เราเป็นแฟนที่ดีใช่มั้ย ?

เรากับแฟนคบกันมาได้เกือบปีแล้ว  อยู่ไกลกันด้วย เคยเลิกกันแต่กลับมาคบกันอีก สาเหตุที่เลิกกันเพราะเราทนสถานะที่ไม่ชัดเจนแบบนี้ไม่ไหวแล้วเขาก็คบอีกคนด้วย พอกลับมาคบกัน เราก็ไม่ได้เปิดเผยอะไร  เขาทำกับเราแบบแฟนทุกอย่าง ไม่ได้ขึ้นสถานะ  คุยกันทุกวัน บอกรักบอกคิดถึงกัน  
แต่บางที เรารู้สึกเหมือนว่าเขายังไม่ลืมคนเก่า
มีครั้งนึงเหมือนเขาหลุดพูดอะไรที่เกี่ยวกับแฟนเก่ามา เขาก็รีบบอกว่ารักเรา  เราไม่พูดอะไร  
บางทีเราก็รู้สึกว่าเขาคุยกับผู้หญิงคนอื่นด้วย แต่เราก็ทำเฉย
ครั้งนึงเขาขอไปเที่ยวหญิง  เราก็นิ่งแล้วปล่อยไป  
ไม่ว่าเขาจะทำอะไรให้เราอารมณ์ไม่ดี หรือทำให้เราเสียใจ  แต่แปลกเนอะ ใจยังคงอยู่ที่เดิม เราไม่รู้เหมือนกันทำไมเราถึงรักเขามากขนาดนี้  บางทีเราก็อยากเดินหนีไปให้ไกล  แต่สุดท้ายมันก็วนกลับมาที่เดิม  
มันทั้งสุขและทุกข์
เขาสามารถจีบคนให้ติดได้ง่ายๆ แต่มันก็ไม่ง่ายที่จะหาใครสักคนมาอยู่ข้างเขาจริงๆ  
ต่างกับเรา เราจีบคนไม่เป็นเลย ประมาณว่า เราชอบใครเขาก็ไม่ชอบเรา พอเขามาชอบเรา เราก็ไม่ชอบเขา
ตอนเลิกกันเราพยายามหาคนคุย แต่ยิ่งคุยมันยิ่งคิดถึงเขา  เราเลยเลือกที่จะไม่คบใครอีก  มันดีตรงที่ จะได้ไม่มีใครมาทำร้ายความรู้สึกเรา แต่กลับเป็นเราที่ทำร้ายความรู้สึกตัวเอง  
ในสายตาของเขาและคนรอบตัวของเขา. เราเป็นผู้หญิงที่ใจกว้าง  หัวอ่อน ไร้เดียงสา  พึ่งออกมาเจอโลกกว้าง คงยังไม่รู้อะไร
แต่ความจริงแล้วไม่ เราไม่ได้เป็นแบบนั้น บางเรื่องเราสังเกตได้ บางสิ่งมันผิดปกติ แต่เราไม่พูดอะไร  เราจะยิ้มให้เขาตลอด  ไม่เคยทำอารมณ์เสียใส่ เราไม่เคยงี่เง่า งอแง เรานิ่ง รับฟังทุกเรื่อง  
บางทีเราก็รู้สึกเหมือนกับว่าเราวิ่งตามเขาอยู่ฝ่ายเดียว ไม่ได้เดินจับมือไปด้วยกันเหมือนคนอื่น
สมองเรามันก็สั่งให้หยุด  แต่ไม่รู้ทำไมหัวใจมันไม่เคยทำตามเลย 😥😞