เคยเป็นป่ะ ตั้งคำถามกับตัวเอง ว่าชีวิตนี้คนเรา
ต้องการอะไรจริงๆกันแน่วะ?
เกิดมาตั้งแต่เด็ก โตขึ้นมาเรื่อยๆ มองย้อนกลับไป นึกหลายวันว่าสังคมที่เราอยู่ ทำไมคนเราถึงความคิดต่างกัน
ทำไมบางคนยอมที่จะสละความสุขตัวเองเพื่อยอมแลกกับความสุขที่แบบแปปเดียวก็ผ่านไป?
ทำไมคนเรามีเท่าไหร่ก็ไม่รู้จักพอ หรือไม่ฉุกคิดว่า พอแล้ว? ยิ่งเลวร้ายไปกว่านั้นคือบางคนที่ได้มาเพราะความเดือดร้อน หรือบนความเสียใจของอีกคน!
คือเค้าไม่คิดเอะใจเลยหรือว่าอะไร หรือแค่เออกูได้มาระ กูมีความสุขระ? แค่นั้น........จริงๆหรอ
"ใจคนเรา ลึกเกินหยั่งถึง" นี่เป็นคำของใครนะ แต่เออ
จริงมากอ่ะ
กระทู้นี้มีแต่บ่นๆนะคะ ตือแค่คิด แล้วแบบคิดไปคิดมามันมีความอยากระบายเฉยๆ เลยพิมๆมาในนี้ 55555
แค่อยากรู้ว่า มีคนที่เป็นแบบเราไหม มันคืออาการคล้ายๆเบื่อ เบื่อความวุ่นวายต่างๆ เบื่อข่าวฆ่ากันตายแบบ
เห้ยมันง่ายมากเลยอ่อ?
ใจของคนเหล่านี้เค้าเป็นแบบไหนกันแน่? ก็นั่งคิดอีกระ 55555
เบื่อการแย่งกัน ชิงดีชิงเด่น สวมหน้ากากแสนดี แต่พร้อมเอามีดเสียบข้างหลัง? นี่ก็โคตรแปลกและก็โคตรเก่ง คนแบบนี้จะเจอบ่อยในสังคมทำงาน
ซึ่งคนแบบนี้ พอนั่งคิดระก็ถามตัวเองอีกระ เออมันก็อาจจะเป็นวิธีการเอาตัวรอกของเค้ามั้ง?
ระก็มีอีกหลายอย่าง ที่ตั้งคำถามกับตัวเองเยอะแยะไปหมด
แล้วเราก็เข้าใจมาอยู่อย่างนึง คือการที่ทำให้คนเปลี่ยนไปได้หรือแสดงด้านมืดของตัวเองออกมาคือ "เงินและอำนาจ"
มันเป็นเรื่องที่หลายคนยอมทุกอย่างจริงๆ เพื่อที่จะได้มาอยู่กับตัวเอง โดยที่ไม่คิดถึงสิ่งที่เรียกว่ามนุษยธรรม! (เริ่มไปไกลละ
)
แต่มันก็ทำให้เราตั้งคำถามขึ้นอีกว่า นั่นคือความสุขจริงๆของพวกเค้าแล้วจริงหรอ? คือสิ่งนี้ใช่ไหมที่เรียกว่าความสุข
ส่วนตัวคิดว่าเงินเป็นสิ่งสำคัญนะ เพราะโลกใบนี้ต้องใช้เงิน แต่หากโลกนี้ไม่มีเงินล่ะ?
