ตามที่ตั้งกระทู้ไว้ครับ
ผมกับแฟนคบกันมา4-5ปี
บอกตรงๆเลยว่าช่วงแรกๆผมมีตังใช้ เรียกว่าไม่เคยขาดมือ เที่ยวต่างจังหวัดกัน3เดือนครั้ง ดินเนอร์ทุกวันอาทิตย์ ไปกินไปไหนกับเพื่อนเขา ผมจ่ายให้ตลอด(ไม่ใช่สายเปย์นะครับอย่าเข้าใจผิด)ซื้อเสื้อผ้า รองเท้า เรียกได้ว่าชี้อะไรก็ได้หมด (เว้นบางอย่างที่มันเกินตัวผมไป) แต่ผมคิดว่าเขาคือคู่ชีวิต เพราะก่อนหน้าที่ผมจะคบกับเขาก็ไม่มีเท่านี้พอผมมีเลยอยากให้เธอได้เท่าเทียมกับเพื่อนๆเธอบ้าง (จะบอกว่าเพื่อนนางอิจฉากันทุกคน) เขาก็อยู่ด้วยกันกับผมไม่ได้ไปไหน จนวันนึงเรียกว่าผมล้มละลายเพราะเรื่องหนี้สิน และผมก็ไม่ได้บอกเธอ จะเรียกว่าโกหกก็ได้ แต่ผมก็บอกเธอว่าที่ผมโกหกเพราะไม่อยากให้เธอรับรู้ถึงปัญหาผมที่เกิดขึ้นและไม่อยากให้เธอต้องกังวล และเธอก็บอกว่าขอเลิกเพราะอยู่ด้วยกันไปก็ไม่มีอะไรดีขึ้น "ชีวิตจริงไม่ใช่ละครนะ ที่จะต้องมานั่งกัดก้อนเกลือกินไปด้วยกัน" คำพูดนี้เลยทำให้ผมตอนแรกไม่คิดอะไร แต่ตอนนี้ต้องกลับมานั่งคิดแล้วล่ะ
ผมควรตัดสินใจยังไงดีครับ ...?
ถ้าแฟนขอเลิกด้วยเหตุที่เราไม่มีเงินจะยังไงดีครับ !!
ผมกับแฟนคบกันมา4-5ปี
บอกตรงๆเลยว่าช่วงแรกๆผมมีตังใช้ เรียกว่าไม่เคยขาดมือ เที่ยวต่างจังหวัดกัน3เดือนครั้ง ดินเนอร์ทุกวันอาทิตย์ ไปกินไปไหนกับเพื่อนเขา ผมจ่ายให้ตลอด(ไม่ใช่สายเปย์นะครับอย่าเข้าใจผิด)ซื้อเสื้อผ้า รองเท้า เรียกได้ว่าชี้อะไรก็ได้หมด (เว้นบางอย่างที่มันเกินตัวผมไป) แต่ผมคิดว่าเขาคือคู่ชีวิต เพราะก่อนหน้าที่ผมจะคบกับเขาก็ไม่มีเท่านี้พอผมมีเลยอยากให้เธอได้เท่าเทียมกับเพื่อนๆเธอบ้าง (จะบอกว่าเพื่อนนางอิจฉากันทุกคน) เขาก็อยู่ด้วยกันกับผมไม่ได้ไปไหน จนวันนึงเรียกว่าผมล้มละลายเพราะเรื่องหนี้สิน และผมก็ไม่ได้บอกเธอ จะเรียกว่าโกหกก็ได้ แต่ผมก็บอกเธอว่าที่ผมโกหกเพราะไม่อยากให้เธอรับรู้ถึงปัญหาผมที่เกิดขึ้นและไม่อยากให้เธอต้องกังวล และเธอก็บอกว่าขอเลิกเพราะอยู่ด้วยกันไปก็ไม่มีอะไรดีขึ้น "ชีวิตจริงไม่ใช่ละครนะ ที่จะต้องมานั่งกัดก้อนเกลือกินไปด้วยกัน" คำพูดนี้เลยทำให้ผมตอนแรกไม่คิดอะไร แต่ตอนนี้ต้องกลับมานั่งคิดแล้วล่ะ
ผมควรตัดสินใจยังไงดีครับ ...?