ผมฝึกนั่งสมาธิมาได้นานพอสมควรแล้วครับ แล้วก็ผ่านช่วงยากๆ หลายช่วงมาได้ หนึ่งในนั้นคือ การติดสุขจากฌานครับ
ความสุขจากฌานนั้นสุขมากแบบที่ความสุขจากอายาตยะ 6 (ความสุขจากรูป รส กลิ่น เสียง กาย ใจ)เทียบไม่ติด
โดยถ้าในอธิบายแบบวิทยาศาสตร์ ก็คือ การหลั่งสารเอนดรอฟินของร่างกายเวลาที่มีความสุขครับ ซึ่งปกติเมื่อเราออกกำลังกายอย่างหนัก หรือ มีเพศสัมพันธ์ ก็จะหลั่งสารเอนดรอฟินออกมานิดหน่อย เหมือนการเปิดก็อกน้ำแบบหยดๆ (นั่นก็สุขมาแล้วนะ)
แต่ถ้าสามารถทำสมาธิในระดับรูปฌาน 4 ได้แล้ว มันเหมือนเราเปิดก็อกสารเอนดรอฟินแบบสุดน้ำพุ่งทะลักเลยครับ(ไม่แปลกที่จะติดเลย)
โดยสมาธิระดับรูปฌาน 4 ที่ดีนั้น ผมคิดว่ามี 3 สิ่งที่จะรู้ได้คือ
1. จะไม่มีอาการเมื่อยหรือเหน็บกินเลย เมื่อออกจากสมาธิ และสามารถลูกเดินได้ทันที แม้ว่าจะนั่งมาแล้ว 1-2 ชั่วโมง
2. จะรู้สึกตื่น สดชื่นมากๆ แม้ว่าก่อนนั่งสมาธิจะอดนอนมาก็ตาม
3 รู้สึกอิ่มสุข อิ่มเอมใจ แม้ว่าจะมีเรื่องไม่สบายใจมากๆ มาก่อน
ซึ่งในช่วงที่ติดสุขนั้น บอกตรงๆ ว่า มันเหมือขเราเสพติดกาารนั่งสมาธิมากๆ เลยครับ ว่างไม่ได้ต้องนั่งสมาธิตลอด แต่เมื่อเรายิ่งพยายามไปยังจุดนั้นมากๆ เข้ามันก็ยิ่งเข้าไม่ถึงครับ
ผมเลยแก้ด้วยการลดการนั่งสมาธิลง เอาเวลาไปทำอย่าอื่นแทนบ้าง แต่ก็ยังนั่งทุกวันครับ โดยที่ในระหว่างที่นั่งก็ทำให้ดีที่สุด แล้วทำได้เท่าไรก็เอาเท่านั้นครับ ไม่ยึดว่าเคยทำได้ระดับนี้ระดับนั้นมาก่อนครับ
พอปล่อยวางความสำเร็จลงที่นี้ง่ายเลยครับ เราไม่ยึดติดความสุขนั้น ทำเท่าที่ได้เต็มที่แค่ตอนนั้น มันยิ่งทำให้เราสงบมากขึ้นครับ แล้วเข้าถึงรูปฌาน 4 ง่ายขึ้น(ตรงนี้ไม่รู้ว่าเป็นที่จิตเราวางลงหรือเราเก่งขึ้นก็ไม่ทราบครับ)
ผมเลยอยากรู้ว่าแต่ละท่านที่เข้าถึงรูปฌาน 4 แล้วเมื่อติดสุขจากฌาน ท่านทำอย่างไร เพื่อให้ลสุขนั้นได้ครับ
ใครเคยมีประสบการณ์ติดสุขจากฌานบ้างครับ แล้วผ่านช่วงนั้นกันมาได้อย่างไรครับ
ความสุขจากฌานนั้นสุขมากแบบที่ความสุขจากอายาตยะ 6 (ความสุขจากรูป รส กลิ่น เสียง กาย ใจ)เทียบไม่ติด
โดยถ้าในอธิบายแบบวิทยาศาสตร์ ก็คือ การหลั่งสารเอนดรอฟินของร่างกายเวลาที่มีความสุขครับ ซึ่งปกติเมื่อเราออกกำลังกายอย่างหนัก หรือ มีเพศสัมพันธ์ ก็จะหลั่งสารเอนดรอฟินออกมานิดหน่อย เหมือนการเปิดก็อกน้ำแบบหยดๆ (นั่นก็สุขมาแล้วนะ)
แต่ถ้าสามารถทำสมาธิในระดับรูปฌาน 4 ได้แล้ว มันเหมือนเราเปิดก็อกสารเอนดรอฟินแบบสุดน้ำพุ่งทะลักเลยครับ(ไม่แปลกที่จะติดเลย)
โดยสมาธิระดับรูปฌาน 4 ที่ดีนั้น ผมคิดว่ามี 3 สิ่งที่จะรู้ได้คือ
1. จะไม่มีอาการเมื่อยหรือเหน็บกินเลย เมื่อออกจากสมาธิ และสามารถลูกเดินได้ทันที แม้ว่าจะนั่งมาแล้ว 1-2 ชั่วโมง
2. จะรู้สึกตื่น สดชื่นมากๆ แม้ว่าก่อนนั่งสมาธิจะอดนอนมาก็ตาม
3 รู้สึกอิ่มสุข อิ่มเอมใจ แม้ว่าจะมีเรื่องไม่สบายใจมากๆ มาก่อน
ซึ่งในช่วงที่ติดสุขนั้น บอกตรงๆ ว่า มันเหมือขเราเสพติดกาารนั่งสมาธิมากๆ เลยครับ ว่างไม่ได้ต้องนั่งสมาธิตลอด แต่เมื่อเรายิ่งพยายามไปยังจุดนั้นมากๆ เข้ามันก็ยิ่งเข้าไม่ถึงครับ
ผมเลยแก้ด้วยการลดการนั่งสมาธิลง เอาเวลาไปทำอย่าอื่นแทนบ้าง แต่ก็ยังนั่งทุกวันครับ โดยที่ในระหว่างที่นั่งก็ทำให้ดีที่สุด แล้วทำได้เท่าไรก็เอาเท่านั้นครับ ไม่ยึดว่าเคยทำได้ระดับนี้ระดับนั้นมาก่อนครับ
พอปล่อยวางความสำเร็จลงที่นี้ง่ายเลยครับ เราไม่ยึดติดความสุขนั้น ทำเท่าที่ได้เต็มที่แค่ตอนนั้น มันยิ่งทำให้เราสงบมากขึ้นครับ แล้วเข้าถึงรูปฌาน 4 ง่ายขึ้น(ตรงนี้ไม่รู้ว่าเป็นที่จิตเราวางลงหรือเราเก่งขึ้นก็ไม่ทราบครับ)
ผมเลยอยากรู้ว่าแต่ละท่านที่เข้าถึงรูปฌาน 4 แล้วเมื่อติดสุขจากฌาน ท่านทำอย่างไร เพื่อให้ลสุขนั้นได้ครับ