คือพอดีเรา แอบรักรุ่นพี่คนหนื่งซื่งเค้าจะจบแล้วด้วย เราชอบเค้ามานานแล้วแต่ก็ไม่นานมากหรอก ชอบมาตั้งแต่มอ.4 จนตอนนี้เราจะขื้นมอ.6แล้ว แต่รุ่นพี่เค้าจะจบแล้ว เราก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมเราแค่รู้สึกเหมือนอะไรบางอย่างจะขาดหานไป ตอนมอ.3ไปตั้งแคมป์ด้วยกันกับทางโรงเรียนทำไมพี่เค้าก็ไปด้วยแล้วทำไมเราไม่รู้ว่าเป็นพี่เค้านะ พอขื้นมอ.4ก็เหมือนจะเริ่งเคยเห็นพี่เค้าชอบเดินผ่านบ่อยๆ เราก็เคยได้ยินชื่อพี่เค้าบ่อยๆแต่เราไม่รู้ว่าเป็นพี่ พอขื้นมอ.5แล้วพี่อยู่มอ.6 ตึกที่เรียนจะเป็นสองชั้น พี่เค้าจะเรียนชั้นบร เราเรียนชั้นล่าง เราเพิ่งจะรู้ว่าเราตกหลุมรักพี่เค้าก็ตอนมอ.5เนี้ย. พอดีวันนั้นพี่เค้าใส่แว่นตา อยู่ตรงระเบียงแล้วมองลงมา เราก็เล่นเกมอยู่พอมองขื้นไปก็เห็นพี่เค้ามองลงมาพอดี ทำไงได้ละ ก็หลบสิ เราก็ถามเพื่อนว่า" ผู้ชายที่ใส่แว่นอยู่ข้างบนหล่อเนาะ แกว่าแบบนั้นมั้ย"
เพื่อนก็ว่า
"คนนั้นอ่ะเพื่อนของแฟนตรู"
เราก็แบบไม่ตอบไร แต่ก็แอบคิดนะว่าทำไมพื่งเคยเห็นหล่อก็วันนี้
ก็มีวันหนื่งที่พี่เค้าลงเล่นวอลเล่บอล เราก็บอกไปว่า
"นั้นแหละคนที่ตรูชอบอ่ะ ใส่เสื้อเบอร์20นั่น"
เพื่อนก็หันไปมองตาเดียว แล้วถามว่า
"เค้าชื่อไร ". เราก็บอก" ไม่รู้ "
" แล้วไม่รู้จะไปชอบได้ไงขนาดชื่อยังไม่รู้จักแล้ว"
เราก็"เออมันก็ใช่ว่ะ" แต่เราก็ยังอยากรู้มากขื้น เลยถามเพื่อนอีกคนว่า แกพอจะรู้จักพี่ที่อยู่ชั้นบนมั้ย
"คนไหน"
" คนที่ใส่เสื้อเบอ20 "
"อ่อออคนนั้นนะชื่อ.....น" ทำไงละ ก็ดีใจสิ ตอนนี้รู้จักชื่อแล้ว แต่ยังอยากรู้มากกว่านี้ ตื้อให้เพื่อนไปขอเบอร์มา แต่ใช่ว่าเพื่อนจะยอมให้ง่ายๆ เพื่อนก็แชทไปหาก่อน บอกว่ามีคนแอบชอบ กำลังจะแชทมา ตอนแรกมีคนแอบชอบสองคน แต่อีกคนไม่ได้ใช้ มือถือ แล้วอีกคนกำลังจะทักไป (อันนี้เพื่อนให้เราอ่านบทสนทนาในแชท). ตอนแรกเราไม่รู้หรอก เลยไปค้นชื่อเฟส ค้นยังไงก็ไม่เห็น เลยคิดว่าน่าจะติดตามเพจของทางโรงเรียนพอเจ้าไปก็ไปดูตรงคนกดถูกใจแล้วใช่เลย พี่เค้ากดถูกใจ แอดไปสิค่ะ จากนั้นเพื่อรก็ให้เบอร์เราก็ทักไปแล้วเค้าถามว่าเราชื่อไร ส่งรูบให้ดูหน่อยเพื่อรู้จัก ตอนนั้นดีใจมากเลยกดส่งไป แล้วเค้าบอกว่า
"ใช่คนที่พื่งมาแอดเฟสเมื่อตะกี้ป่าวว"
"ใช่ๆ"
"วาดรูปสวยดีนะ"
"ขอบใจ แต่ก็ไม่สวยหรอก"
เราไม่คิดว่าทักไปพี่เค้าจะชวนคุยได้ขนาดนี้ ทั้งที่ตอนแชทไปในหัวเนี้ยลุ้นแทบหยุดหายใจ มันตื่นเต้นจริงๆ ว่าพี่เค้าจะตอบเราไหมพี่เค้าจะอ่านไหม
วันที่เราไปซ้อมเตะบอล พี่เค้าก็แชทมา แถมยังทำอาหารเป็นด้วย ถ่ายรูบที่ทำอาหารส่งมาให้ดู แต่เค้าไม่ได้ถ่ายตัวเองติดมาด้วย พอคุยได้สักพัก พี่เค้าก็บอกว่าแบ็ตหมดแล้ว พร้อทแคปหน้าจอมาให้ดู หมดจริงๆด้วยเหลือ1℅ เราก็ดูจนหมดพาบเห็นเซ็ฟชื่อเราไว้ด้วย ก็แอบหลงตัวเองว่าเราต้องสำคัณแน่ๆ นับวันก็จะรักพี่เข้าทุกวันๆ ถืงเราจะไปเรียนสายแต่เราก็ไปก่อนพี่เค้าเสมอนั่นแหละ รอดูตอนที่เค้าเดินขื้นห้อง แต่ในเวลาที่เราตกหลุทรักพี่เค้า(ข้างเดียว)ตลอด1ปี มันช่างไวจริงๆ เราชอบไปค้นในเฟสพี่เค้านะ เลยเห็นรูบถ่ายเก่าๆ เลยรูเว่าพี่เค้าชอบเล่นบาส และเคยไปตั้งแคมป์วันเดียวที่เราไปด้วยไปในทิมเดียวกัน(แล้วทำไมตอนนั้นตรูไม่รู้) จนตอนนี้เพื่อนเห็นพี่เค้าเดินมาทีไรก็จะชอบเรียนชื่อเราดังๆ หรือไม่ก็ แฟนแกมาแล้ว เราก็คิดนะว่าถ้าเป็รแฟนคงจะดี เราก็คุยกันได้สักพัก จนวันหนื่งพี่เค้าบอกว่ามีสามีแล้ว เราก็จุกอะดิ แต่เพื่อนบอกว่ามันอาจแค่ขำๆ แต่เราจริงจังและก็ไม่เสียใจนะ เพราะเรายังรักได้ แต่เราแค่ไม่ทักไปหาพี่เค้าอีกเฉยๆ อาจจะมีแอบส่องเป็นประจำ แต่ไม่อยากกดทัก เพราะส่งทักทายไปเมื่อไหร่ หัวใจเนี่ยเต้นแรงเลย กลัวมากความรู้สึกจะเหมือนตอนที่เราทำผิดแล้วกลัวแม่ดุ ยังไงยังงั้น
แต่เรายังด้านทักไป ถามคำตอบคำเราก็ยังดีใจ และสองวันก่อนที่เราไปนั่งเล่นที่ห้องสมุด แต่มันบังเอินนะ ไม่ใช่ตั้งใจ เราบังเอินไปตรงพอดีกับตอนที่พี่เค้าเล่นกีตาร์ เพลงไรก็ไม่รู้ รู้แค่มันเพราะ เหมือนพี่เค้าแต่งให้เราอ่ะ (_หลงตัวเอง เพ้อ). อยากจะเลี้ยวรถกลับนะแต่มาถืงจุดนี้แล้ว เท้าไม่ยอมกลับ เลยต้องเดินไป แต่กว่าจะเดินผ่านได้มันก็เหมือนใช้เวลานานๆ ยังกับโลกหยุดหมูน หัวใจก็เต้นแรง แต่พอมาถืงก็เปรี่ยนจากอ่านหนังสือเป็นส่องแทน แค่เอาหนังสือมาจับให้พอเป็นพิธี มันช่างทีความสุขนะตอนที่ฟังเสียงกีตาร์ แต่ไม่นานพี่เค้าต้องไปเรียนอีก อดเลย วันนี้ก็เจอคนหนื่งที่หน้าตาเหมือนกันเปะ เหมือนคนที่เรารัก(ข้างเดียว)เปะ เรายังแชทถามเพื่อนว่าให้ไปถามพี่เค้าว่าเร้ามีพี่ชายหรือป่าว วันนี้ที่ โรงแรมมีคนที่หน้าตาเหมือนพี่มาก ต่างแค่ขาวกว่านิดเดียว (พอดีเรารับงานเสริมเป็นพนักงาน counter )และคนที่เราเห็นก็คือเป็นพนักงานเหมือนกันแต่อยู่เวรตอนดึก ถืงเช้า เราอยู่เช้าถืงเย็น ตอนแรกก็อื้งระ คิดว่าคนที่เรารักมาทำงานที่เดียวกันด้วย😋 