พ่อแม่ทุกคนไม่ได้รักลูกเท่ากันหรอกนะ

พ่อแม่ทุกคนรักลูก ก็ใช่แต่ก็ไม่ได้รักเท่ากันทุกคนอันนี้คือความในใจจากข้างในจิงๆไม่ได้ตั้งกระทู้เพราะความอิจฉาอะไรทั้งสิ้น คนเป็นแม่อาจจะรักเท่ากันทุกคนเพราะท้องเองด้วยมั้งแต่กับคนที่เป็นพ่อเขาไม่ได้ท้องไม่ได้มีความผูกพันธุ์มาตั้งแต่อยู่ในครรภ์เหมือนแม่ดังนั้นความผูกพันธุ์จึงขึ้นอยู่ที่การเลี้ยงดู เข้าเรื่องเลยนะพี่สาวเราเป็นคนที่น่ารักน่าตาดีมาตั้งแต่เด็กๆและฉลาดด้วยผิดกับเราที่เป็นเด็กขี้เหร่และดันสมองช้าอีกเพาะเหตุนี้รึป่าวที่ทำให้พ่อเรารักพี่สาวเรามากกว่าเราแม่เราชอบบอกกับเราว่าตอนเด็กๆพ่อจะเลี้ยงแต่พี่สาวเราไม่ค่อยชอบเลี้ยงเราเวลาให้เงินกินขนมก็จะให้พี่มากกว่าจนบางครั้งแม่เราต้องว่าพ่อเราแต่ตอนนี้ก็ให้เท่ากันแล้วนะเพาะเราโตแล้วรุ้เรื่องแล้วพ่อคงกลัวเรารุ้มั้งเลยไม่ทำ เวลาตีกันตามประสาเด็กพ่อก็จะเข้าข้างพี่เสมอเวลาทำงานบ้านก็มักจะให้เราทำเวลาที่พ่อโมโหพ่อไม่เคยไปลงใส่พี่เลยแต่ชอบมาระบายอารมณ์กับเราและก็มีพฤติกรรมอีกหลายๆอย่างที่เรารุ้สึกได้ จนตอนนี้เรากลายเป็นคนมีปมคือจะไม่ชอบคุยกับพ่อเวลาโทรไปที่บ้านแล้วพ่อเป็นคนรับสายก็จะรุ้สึกกระอักกระอ่วนไม่รุ้จะคุยไร แอบไม่ชอบพ่อลึกๆในใจไม่รุ้แบบนี้จะบาปป่าวนะ +555 ก็ทำไงได้ความรุ้สึกมันห้ามได้ที่ไหน แต่เราไม่ได้เกลียดพ่อนะถึงแม้พ่อจะรักพี่มากกว่าเราเยอะก็ตาม แต่เหตุการณ์ในอดีตหลายๆอย่างมันทำให้เรากับพ่อมีช่องว่างระหว่างกันเยอะเกินไป คือเหมือนแบบแค่เป็นพ่อกับลูกแต่ไม่ค่อยมีความผูกพันธุ์กันอะ เรายอมรับเลยว่าไม่ได้เห็นหน้าพ่อเป็นปีแต่กลับไม่คิดถึงรุ้สึกเฉยๆต่างจากแม่ที่เราคิดถึง