อยากมีความสุขกับชีวิต!!

คือ ผมเป็นคนไม่ค่อยมีความสุขคับ เบื่อหน่ายโลกค่อนข้างบ่อยคับ ผมไม่รู้ผมเป็นอะไร ผมเป็นคนเเบบว่าไม่พอใจกับสิ่งที่ตนเองมีสักเท่าไหร่ อยากได้นั้น อยากได้นี้ อยากได้ทุกอย่าง ผมฝันไว้หลายอย่าง ผมเป็นวัยรุ่นคนหนึ่ง ที่ไม่ค่อยฮิตตาม กระเเส ที่เพื่อนๆเขาฮิตเขาชอบกันในโรงเรียน  ชอบทำอะไรเเปลกๆต่างจากคนอื่น ผมเป็นคนเเบบว่าเป็นตัวของตัวเองสูงมากเลยคับ ส่วนพ่อของผมก็ไม่เคยเข้าใจผมเลยคับ อย่างเช่น ผมเรียนอยู่ชั้นม.4คับ พ่อบอกพ่อบังคับให้ผมเรียน ห้องวิทย์-คณิต วิทย์-คอม ภาษาอังกฤษอะไรอย่างงี้คับ ซึ่งโดยส่วนตัวผมเเล้ว ผมไม่ชอบวิชาคณิตคับ อะไรที่ต้อง    คำนวนอ่ะคับ คือผมไม่ชอบไม่อยากเรียนเลย ผมก็เลยตัดสินใจเรียนห้อง5คับ เป็นห้องอุตสาหกรรมคับ. ผมคิดว่าน่าจะเรียนสบายดี ผมก็เลยเลือกเรียนห้องนี้คับ เเต่พ่อผมบอกว่าคนเรียนห้องท้ายๆอ่ะ มันนิสัยไม่ดี มันเลว ไม่ตั้งใจเรียน จบมามันไม่มีงานทำหรอก คนรวยเขาเรียนวิทย์-คณิตกัน ผมก็ลองเอาคำด่าของพ่อมาคิดดู "มันเกี่ยวด้วยหรอว่ะ" คือพ่อไม่อยากให้ผมมีอะไรผิดพลาดในชีวิตเลยอ่ะคับ ผมมีเเฟนพ่อก็ด่า ผมอายุของผมห่างกับเเฟนของผมประมาณ12ปีคับ เขาก็ทำงานเเล้วอ่ะคับ เเฟนคนนี้รักผมมากคับ เเบบว่าเลิกเจ้าชู้เพราะผมคับ ตอนกลางคืนพ่อด่าผม ผมก็เเอบหนีออกจากบ้าน ไปหาเเฟนคับ ผมก็เล่าให้เเฟนผมว่า ผมโดนพ่อด่า อยู่บ้านไม่สนุกไม่มีความสุข เลยอยากเเอบมาหา พอพ่อผมรู้ว่าผมคบกับผู้หญิงคนนี้ พ่อผมไม่ชอบเลยเพราะอายุห่างกันมากเกินไป พ่อผมด่าผมว่า "ทำไมต้องเลือกผู้หญิงคนนี้เขารักจิงไม่รักจิงรู้หรอ สักวันจะรู้ว่ามีเเต่พ่อที่รัก ผู้หญิงคนนั้นเขาทำงานเเล้ว เขาไม่มารักเด็กอย่างหรอก เขารักคนมีเงินมีทอง มีงานทำนู้น"ผมเจ็บปวดมากเมื่อโดนด่าอย่างงี้ พ่อใช้ผมทำงานบ้านตลอดเลย ต้องขยันๆต้องทำ ผมทะเลาะกับเเฟนเเน่นอนคับ พ่อก็ด่า พ่อเป็นคนขี้ด่ามากคับ บางครั้งผมคิดว่าเเม่ในร่างพ่อ เเฮร่ๆ^^ ผมก็เลยไม่ค่อยมีความสุข ไม่ไหวก็ต้องอดทนเเบบนี้คับ อยากรู้วิธีปล่อยวางเรื่องเเย่ๆ เครียดๆคับ ถ้าใครอ่านจบก็ขอบคุณมากน่ะคับ เก็บกดมานานมากคับ มีเเค่นี้เเหละคับ ให้กำลังใจผมด้วยนะคับ555+ ขอบคุณคับ