงานกันจะนับญาติกันยังไง ด้วยความโมโหพ่อจึงโทรกลับบ้านอีกครั้ง ต่อว่าและถามว่าทำไมเป็นแบบนี้ ทางนั้นตอบกลับมาว่า ถ้ารับไม่ได้ก็ให้พ่อกับแม่เลิกกันและแบ่งลูกกันไป จะได้นับญาติได้ พ่อช็อครอบสองค่ะ คำตอบที่ตอบกลับมาทำให้พ่อเสียใจมาก จึงไม่กลับบ้านอีกเลย และไม่ยุ่งเกี่ยว พร้อมกับมีคำถามในใจว่าพ่อผิดอะไร ทำไมบอกว่าพ่อเลี้ยงน้องไม่ดี ทำไมทุกอย่างเป็นแบบนี้ ผ่านไปหลายปีค่ะ เราได้กลับบ้านต่างจังหวัดกันอีกครั้ง เพราะพี่ชายพ่อเสีย แต่การกลับไปครั้งนี้ทุกอย่างไม่เหมือนเดิมค่ะ เรารู้สึกเหมือนที่นั่นไม่ใช่บ้านเรา จากที่ๆเรากลับไปแล้วต้อนรับอย่างดี ยิ้มแย้มแสดงความรักต่อกัน กลายเป็นพอเห็นหน้าพ่อแล้วไม่คุยด้วย เหมือนไม่ใช่คนในครอบครัว เราจึงตัดสินใจไม่พักที่บ้านนั้นแต่มาพักที่บ้านลูกพี่ลูกน้องพ่อที่อยู่ข้างๆกันแทน เพราะพ่อไม่สะบายใจที่จะอยู่บ้านนั้น ขนาดวันเก็บกระดูกยังพี่ชายยังไม่มาบอกพ่อเลย เราว่าเหตุการมันหนักเกินไปจึงพาพ่อกลับกรุงเทพเลยค่ะ พอกลับมาถึงได้ประมาณ 2-3 วัน ลูกพี่ลูกน้องพ่อที่เราไปพักบ้านเค้าก็โทรมาบอกว่าทะเลาะกับคนบ้านนั้น เพราะคนบ้านนั้นมาหาว่าเค้าไปยุให้พ่อกับคนบ้านนั้นเกลียดกัน พ่อจึงขอโทษลูกพี่ลูกน้องคนนั้นไปที่ทำให้เดือดร้อน และก็ตัดสินใจว่าต่อไปใครจะว่าอกตัญญูหรือใจดำก็แล้วแต่ แต่พ่อจะไม่เข้าไปยุ่งอีก ให้ความผิดมันจบที่ตัวพ่อคนเดียว พ่อจะพูดคำนี้ประจำ เลวก็ให้เลวที่พ่อคนเดียว เราก็ยังสงสัยนะว่าครอบครัวเราทำอะไรผิด เพื่อนๆเคยมีเหตุการแบบนี้บ้างมั้ยคะ ??
เคยเจอประสบการณ์คอบครัวโดนแอนตี้ทั้งที่ไม่ผิดมั้ยคะ ??
พ่อเรามีน้องชายคนนึงค่ะพ่อรักมากๆ คอยช่วยเหลือดูแลมาตลอด ไม่เคยทิ้งและไม่คิดจะทิ้งด้วยความที่พ่อเป็นคนรักน้องชายมาก ส่วนแม่เราก็มีพี่สาวคนนึงค่ะ มาขออาศัยอยู่กับครอบครัวเราเพราะเค้าลำบาก เลิกกับสามีมา แม่กับพ่อก็ให้อยู่ด้วย ดูแลอย่างดี ให้ช่วยแม่เย็บผ้าที่บ้าน (แม่เป็นช่วเย็บผ้าวนส่งขายค่ะ)ส่วนน้องชายพ่อให้ทำงานที่อู่ซ่อมรถของพ่อเอง (พ่อเราเป็นเจ้าของอู่ซ่อมรถ) แล้วก็พักรวมกันที่บ้าน ที่บ้านไม่มีห้องนะคะ แบ่งโซนกันนอน เรากับน้องๆนอนชั้น 3 ส่วนพ่อกับแม่นอนชั้น 2 เป็นห้องที่พ่อตีแยกออกเอาไม้อัดกั้นไว้ ส่วนป้าก็นอนชั้น 2 ค่ะ แต่นอนโซนหน้าห้องพ่อ เอาตู้เสื้อผ้ากั้นไว้ ส่วนอานอนชั้นล่างสุด พวกเราทั้งครอบครัวสนิทกันมากค่ะ รักกันมาก จนช่วงวันหยุดยาวในปีนึงพ่อไม่ได้กลับต่างจังหวัดเพราะห่วงบ้านค่ะ เลยให้อากลับไปเยี่ยมบ้านเอาของไปฝากปู่กับย่า ส่วนป้าก็ขอแม่กลับบ้านไปเยี่ยมยาย แม่ก็ให้เงินไปเป็นค่ารถ แล้วก็ฝากให้ยายด้วย หลังจากช่วงวันหยุดยาวพ่อก็สงสัยทำไมอาไม่กลับมาจึงโทรกลับต่างจังหวัด ถามว่าทำไมอายังไม่ขึ้นมาติดปัญหาอะไรรึเปล่า ญาติที่ต่างจังหวัดตอบกลับมาแบบโมโหว่า จะตามมันกลับไปทรมานทำไม เลี้ยงน้องแบบอดๆอยากๆ ยังจะมีหน้ามาตามอีก แล้วก็ตัดสายไป พ่อก็สงสัยว่าทำไมถึงเป็นแบบนี้เพราะพ่อเลี้ยงน้องดีมาก ทั้งซื้อรถให้ ให้เงินไปเที่ยว พาไปกินข้านอกบ้าน เลิกงานอยากกินเหล้าพ่อก็ซื้อมาให้ แต่ทำไมที่บ้านถึงด่าแบบนี้ พ่อจึงให้เพื่อนที่อยู่หมู่บ้านเดียวกันที่ต่างจังหวัด ไปสืบดู ได้ความว่าที่บ้านมีงานมงคลค่ะ ที่น่าตกใจคือ อา (น้องพ่อ) แต่งงานกับ ป้า (พี่สาวของแม่) พ่อช็อคมาก แต่งกันได้ยังไง เพราะพ่อเป็นคนเคร่งเรื่องนี้มาก เราเหมือนกับญาติกันแต่มาแต่งงานกันจะนับญาติกันยังไง ด้วยความโมโหพ่อจึงโทรกลับบ้านอีกครั้ง ต่อว่าและถามว่าทำไมเป็นแบบนี้ ทางนั้นตอบกลับมาว่า ถ้ารับไม่ได้ก็ให้พ่อกับแม่เลิกกันและแบ่งลูกกันไป จะได้นับญาติได้ พ่อช็อครอบสองค่ะ คำตอบที่ตอบกลับมาทำให้พ่อเสียใจมาก จึงไม่กลับบ้านอีกเลย และไม่ยุ่งเกี่ยว พร้อมกับมีคำถามในใจว่าพ่อผิดอะไร ทำไมบอกว่าพ่อเลี้ยงน้องไม่ดี ทำไมทุกอย่างเป็นแบบนี้ ผ่านไปหลายปีค่ะ เราได้กลับบ้านต่างจังหวัดกันอีกครั้ง เพราะพี่ชายพ่อเสีย แต่การกลับไปครั้งนี้ทุกอย่างไม่เหมือนเดิมค่ะ เรารู้สึกเหมือนที่นั่นไม่ใช่บ้านเรา จากที่ๆเรากลับไปแล้วต้อนรับอย่างดี ยิ้มแย้มแสดงความรักต่อกัน กลายเป็นพอเห็นหน้าพ่อแล้วไม่คุยด้วย เหมือนไม่ใช่คนในครอบครัว เราจึงตัดสินใจไม่พักที่บ้านนั้นแต่มาพักที่บ้านลูกพี่ลูกน้องพ่อที่อยู่ข้างๆกันแทน เพราะพ่อไม่สะบายใจที่จะอยู่บ้านนั้น ขนาดวันเก็บกระดูกยังพี่ชายยังไม่มาบอกพ่อเลย เราว่าเหตุการมันหนักเกินไปจึงพาพ่อกลับกรุงเทพเลยค่ะ พอกลับมาถึงได้ประมาณ 2-3 วัน ลูกพี่ลูกน้องพ่อที่เราไปพักบ้านเค้าก็โทรมาบอกว่าทะเลาะกับคนบ้านนั้น เพราะคนบ้านนั้นมาหาว่าเค้าไปยุให้พ่อกับคนบ้านนั้นเกลียดกัน พ่อจึงขอโทษลูกพี่ลูกน้องคนนั้นไปที่ทำให้เดือดร้อน และก็ตัดสินใจว่าต่อไปใครจะว่าอกตัญญูหรือใจดำก็แล้วแต่ แต่พ่อจะไม่เข้าไปยุ่งอีก ให้ความผิดมันจบที่ตัวพ่อคนเดียว พ่อจะพูดคำนี้ประจำ เลวก็ให้เลวที่พ่อคนเดียว เราก็ยังสงสัยนะว่าครอบครัวเราทำอะไรผิด เพื่อนๆเคยมีเหตุการแบบนี้บ้างมั้ยคะ ??