นี่เป็นกระทู้แรกเกี่ยวกับครอบครัวเรา ถ้าผิดพลาดตรงไหนขออภัยด้วยค่ะ ที่มาตั้งกระทู้เพราะเราท้อแท้มากๆ ต้องการคำปรึกษา เราขอเล่าแบบรวบรัดเลยนะคะ ครอบครัวเรามีพ่อแม่พี่ชาย แล้วก็เราค่ะ เป็นน้องคนเล็ก อายุห่างกับพี่ชาย3ปี ตอนนี้เราอายุ20ปีแล้วค่ะ ขึ้นมหาลัยรัฐปี2 พ่อทำงานธนาคาร ส่วนแม่เป็นข้าราชการ พ่อทำงานได้ไม่นานก็ถูกบีบออกจากตำแหน่งให้มาอยู่บ้านโดยมีเงินก้อนนึง แต่ก็โดนเพื่อนโกงไปหลายแสน เพราะความรู้เท่าไม่ถึงการณ์
และการทำอะไรโดยไม่ปรึกษาครอบครัวก่อนของพ่อ พ่อเราเป็นคนดื่มหนักมาก ซึ่งเงินจะเสียไปกับของพวกนี้ด้วย ตอนเรากลับมาอยู่บ้านช่วงมิดเทอมมหาลัยเราเห็นสภาพพ่อกินเหล้าจนทะเลาะกับแม่แรงมาก ถึงขั้นปาจานข้าวมาทางแม่ แต่เราเดินผ่านพอดีเลยโดนเราค่ะ เราโคตรน้อยใจมากๆแต่ไม่ได้พูดอะไร แต่เราก็ไม่ได้เก็บจานนะคะเราเดินออกมาเลย เรื่องเหล้าเราห้ามไม่ให้กินแล้ว แต่แม่บอกว่าพ่อน่าจะเป็นแอลกอฮอล์ลิซึ่มแล้วเลิกยาก ต้องพาไปหาหมอแต่พ่อก็ไม่ยอมไป ซึ่งเรากับพี่ยังเรียนอยู่ ทำให้แม่ต้องหาเงินคนเดียว ส่วนพี่เรียน กทม พี่จ่ายเงินเก่งมากค่ะ แต่ละอาทิตย์ของพี่กินของดีๆทั้งนั้น ชาบู บิงซู
ตัดภาพมาที่เราเราค่อนข้างซีเรียสกับการจ่ายเงินมากๆ เรากินอาหารตามสั่งตามหลัง มอ วันนึง200บาทเราต้องอยู่ให้ได้ เราเคยเห็นตอนแม่กดบัตรเครดิตนะ แม่เหลือเงินน้อยมากๆ เราสงสัยว่าแม่มีเงินพอจ่ายได้ยังไง แล้วแม่กินอะไร เวลาเรากินของดีๆเราจะนึกถึงแม่ตลอดเลย เราสงสารแม่มาก เราเริ่มคิดเล็กคิดน้อยเรื่องเงิน เราพยายามประหยัด ร้านเหล้าเราไม่เคยเข้าเลย เราเลยไม่มีสังคมกับเพื่อน เวลาเพื่อนชวนเราบอกปัดตลอด แต่อย่างว่าแหละ เราประหยัดอยู่คนเดียวเราเราไม่โอเคมากๆ ที่พี่ชายเราไม่ช่วยแม่เลย พี่ชายเรามีแฟน พอมีแฟนค่าใช้จ่ายต้องเพิ่มถูกไหม ซึ่งเราไม่โอเค ถ้าจ่ายไม่รู้จักคิด แล้วถ้าแฟนหน้าเงินนี่ค่อจบเลยอ่ะ แล้วเค้าก็มีชีวิตที่ดูสุขสบาย คือเค้ามีอีกชีวิตนึงไปเลยอ่ะ เช็คอินร้านเหล้า ชีวิตติดหรูมากๆ ล่าสุดตอนนี้คณะเราต้องมาเรียนซัมเมอร์ ตปท แม่ก้แลกเงินให้เรามาเรียบร้อย แต่มาเรียนต่างประเทศอ่ะ ก็ต้องช็อปอ่ะ แต่เราก็ไม่ได้ตามเพื่อนนะ คือล่าสุดเรากลั้นความรู้สึกไม่อยู่เพราะเพื่อนเค้าจะนั่งรถไฟไปเที่ยวอีกเมืองนึง ตอนแรกกะจะบอกปัดเพื่อนเหมือนเดิมแหละ แต่เพื่อนดันไปกันหมด เราอยู่คนเดียวไม่ได้ เพราะมันเป็น ตปท เราไม่คุ้นชินกับบ้านเมืองเค้า เราเลยโทรไปขออนุญาตแม่ จริงๆจะขอเงินด้วยนั่นแหละ แต่ไม่กล้าขอ เลยร้องไห้ คือเพื่อนๆเคยร้องไห้จนสะอื้นมั้ย แบบหายใจไม่ทันอ่ะ แล้วสะอึกนานมาก เพื่อนก็เข้ามาถามว่าเป็นอัไร เราก้จำใจบอกไปว่าครอบครัวเราเป็นแบบนี้ ตอนแรกเราจะไปทำงานพาร์ททาม คือทำที่ไทยนะ แต่แม่ไม่ให้ทำ แม่ขอกให้เต็มที่กับการเรียนไปก่อน เราอยากถามเพื่อนๆว่าตอนนี้มีอะไรที่เราพอจะทำได้มั้ย ที่ไม่ต้องขอเงินแม่มากนักอ่ะ เราสงสารแม่จรองๆตอนนี้เราไม่พุดกับพี่แล้วอ่ะเราโคตรไม่ชอบที่ทำอะไรไม่เคยคิดถึงใจแม่เลย เราไม่ได้ตั้งล่อเป้านะ เราแค่อยากระบายกับปรึกษา ผู้หลักผู้ใหญ่ในกระทู้นี้ ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ
