สวัสดีครับ นี่คือกระทู้แรกของผม
ผิดผลาดประการใดขออภัยด้วยครับ
เริ่มเลยละกัน
ผมกับแฟนคบกันมาตั้งแต่ ม.1จวบจนอายุเข้าปีที่21
เราสองคนมีบุตรร่วมกัน และ ย้ายมาอยู่ด้วยกันเป็นเวลา4-5ปี. เราทะเลาะกันบ่อยมากเรื่องเงินเรื่องชีวิต ปัญหาบนเตียงด้วย บางครั้งเรามีอารมย์
กับเค้า แต่กลับถูกปฏิเศษ พร้อมด่าว่า ประมาณมว่าเราไม่ช่วยงานบ้านไม่ช่วยเลี้ยงลูก. แต่เราช่วยทุกอย่างเท่าที่เราทำได้ ซึ่งมันดีกว่าผช หลายๆคนที่อายุเท่าๆกันทำด้วยซ้ำ. ก่อนหน้านี้เรารับหน้าที่หัวหน้าครอบครัว ทั้งทำงานประจำและขับวินเพื่อเป็นเงินค่าใช้จ่ายกินกันในครอบครับ แฟนเราเลี้ยงลูก บางทีก็ออกไปขายของตลาดนัดตามโอกาศ
แต่แฟนเราบังคับให้เราลาออกจากงาน เพราะเธอได้งานที่ครอบครัวเธอคาดหวังไว้เพราะมีโบนัสหลายเดือนล่อใจ. แต่แล้วสามสี่เดือนต่อมาเธอก็ลาออก ให้เหตุผมว่า ไม่มีกำลังใจในการทำงานเพราะเห็นผมเข้าไปที่โต๊ะสนุ๊กใกล้ที่ทำงานเธอ และ ที่ทำงานเธอกดดันหลายๆอย่าง. เราสองคนก็เลยตกงานทั้งคู่ มีผมที่ยังคงวิ่งวินใช้เงินกินไปวันๆ หนี้สินในการเอาลูกเข้า โรงเรียนก็เพิ่มขึ้นจึงต้องกู้มาใช้
ซึ่งดอกแพงมากแต่ก็ต้องยอม. เรื่องปัญหาบนเตียงก็มาเรื่อยๆ เธอบอกว่าเหนื่อยปวดท้องเจ็บ (ซึ่งผมทำแบบเบามากและเร้าโรมก่อนเสมอเธอบอกว่าไม่ต้องการมีอะไรกับผม (ถึงฝั่งทุกครั้งนะครับ)
ต่อมาเธอได้เข้าทำงานที่ รพ.แห่งหนึ่ง งานเธอจริงๆเลิกสี่โมงครึ่ง ช่วงแรกบอกว่าทำโอ เลิกเกิน3ทุ่มตลอด โอฟรีนะเพราะช่วงทดลองงาน ตัวผมก็รับผิดชอบในการดูแลลูก ซึ่งทำให้ผมขาดรายได้ไปมากทั้งลูกค้าประจำก็หายเกือบหมด ก็ทะเลาะกันอีกเพราะผมรู้ว่าหัวหน้ามาส่งที่บ้านมั้งปากซอยบ้าง
ทำให้ทะเลาะกันเข้าไปใหญ่. พอผมขอมีอะไรด้วยก็ไล่และด่า ให้ไปช่วยตัวเองบ้างไปมีกับคนอื่นบ้าง
ซึ่งผมบอกว่า13ปีซื่อสัตย์ไม่พอหรอ ลงเอยด้วยการแยกกันอยู่ ผมเลยบอกว่า ผมเป็นคนเ-ี้ยได้แต่ผมไม่ทำเพราะรักคุณ งั้นแยกกันอยู่ผมจะหา ผญ ให้ดู
ผมคบกับ ผญ อยู่2-3คนซึ่งผมบอกกับทุกคนนะว่าไม่มีเงิน ซึ่งบางคนรับได้กับความดีที่ผมทำ
และแล้วแฟนก็มาเฉลยว่า หัวหน้าที่มาส่งเคยบอกว่าชอบเธอ และเธอก็บอกว่ารู้สึกดีกับเขา
แต่แฟนผมบอกไปว่าเธอมีลูกและมีแฟนแล้ว
และหัวหน้าก็มีแฟนแล้วเช่นกัน (เหมือนคนไม่เล่นด้วย)หัวหน้าเลยออกห่างบอกว่าที่พูดมาแค่ล้อเล่นคือตัวผมบอกเธอว่าอยากกลับมาเป็นครอบครัว
เหมือนเดิมยอมรับในนิสัยที่เธอไม่ยอมเปลี่ยนให้ผม
แต่เธอกลับบอกว่ารับไม่ได้ที่ผมไปมีอะไรกับคนอื่น
ซึ่งผมอธิบายว่าเธอไล่ผมให้ไปมีกับคนอื่น
และณ ตอนนี้เธอบอกว่าไม่ต้องการมีผมแล้ว
แต่บางครั้งหัวหน้าก็ยังมาส่งซึ่งบ้านอยู่ลาดพร้าวแต่ขับรถอ้อมมาบางพลัดและบอกว่าเป็นทางผ่าน
ซึ่งมันเป็นไปไม่ได้เลยที่จะเป็นทางผ่าน (รพอยู่ย่านอนุเสาวรีย์) ถ้าเป็นคุณทุกคนจะคิดยังไงบ้างครับ
แค่อยากระบายเฉยๆ
ขอบคุณที่รับฟังอาจจะยาวหน่อยแต่นี้มันแค่ส่วนนึงเพราะปัญหามีอีกมากมายเล็กๆน้อยๆ
ขอบคุณครับ
