สวัสดีครับ วันนี้ผมจะมาเล่าประสบการณ์ความรักที่ไม่สมหวังเเละไม่ได้อะไรเลยของผมน้ะครับ
เริ่มจากวันเเรกของการขึ้น ม.4 ต่างมีนักเรียนเข้าใหม่มากมายเเต่นั่นไม่ใช่ประเด็นหลักครับประเด็นหลักคิอผู้หญิงที่ผมเเอบชอบ (สมมติว่าชื่อ A) เธอก็เป็นนักเรียนใหม่ที่เข้ามาเรียนด้วยเธออยู่ห้องเดียวกับผมครับ ผมเห็นครั้งเเรกผมก็ชอบเธอทันทีเลย ย้ำว่าชอบน้ะครับถ้าเรียกว่ารักผมคิดว่าผมคงไม่ได้ใจเธอเเน่ๆ ก็เเน่หละน่าตาผมไม่ได้หล่อเหมือนใครเขาตัวก็ดำอีก เเล้วอีกอย่างเพื่อนๆในห้องผมก็ต่างชอบเธอกันหมดคงเป็นเพราะเธอเป็นเด็กใหม่หลังจากนั้นผมจึงลองทักเฟสเธอไป เเค่เเนะนำชื่อน้ะครับ ไม่กล้าชวนคุย ภายหลังผมทราบว่าเธอมีเเฟนที่คบหากันอยู่ยังไม่ได้เลิกลากันตั้งเเต่ ม.ต้น ผมจึงไม่ยุ่งกับเธออีกจน ม.5 เธอเลิกกับเเฟนของเธอผมก็ไม่ได้อะไร จนวันนึงตอนช่วงกลางเทอมหนึ่งของ ม.5 เธอทักผมมา ผมตกใจเเละดีใจเล็กน้อย ผมจึงถามเธอว่ามีอะไรรึปล่าวถึงทักมาเธอตอบผมว่า เหงา หลังจากนั้นเราก็คุยกันโดยที่ผมพยายามคุยกับเธอให้เหมือนเพื่อนคนนึงเพื่อไม่ให้เธอคิดว่าผมเเอบชอบเธออยู่ รร. ผมก็พยายามทำตัวให้เหมือนเพื่อนคนนึงไม่เข้าหาก่อนหากไม่จำเป็น เเกล้งเล่นๆ ตามประสาเพื่อนชายหญิง เเต่นับวันเธอยิ่งรุกหนักอาทิเช่น มีอยู่วันนึงผมง่วงนอนผมไม่ได้ตอบเเชทเธอ พอตอนเช้าเธอไม่คุยกับผมผมถาม A ว่าเป็นอะไรเธอบอก ป่าว ผมไม่เชื่อผมจึงถามไปอีกรอบ เธอตอบผมว่าหนีไปนอนยังมีน่ามาถามอีกเหรอว่าเป็นอะไร ผมช็อคสิครับ ผมก็เลยจำต้องง้อเธอ เดี๋ยวมาต่อน้ะครับสงสัยจะยาวเกิน
3 ปี ที่ไม่ได้อะไรเลย
เริ่มจากวันเเรกของการขึ้น ม.4 ต่างมีนักเรียนเข้าใหม่มากมายเเต่นั่นไม่ใช่ประเด็นหลักครับประเด็นหลักคิอผู้หญิงที่ผมเเอบชอบ (สมมติว่าชื่อ A) เธอก็เป็นนักเรียนใหม่ที่เข้ามาเรียนด้วยเธออยู่ห้องเดียวกับผมครับ ผมเห็นครั้งเเรกผมก็ชอบเธอทันทีเลย ย้ำว่าชอบน้ะครับถ้าเรียกว่ารักผมคิดว่าผมคงไม่ได้ใจเธอเเน่ๆ ก็เเน่หละน่าตาผมไม่ได้หล่อเหมือนใครเขาตัวก็ดำอีก เเล้วอีกอย่างเพื่อนๆในห้องผมก็ต่างชอบเธอกันหมดคงเป็นเพราะเธอเป็นเด็กใหม่หลังจากนั้นผมจึงลองทักเฟสเธอไป เเค่เเนะนำชื่อน้ะครับ ไม่กล้าชวนคุย ภายหลังผมทราบว่าเธอมีเเฟนที่คบหากันอยู่ยังไม่ได้เลิกลากันตั้งเเต่ ม.ต้น ผมจึงไม่ยุ่งกับเธออีกจน ม.5 เธอเลิกกับเเฟนของเธอผมก็ไม่ได้อะไร จนวันนึงตอนช่วงกลางเทอมหนึ่งของ ม.5 เธอทักผมมา ผมตกใจเเละดีใจเล็กน้อย ผมจึงถามเธอว่ามีอะไรรึปล่าวถึงทักมาเธอตอบผมว่า เหงา หลังจากนั้นเราก็คุยกันโดยที่ผมพยายามคุยกับเธอให้เหมือนเพื่อนคนนึงเพื่อไม่ให้เธอคิดว่าผมเเอบชอบเธออยู่ รร. ผมก็พยายามทำตัวให้เหมือนเพื่อนคนนึงไม่เข้าหาก่อนหากไม่จำเป็น เเกล้งเล่นๆ ตามประสาเพื่อนชายหญิง เเต่นับวันเธอยิ่งรุกหนักอาทิเช่น มีอยู่วันนึงผมง่วงนอนผมไม่ได้ตอบเเชทเธอ พอตอนเช้าเธอไม่คุยกับผมผมถาม A ว่าเป็นอะไรเธอบอก ป่าว ผมไม่เชื่อผมจึงถามไปอีกรอบ เธอตอบผมว่าหนีไปนอนยังมีน่ามาถามอีกเหรอว่าเป็นอะไร ผมช็อคสิครับ ผมก็เลยจำต้องง้อเธอ เดี๋ยวมาต่อน้ะครับสงสัยจะยาวเกิน