เกลียดพี่ชายตัวเองมาก
และการทำอะไรโดยไม่ปรึกษาครอบครัวก่อนของพ่อ พ่อเราเป็นคนดื่มหนักมาก ซึ่งเงินจะเสียไปกับของพวกนี้ด้วย ตอนเรากลับมาอยู่บ้านช่วงมิดเทอมมหาลัยเราเห็นสภาพพ่อกินเหล้าจนทะเลาะกับแม่แรงมาก ถึงขั้นปาจานข้าวมาทางแม่ แต่เราเดินผ่านพอดีเลยโดนเราค่ะ เราโคตรน้อยใจมากๆแต่ไม่ได้พูดอะไร แต่เราก็ไม่ได้เก็บจานนะคะเราเดินออกมาเลย เรื่องเหล้าเราห้ามไม่ให้กินแล้ว แต่แม่บอกว่าพ่อน่าจะเป็นแอลกอฮอล์ลิซึ่มแล้วเลิกยาก ต้องพาไปหาหมอแต่พ่อก็ไม่ยอมไป ซึ่งเรากับพี่ยังเรียนอยู่ ทำให้แม่ต้องหาเงินคนเดียว ส่วนพี่เรียน กทม พี่จ่ายเงินเก่งมากค่ะ แต่ละอาทิตย์ของพี่กินของดีๆทั้งนั้น ชาบู บิงซู
ตัดภาพมาที่เราเราค่อนข้างซีเรียสกับการจ่ายเงินมากๆ เรากินอาหารตามสั่งตามหลัง มอ วันนึง200บาทเราต้องอยู่ให้ได้ เราเคยเห็นตอนแม่กดบัตรเครดิตนะ แม่เหลือเงินน้อยมากๆ เราสงสัยว่าแม่มีเงินพอจ่ายได้ยังไง แล้วแม่กินอะไร เวลาเรากินของดีๆเราจะนึกถึงแม่ตลอดเลย เราสงสารแม่มาก เราเริ่มคิดเล็กคิดน้อยเรื่องเงิน เราพยายามประหยัด ร้านเหล้าเราไม่เคยเข้าเลย เราเลยไม่มีสังคมกับเพื่อน เวลาเพื่อนชวนเราบอกปัดตลอด แต่อย่างว่าแหละ เราประหยัดอยู่คนเดียวเราเราไม่โอเคมากๆ ที่พี่ชายเราไม่ช่วยแม่เลย พี่ชายเรามีแฟน พอมีแฟนค่าใช้จ่ายต้องเพิ่มถูกไหม ซึ่งเราไม่โอเค ถ้าจ่ายไม่รู้จักคิด แล้วถ้าแฟนหน้าเงินนี่ค่อจบเลยอ่ะ แล้วเค้าก็มีชีวิตที่ดูสุขสบาย คือเค้ามีอีกชีวิตนึงไปเลยอ่ะ เช็คอินร้านเหล้า ชีวิตติดหรูมากๆ ล่าสุดตอนนี้คณะเราต้องมาเรียนซัมเมอร์ ตปท แม่ก้แลกเงินให้เรามาเรียบร้อย แต่มาเรียนต่างประเทศอ่ะ ก็ต้องช็อปอ่ะ แต่เราก็ไม่ได้ตามเพื่อนนะ คือล่าสุดเรากลั้นความรู้สึกไม่อยู่เพราะเพื่อนเค้าจะนั่งรถไฟไปเที่ยวอีกเมืองนึง ตอนแรกกะจะบอกปัดเพื่อนเหมือนเดิมแหละ แต่เพื่อนดันไปกันหมด เราอยู่คนเดียวไม่ได้ เพราะมันเป็น ตปท เราไม่คุ้นชินกับบ้านเมืองเค้า เราเลยโทรไปขออนุญาตแม่ จริงๆจะขอเงินด้วยนั่นแหละ แต่ไม่กล้าขอ เลยร้องไห้ คือเพื่อนๆเคยร้องไห้จนสะอื้นมั้ย แบบหายใจไม่ทันอ่ะ แล้วสะอึกนานมาก เพื่อนก็เข้ามาถามว่าเป็นอัไร เราก้จำใจบอกไปว่าครอบครัวเราเป็นแบบนี้ ตอนแรกเราจะไปทำงานพาร์ททาม คือทำที่ไทยนะ แต่แม่ไม่ให้ทำ แม่ขอกให้เต็มที่กับการเรียนไปก่อน เราอยากถามเพื่อนๆว่าตอนนี้มีอะไรที่เราพอจะทำได้มั้ย ที่ไม่ต้องขอเงินแม่มากนักอ่ะ เราสงสารแม่จรองๆตอนนี้เราไม่พุดกับพี่แล้วอ่ะเราโคตรไม่ชอบที่ทำอะไรไม่เคยคิดถึงใจแม่เลย เราไม่ได้ตั้งล่อเป้านะ เราแค่อยากระบายกับปรึกษา ผู้หลักผู้ใหญ่ในกระทู้นี้ ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