ผมรู้สึกว่าผมแคร์เพื่อนนะครับ ถ้าผมสนิทใจมากๆ ผมก็รัมากครับ มีอะไรถ้าช่วยเหลือได้ผมช่วย อยากไปไหนผมพาไปได้ ต้องขี่รถวิ่งไปรับเพื่อนสองรอบผมก็ไม่แคร์ครับ แต่ทำไมเพื่อนผม เวลาผมเดือดร้อนเขาแทบไม่ยืนมือมาเลย ผมไม่มีรถเขาไม่เคยจะถามเลยว่าไปยังไงบ้าง ไปด้วยกันไหม ก็ออกไปก่อน แต่กับคนอื่นเขาก็ถามเสมอว่าเนี่ยไปด้วยกันดิ นั่งไปด้วยกัน อยู่กับคนอื่นเขาก็คุยตลอดเอาไอ้นู่นไอ้ชวนคุยเก่ง แต่กับผมนี่แทบไม่คุยเลย เว้นแต่วันไหนเล่นเกมก็ถึงจะคุยกันมากหน่อย บางทีตลอดเวลาที่เป็นเพื่อนกันมา มันอาจจะไม่ได้สนิทกับผมเลยก็ได้ ก็แค่คบไปให้มีเพื่อน ส่วนผมคิดว่ามันเป็นเพื่อนแท้ เพื่อนสนิทที่อยู่ด้วยแล้วสบายใจมากๆ ทุกวันนี้ก็ยังนึกเวลาที่เคยสนิทกันกับเพื่อนคนอื่น แล้วมันก็ทำให้ผมไม่สบายใจ ผมอยากจะปล่อยวาง แต่ผมทำไม่ได้จริงๆ
เคยรู้สึกว่าเหมือนเราสนิทอยู่ฝ่ายเดียวไหมครับ