13ปีมันทิ้งกันง่ายขนาดนั้นเลยหรอ
ผิดผลาดประการใดขออภัยด้วยครับ
เริ่มเลยละกัน
ผมกับแฟนคบกันมาตั้งแต่ ม.1จวบจนอายุเข้าปีที่21
เราสองคนมีบุตรร่วมกัน และ ย้ายมาอยู่ด้วยกันเป็นเวลา4-5ปี. เราทะเลาะกันบ่อยมากเรื่องเงินเรื่องชีวิต ปัญหาบนเตียงด้วย บางครั้งเรามีอารมย์
กับเค้า แต่กลับถูกปฏิเศษ พร้อมด่าว่า ประมาณมว่าเราไม่ช่วยงานบ้านไม่ช่วยเลี้ยงลูก. แต่เราช่วยทุกอย่างเท่าที่เราทำได้ ซึ่งมันดีกว่าผช หลายๆคนที่อายุเท่าๆกันทำด้วยซ้ำ. ก่อนหน้านี้เรารับหน้าที่หัวหน้าครอบครัว ทั้งทำงานประจำและขับวินเพื่อเป็นเงินค่าใช้จ่ายกินกันในครอบครับ แฟนเราเลี้ยงลูก บางทีก็ออกไปขายของตลาดนัดตามโอกาศ
แต่แฟนเราบังคับให้เราลาออกจากงาน เพราะเธอได้งานที่ครอบครัวเธอคาดหวังไว้เพราะมีโบนัสหลายเดือนล่อใจ. แต่แล้วสามสี่เดือนต่อมาเธอก็ลาออก ให้เหตุผมว่า ไม่มีกำลังใจในการทำงานเพราะเห็นผมเข้าไปที่โต๊ะสนุ๊กใกล้ที่ทำงานเธอ และ ที่ทำงานเธอกดดันหลายๆอย่าง. เราสองคนก็เลยตกงานทั้งคู่ มีผมที่ยังคงวิ่งวินใช้เงินกินไปวันๆ หนี้สินในการเอาลูกเข้า โรงเรียนก็เพิ่มขึ้นจึงต้องกู้มาใช้
ซึ่งดอกแพงมากแต่ก็ต้องยอม. เรื่องปัญหาบนเตียงก็มาเรื่อยๆ เธอบอกว่าเหนื่อยปวดท้องเจ็บ (ซึ่งผมทำแบบเบามากและเร้าโรมก่อนเสมอเธอบอกว่าไม่ต้องการมีอะไรกับผม (ถึงฝั่งทุกครั้งนะครับ)
ต่อมาเธอได้เข้าทำงานที่ รพ.แห่งหนึ่ง งานเธอจริงๆเลิกสี่โมงครึ่ง ช่วงแรกบอกว่าทำโอ เลิกเกิน3ทุ่มตลอด โอฟรีนะเพราะช่วงทดลองงาน ตัวผมก็รับผิดชอบในการดูแลลูก ซึ่งทำให้ผมขาดรายได้ไปมากทั้งลูกค้าประจำก็หายเกือบหมด ก็ทะเลาะกันอีกเพราะผมรู้ว่าหัวหน้ามาส่งที่บ้านมั้งปากซอยบ้าง
ทำให้ทะเลาะกันเข้าไปใหญ่. พอผมขอมีอะไรด้วยก็ไล่และด่า ให้ไปช่วยตัวเองบ้างไปมีกับคนอื่นบ้าง
ซึ่งผมบอกว่า13ปีซื่อสัตย์ไม่พอหรอ ลงเอยด้วยการแยกกันอยู่ ผมเลยบอกว่า ผมเป็นคนเ-ี้ยได้แต่ผมไม่ทำเพราะรักคุณ งั้นแยกกันอยู่ผมจะหา ผญ ให้ดู
ผมคบกับ ผญ อยู่2-3คนซึ่งผมบอกกับทุกคนนะว่าไม่มีเงิน ซึ่งบางคนรับได้กับความดีที่ผมทำ
และแล้วแฟนก็มาเฉลยว่า หัวหน้าที่มาส่งเคยบอกว่าชอบเธอ และเธอก็บอกว่ารู้สึกดีกับเขา
แต่แฟนผมบอกไปว่าเธอมีลูกและมีแฟนแล้ว
และหัวหน้าก็มีแฟนแล้วเช่นกัน (เหมือนคนไม่เล่นด้วย)หัวหน้าเลยออกห่างบอกว่าที่พูดมาแค่ล้อเล่นคือตัวผมบอกเธอว่าอยากกลับมาเป็นครอบครัว
เหมือนเดิมยอมรับในนิสัยที่เธอไม่ยอมเปลี่ยนให้ผม
แต่เธอกลับบอกว่ารับไม่ได้ที่ผมไปมีอะไรกับคนอื่น
ซึ่งผมอธิบายว่าเธอไล่ผมให้ไปมีกับคนอื่น
และณ ตอนนี้เธอบอกว่าไม่ต้องการมีผมแล้ว
แต่บางครั้งหัวหน้าก็ยังมาส่งซึ่งบ้านอยู่ลาดพร้าวแต่ขับรถอ้อมมาบางพลัดและบอกว่าเป็นทางผ่าน
ซึ่งมันเป็นไปไม่ได้เลยที่จะเป็นทางผ่าน (รพอยู่ย่านอนุเสาวรีย์) ถ้าเป็นคุณทุกคนจะคิดยังไงบ้างครับ
แค่อยากระบายเฉยๆ
ขอบคุณที่รับฟังอาจจะยาวหน่อยแต่นี้มันแค่ส่วนนึงเพราะปัญหามีอีกมากมายเล็กๆน้อยๆ
ขอบคุณครับ