คือเรามีแฟนค่ะ รู้จักกันมานานแล้ว
คู่เราก็เหมือนคู่รักทั่วไป เราสนิทกันมาก เหมือนเพื่อน เหมือนพี่น้องกันเลยค่ะ
คนอื่นก็รู้หมดนะคะ ว่าเรากับแฟนคบกัน
ขออธิบายนิสัยเรากับแฟนก่อนนะคะ
เรากับแฟนคุยกันทุกเรื่อง เราต่างให้พื้นที่ส่วนตัวของกันและกัน อ้อ แต่เรื่องโทรศัพท์หรือโน้ตบุ๊ค เราเล่นกันได้ปกตินะคะ
เราไม่มีพาสเวิร์ดของกันและกันค่ะ ไม่เคยคิดจะขอด้วย เรารู้สึกว่ามันเป็นการรุกล้ำกันมากเกินไป
เรามีกฎหลักๆกันเลยก็คือ ถ้าเป็นเรื่องเรียน เรื่องครอบครัว เราจะไม่ยุ่งเกี่ยวกัน
ก็คือเวลาที่ให้กับเรื่องเรียนหรือเวลาที่อยู่กับครอบครัว เราจะไม่ก้าวก่ายกัน ไม่งอแงน่ะค่ะ
พูดง่ายๆเลยก็คือ พวกเราเป็นพวกมีโลกส่วนตัวค่อนข้างสูงทั้งคู่
แต่แฟนก็เทคแคร์เราดี พวกเราไม่เคยมีช่วงโปรฯกันนะคะ เขากับเราเริ่มมาจาก0เลยค่ะ แล้วเขาก็ดีขึ้นเรื่อยๆ แต่เราก็ปกติเหมือนเดิม
มีที่เขาบอกว่าเปลี่ยนคือเราโตขึ้น เข้าใจเขามากขึ้น คือเราเรียนมหาลัยแล้วทั้งคู่ค่ะ จะให้มางอแงใส่กัน เราว่ามันไม่ใช่เรื่องที่ดีเท่าไหร่
เราอยากเป็นคู่คิด พากันได้ดี มากกว่าพากันเสียคน แล้วเวลาทะเลาะกัน เรากับเขาจะเครียดจนทำอะไรไม่ได้เลย อ่านหนังสือก็ไม่ได้ เราเลยไม่โอเคที่จะเป็นแบบนั้นค่ะ
แต่ก็ไม่ใช่ว่าไม่ทะเลาะกัน ไม่งอแงใส่กันนะคะ เรามีบ้างค่ะ
เรื่องปกติของพวกเราคือชวนกันเล่น ชวนกันทะเลาะแบบขำๆ เล่นมุขแป้กใส่กัน เหมือนคู่อื่นๆเลยค่ะ
ปัญหามันอยู่ที่ว่า
เขาชอบไปค่ายอาสา ซึ่ง ไปทีก็สองอาทิตย์ค่ะ โดนยึดโทรศัพท์ เราไม่มีปัญหานะคะ เพราะเขาก็หาทางติดต่อมาเอง
โทรมาครั้งละห้านาทีโดยประมาณค่ะ สองสามวันโทรมาที เพราะเขาเป็นคนร่างกายไม่แข็งแรงค่ะ เราห่วงว่าเขาจะไม่สบาย เลยให้โทรมา
คือ...ค่ายครั้งที่แล้ว เรากับแฟนเลิกคุยกันเพราะคนคุยเก่าเขาค่ะ
มันเลยฝังใจ เราจริงๆไม่อยากให้เขาไป แต่เห็นเขาชอบทำ เขาสนุกเลยให้ไป
ทีนี้ เมื่อวันก่อน เขาโทรมา มันแปลกไปนิดหน่อย เราเลยเริ่มคิด ว่ามันจะเป็นเหมือนเดิมไหม
ถ้าเราถามเขาก็เล่าให้ฟัง เพราะครั้งที่แล้ว ก็เล่าซะละเอียดเลยตอนที่ถาม 5555
เราเลยเลือกไม่ถูก ว่าถ้าเขากลับมา
เราจะถามเขาดีไหมว่าอยู่ที่ค่ายทำอะไรมาบ้าง หรือ เราจะไม่ถามดีคะ?
คือความรู้สึกเรา เราอยากรู้นะคะ อยากรู้มากจริงๆ แต่มันติดที่ว่า เราเข้าใจว่าอยู่ที่ค่ายเรื่องกิ๊กกั๊กกันมันเรื่องธรรมดา
ถ้ากลับมาแล้วไม่มีอะไรต่อ เราก็โอเคนะคะ ถ้าให้พูดให้ถูกคือ พยายามจะเข้าใจและโอเค ว่าเป็นเรื่องปกติ
แต่เราคิดว่า ถ้ารู้ไปแล้วเราไม่สบายใจ เราก็ไม่อยากรู้ค่ะ มันบั่นทอน แต่อีกใจ ก็คืออยากรู้
เราควรทำอย่างไรคะ รบกวนด้วยค่ะ เราคิดไม่ออกจริงๆ
ถ้าเป็นเรื่องของคนอื่นเราคงบอกว่าให้ถาม เพราะ รู้ก็ดีกว่าไม่รู้
แต่พอเป็นเรื่องของตัวเอง คิดไม่ออกจริงๆค่ะ ควรทำยังไงดีคะ ??