ซื่งเราไม่รู้ว่าเราตกหลุมรักได้ไง รู้แค่เราอยากเห็นหน้า เวลาเจอแล้วทำให้เวลาเรียนมันมีสีสันมากกว่าเดิม จนเราอยากที่จะเป็นคนไปเติมสีสันให้ชีวิดพี่เค้า แต่คงทำได้แค่ฝันแหละมั้ง จนเราเชื่อว่าการได้พบพี่เค้าแล้วตกหลุมรัก คือ พรหมลิขิต แต่ลิขิตให้เราคนเดียว แต่เรื่องในอนาคตก็คืออนาคต เพาะเราจะตื้อและส่องอละแอบรักต่อไป จนกว่าจะได้คุยต่อหน้าจริงๆ
คนที่ถูกแอบรัก เราอยากให้พี่เข้ามาอ่าน เรารู้ว่าผ่านมาพี่รู้ว่าเราชอบพี่
เพื่อนก็ว่า
"คนนั้นอ่ะเพื่อนของแฟนตรู"
เราก็แบบไม่ตอบไร แต่ก็แอบคิดนะว่าทำไมพื่งเคยเห็นหล่อก็วันนี้
ก็มีวันหนื่งที่พี่เค้าลงเล่นวอลเล่บอล เราก็บอกไปว่า
"นั้นแหละคนที่ตรูชอบอ่ะ ใส่เสื้อเบอร์20นั่น"
เพื่อนก็หันไปมองตาเดียว แล้วถามว่า
"เค้าชื่อไร ". เราก็บอก" ไม่รู้ "
" แล้วไม่รู้จะไปชอบได้ไงขนาดชื่อยังไม่รู้จักแล้ว"
เราก็"เออมันก็ใช่ว่ะ" แต่เราก็ยังอยากรู้มากขื้น เลยถามเพื่อนอีกคนว่า แกพอจะรู้จักพี่ที่อยู่ชั้นบนมั้ย
"คนไหน"
" คนที่ใส่เสื้อเบอ20 "
"อ่อออคนนั้นนะชื่อ.....น" ทำไงละ ก็ดีใจสิ ตอนนี้รู้จักชื่อแล้ว แต่ยังอยากรู้มากกว่านี้ ตื้อให้เพื่อนไปขอเบอร์มา แต่ใช่ว่าเพื่อนจะยอมให้ง่ายๆ เพื่อนก็แชทไปหาก่อน บอกว่ามีคนแอบชอบ กำลังจะแชทมา ตอนแรกมีคนแอบชอบสองคน แต่อีกคนไม่ได้ใช้ มือถือ แล้วอีกคนกำลังจะทักไป (อันนี้เพื่อนให้เราอ่านบทสนทนาในแชท). ตอนแรกเราไม่รู้หรอก เลยไปค้นชื่อเฟส ค้นยังไงก็ไม่เห็น เลยคิดว่าน่าจะติดตามเพจของทางโรงเรียนพอเจ้าไปก็ไปดูตรงคนกดถูกใจแล้วใช่เลย พี่เค้ากดถูกใจ แอดไปสิค่ะ จากนั้นเพื่อรก็ให้เบอร์เราก็ทักไปแล้วเค้าถามว่าเราชื่อไร ส่งรูบให้ดูหน่อยเพื่อรู้จัก ตอนนั้นดีใจมากเลยกดส่งไป แล้วเค้าบอกว่า
"ใช่คนที่พื่งมาแอดเฟสเมื่อตะกี้ป่าวว"
"ใช่ๆ"
"วาดรูปสวยดีนะ"
"ขอบใจ แต่ก็ไม่สวยหรอก"
เราไม่คิดว่าทักไปพี่เค้าจะชวนคุยได้ขนาดนี้ ทั้งที่ตอนแชทไปในหัวเนี้ยลุ้นแทบหยุดหายใจ มันตื่นเต้นจริงๆ ว่าพี่เค้าจะตอบเราไหมพี่เค้าจะอ่านไหม
วันที่เราไปซ้อมเตะบอล พี่เค้าก็แชทมา แถมยังทำอาหารเป็นด้วย ถ่ายรูบที่ทำอาหารส่งมาให้ดู แต่เค้าไม่ได้ถ่ายตัวเองติดมาด้วย พอคุยได้สักพัก พี่เค้าก็บอกว่าแบ็ตหมดแล้ว พร้อทแคปหน้าจอมาให้ดู หมดจริงๆด้วยเหลือ1℅ เราก็ดูจนหมดพาบเห็นเซ็ฟชื่อเราไว้ด้วย ก็แอบหลงตัวเองว่าเราต้องสำคัณแน่ๆ นับวันก็จะรักพี่เข้าทุกวันๆ ถืงเราจะไปเรียนสายแต่เราก็ไปก่อนพี่เค้าเสมอนั่นแหละ รอดูตอนที่เค้าเดินขื้นห้อง แต่ในเวลาที่เราตกหลุทรักพี่เค้า(ข้างเดียว)ตลอด1ปี มันช่างไวจริงๆ เราชอบไปค้นในเฟสพี่เค้านะ เลยเห็นรูบถ่ายเก่าๆ เลยรูเว่าพี่เค้าชอบเล่นบาส และเคยไปตั้งแคมป์วันเดียวที่เราไปด้วยไปในทิมเดียวกัน(แล้วทำไมตอนนั้นตรูไม่รู้) จนตอนนี้เพื่อนเห็นพี่เค้าเดินมาทีไรก็จะชอบเรียนชื่อเราดังๆ หรือไม่ก็ แฟนแกมาแล้ว เราก็คิดนะว่าถ้าเป็รแฟนคงจะดี เราก็คุยกันได้สักพัก จนวันหนื่งพี่เค้าบอกว่ามีสามีแล้ว เราก็จุกอะดิ แต่เพื่อนบอกว่ามันอาจแค่ขำๆ แต่เราจริงจังและก็ไม่เสียใจนะ เพราะเรายังรักได้ แต่เราแค่ไม่ทักไปหาพี่เค้าอีกเฉยๆ อาจจะมีแอบส่องเป็นประจำ แต่ไม่อยากกดทัก เพราะส่งทักทายไปเมื่อไหร่ หัวใจเนี่ยเต้นแรงเลย กลัวมากความรู้สึกจะเหมือนตอนที่เราทำผิดแล้วกลัวแม่ดุ ยังไงยังงั้น
แต่เรายังด้านทักไป ถามคำตอบคำเราก็ยังดีใจ และสองวันก่อนที่เราไปนั่งเล่นที่ห้องสมุด แต่มันบังเอินนะ ไม่ใช่ตั้งใจ เราบังเอินไปตรงพอดีกับตอนที่พี่เค้าเล่นกีตาร์ เพลงไรก็ไม่รู้ รู้แค่มันเพราะ เหมือนพี่เค้าแต่งให้เราอ่ะ (_หลงตัวเอง เพ้อ). อยากจะเลี้ยวรถกลับนะแต่มาถืงจุดนี้แล้ว เท้าไม่ยอมกลับ เลยต้องเดินไป แต่กว่าจะเดินผ่านได้มันก็เหมือนใช้เวลานานๆ ยังกับโลกหยุดหมูน หัวใจก็เต้นแรง แต่พอมาถืงก็เปรี่ยนจากอ่านหนังสือเป็นส่องแทน แค่เอาหนังสือมาจับให้พอเป็นพิธี มันช่างทีความสุขนะตอนที่ฟังเสียงกีตาร์ แต่ไม่นานพี่เค้าต้องไปเรียนอีก อดเลย วันนี้ก็เจอคนหนื่งที่หน้าตาเหมือนกันเปะ เหมือนคนที่เรารัก(ข้างเดียว)เปะ เรายังแชทถามเพื่อนว่าให้ไปถามพี่เค้าว่าเร้ามีพี่ชายหรือป่าว วันนี้ที่ โรงแรมมีคนที่หน้าตาเหมือนพี่มาก ต่างแค่ขาวกว่านิดเดียว (พอดีเรารับงานเสริมเป็นพนักงาน counter )และคนที่เราเห็นก็คือเป็นพนักงานเหมือนกันแต่อยู่เวรตอนดึก ถืงเช้า เราอยู่เช้าถืงเย็น ตอนแรกก็อื้งระ คิดว่าคนที่เรารักมาทำงานที่เดียวกันด้วย😋 ซื่งเราไม่รู้ว่าเราตกหลุมรักได้ไง รู้แค่เราอยากเห็นหน้า เวลาเจอแล้วทำให้เวลาเรียนมันมีสีสันมากกว่าเดิม จนเราอยากที่จะเป็นคนไปเติมสีสันให้ชีวิดพี่เค้า แต่คงทำได้แค่ฝันแหละมั้ง จนเราเชื่อว่าการได้พบพี่เค้าแล้วตกหลุมรัก คือ พรหมลิขิต แต่ลิขิตให้เราคนเดียว แต่เรื่องในอนาคตก็คืออนาคต เพาะเราจะตื้อและส่องอละแอบรักต่อไป จนกว่าจะได้คุยต่อหน้าจริงๆ