พ่อแม่รักลูกเท่ากันจริงมั้ย

พ่อแม่รักลูกทุกคนเท่ากันจริงรึเปล่า ทำไมการกระทำของเขาเหมือนรักพี่มากกว่าเรา เวลาพี่ชายกลับมาบ้าน มันแทบจะเป็นคุณชาย ไม่ทำงาน ไม่ช่วยเหลืออะไรเลย แต่พ่อแม่ไม่พูดไม่บ่น แต่เราอยู่บ้านช่วยงานบ้านบ้างบางครั้งกับโดนบ่นว่าไม่เคยทำอะไรเลย ว่าเราไม่มีความรับผิดชอบ งานทุกอย่างที่บ้านเราทำเราช่วยแต่ เขาไม่เคยเอ่ยปากชมไม่เคยทำให้รู้สึกดีเลยสักครั้ง แต่วันไหนที่ไม่ได้ทำ ก้มีแต่คำบ่นคำว่าตลอด ก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำอะไรผิดนัก
แล้วเวลาที่พ่อแม่ทะเลาะกัน เราก็เป็นคนที่ต้องเก็บความรู้สึกไม่ดีไว้ แต่พี่เราไม่เคยรู้เรื่องอะไรเลย เราก็เครียดนะ ที่พยายามทำทุกอย่างแล้ว แต่ไม่เคยมีใครมองเลยสักครั้ง