รู้ กับ ไม่รู้ แบบไหนดีกว่ากันคะ?
คู่เราก็เหมือนคู่รักทั่วไป เราสนิทกันมาก เหมือนเพื่อน เหมือนพี่น้องกันเลยค่ะ
คนอื่นก็รู้หมดนะคะ ว่าเรากับแฟนคบกัน
ขออธิบายนิสัยเรากับแฟนก่อนนะคะ
เรากับแฟนคุยกันทุกเรื่อง เราต่างให้พื้นที่ส่วนตัวของกันและกัน อ้อ แต่เรื่องโทรศัพท์หรือโน้ตบุ๊ค เราเล่นกันได้ปกตินะคะ
เราไม่มีพาสเวิร์ดของกันและกันค่ะ ไม่เคยคิดจะขอด้วย เรารู้สึกว่ามันเป็นการรุกล้ำกันมากเกินไป
เรามีกฎหลักๆกันเลยก็คือ ถ้าเป็นเรื่องเรียน เรื่องครอบครัว เราจะไม่ยุ่งเกี่ยวกัน
ก็คือเวลาที่ให้กับเรื่องเรียนหรือเวลาที่อยู่กับครอบครัว เราจะไม่ก้าวก่ายกัน ไม่งอแงน่ะค่ะ
พูดง่ายๆเลยก็คือ พวกเราเป็นพวกมีโลกส่วนตัวค่อนข้างสูงทั้งคู่
แต่แฟนก็เทคแคร์เราดี พวกเราไม่เคยมีช่วงโปรฯกันนะคะ เขากับเราเริ่มมาจาก0เลยค่ะ แล้วเขาก็ดีขึ้นเรื่อยๆ แต่เราก็ปกติเหมือนเดิม
มีที่เขาบอกว่าเปลี่ยนคือเราโตขึ้น เข้าใจเขามากขึ้น คือเราเรียนมหาลัยแล้วทั้งคู่ค่ะ จะให้มางอแงใส่กัน เราว่ามันไม่ใช่เรื่องที่ดีเท่าไหร่
เราอยากเป็นคู่คิด พากันได้ดี มากกว่าพากันเสียคน แล้วเวลาทะเลาะกัน เรากับเขาจะเครียดจนทำอะไรไม่ได้เลย อ่านหนังสือก็ไม่ได้ เราเลยไม่โอเคที่จะเป็นแบบนั้นค่ะ
แต่ก็ไม่ใช่ว่าไม่ทะเลาะกัน ไม่งอแงใส่กันนะคะ เรามีบ้างค่ะ
เรื่องปกติของพวกเราคือชวนกันเล่น ชวนกันทะเลาะแบบขำๆ เล่นมุขแป้กใส่กัน เหมือนคู่อื่นๆเลยค่ะ
ปัญหามันอยู่ที่ว่า
เขาชอบไปค่ายอาสา ซึ่ง ไปทีก็สองอาทิตย์ค่ะ โดนยึดโทรศัพท์ เราไม่มีปัญหานะคะ เพราะเขาก็หาทางติดต่อมาเอง
โทรมาครั้งละห้านาทีโดยประมาณค่ะ สองสามวันโทรมาที เพราะเขาเป็นคนร่างกายไม่แข็งแรงค่ะ เราห่วงว่าเขาจะไม่สบาย เลยให้โทรมา
คือ...ค่ายครั้งที่แล้ว เรากับแฟนเลิกคุยกันเพราะคนคุยเก่าเขาค่ะ
มันเลยฝังใจ เราจริงๆไม่อยากให้เขาไป แต่เห็นเขาชอบทำ เขาสนุกเลยให้ไป
ทีนี้ เมื่อวันก่อน เขาโทรมา มันแปลกไปนิดหน่อย เราเลยเริ่มคิด ว่ามันจะเป็นเหมือนเดิมไหม
ถ้าเราถามเขาก็เล่าให้ฟัง เพราะครั้งที่แล้ว ก็เล่าซะละเอียดเลยตอนที่ถาม 5555
เราเลยเลือกไม่ถูก ว่าถ้าเขากลับมา
เราจะถามเขาดีไหมว่าอยู่ที่ค่ายทำอะไรมาบ้าง หรือ เราจะไม่ถามดีคะ?
คือความรู้สึกเรา เราอยากรู้นะคะ อยากรู้มากจริงๆ แต่มันติดที่ว่า เราเข้าใจว่าอยู่ที่ค่ายเรื่องกิ๊กกั๊กกันมันเรื่องธรรมดา
ถ้ากลับมาแล้วไม่มีอะไรต่อ เราก็โอเคนะคะ ถ้าให้พูดให้ถูกคือ พยายามจะเข้าใจและโอเค ว่าเป็นเรื่องปกติ
แต่เราคิดว่า ถ้ารู้ไปแล้วเราไม่สบายใจ เราก็ไม่อยากรู้ค่ะ มันบั่นทอน แต่อีกใจ ก็คืออยากรู้
เราควรทำอย่างไรคะ รบกวนด้วยค่ะ เราคิดไม่ออกจริงๆ
ถ้าเป็นเรื่องของคนอื่นเราคงบอกว่าให้ถาม เพราะ รู้ก็ดีกว่าไม่รู้
แต่พอเป็นเรื่องของตัวเอง คิดไม่ออกจริงๆค่ะ ควรทำยังไงดีคะ ??