"ความสุข" ของเรามันคือสิ่งที่มีครบทุกอย่างในวัยเด็กนั่นคือ ครอบครัวและมิตรแท้จริงใจ การที่เราบอกว่าความสุขของเราคือเหมือนวัยเด็กไม่ได้แปลว่าเราอยากกลับไปเป็นเด็กหรือไม่ต้องรับผิดชอบอะไรนะ ...แต่เราคิดว่าเราต้องการสังคมแบบนั้น สังคมที่ตัดเรื่องวุ่นวายออกไป สังคมที่ไม่ได้คบกันเพื่อผลประโยชน์อย่างอื่นมาแอบแฝง มันเป็นสังคมที่หาได้ยากมากกับชีวิตวัยทำงาน แต่ถ้าใครได้เจอถือว่าโชคดียิ่งกว่าถูกหวย
ครอบครัวก็เหมือนกัน คือความสุขของเรา เชื่อไหมเวลาเราอยู่ความสุขแบบนี้มันทำให้เราไม่มีกำแพงไว้คุ้มกันตัวเองเลย มันทำให้เราสบายใจ และไม่มีคำถามด้วยซ้ำ! มันทำให้เราเป็นตัวเองทุกอย่าง มันเป็นสิ่งมหัศจรรย์มากคือ
ใช้แค่หัวใจล้วนๆ อยากอยู่ในที่ๆสบายใจหนีความวุ่นวายต่างๆ
เราชอบโฆษณาหนึ่งมาก เป็นโฆษณาของรถแบรนนึง ซึ่งโฆษณานี้บอกเลยว่าเป็นแรงผลักดันให้เปลี่ยนความคิดในการทำงานของเราเลยก็ว่าได้ ได้ดูครั้งแรก แวปแรกคือใช่เลย! มันคือการใช้ชีวิตที่เราฝันเอาไว้
บ่นมาซะยาว สุดท้ายมาแชร์ความสุขของตัวเองกันบ้างค่ะ เผื่อเป็นไอเดียหรือแนวคิดในการใช้ชีวิตกันต่อไป
ปล. ไม่เคยเขียนกระทู้แนวนี้ แทกผิดห้องขออภัยด้วยค่ะ
มาแชร์ความสุขส่วนตัวกันเถอะ!
เกิดมาตั้งแต่เด็ก โตขึ้นมาเรื่อยๆ มองย้อนกลับไป นึกหลายวันว่าสังคมที่เราอยู่ ทำไมคนเราถึงความคิดต่างกัน
ทำไมบางคนยอมที่จะสละความสุขตัวเองเพื่อยอมแลกกับความสุขที่แบบแปปเดียวก็ผ่านไป?
ทำไมคนเรามีเท่าไหร่ก็ไม่รู้จักพอ หรือไม่ฉุกคิดว่า พอแล้ว? ยิ่งเลวร้ายไปกว่านั้นคือบางคนที่ได้มาเพราะความเดือดร้อน หรือบนความเสียใจของอีกคน!
คือเค้าไม่คิดเอะใจเลยหรือว่าอะไร หรือแค่เออกูได้มาระ กูมีความสุขระ? แค่นั้น........จริงๆหรอ
"ใจคนเรา ลึกเกินหยั่งถึง" นี่เป็นคำของใครนะ แต่เออ
กระทู้นี้มีแต่บ่นๆนะคะ ตือแค่คิด แล้วแบบคิดไปคิดมามันมีความอยากระบายเฉยๆ เลยพิมๆมาในนี้ 55555
แค่อยากรู้ว่า มีคนที่เป็นแบบเราไหม มันคืออาการคล้ายๆเบื่อ เบื่อความวุ่นวายต่างๆ เบื่อข่าวฆ่ากันตายแบบ
ใจของคนเหล่านี้เค้าเป็นแบบไหนกันแน่? ก็นั่งคิดอีกระ 55555
เบื่อการแย่งกัน ชิงดีชิงเด่น สวมหน้ากากแสนดี แต่พร้อมเอามีดเสียบข้างหลัง? นี่ก็โคตรแปลกและก็โคตรเก่ง คนแบบนี้จะเจอบ่อยในสังคมทำงาน
ซึ่งคนแบบนี้ พอนั่งคิดระก็ถามตัวเองอีกระ เออมันก็อาจจะเป็นวิธีการเอาตัวรอกของเค้ามั้ง?
ระก็มีอีกหลายอย่าง ที่ตั้งคำถามกับตัวเองเยอะแยะไปหมด
แล้วเราก็เข้าใจมาอยู่อย่างนึง คือการที่ทำให้คนเปลี่ยนไปได้หรือแสดงด้านมืดของตัวเองออกมาคือ "เงินและอำนาจ"
มันเป็นเรื่องที่หลายคนยอมทุกอย่างจริงๆ เพื่อที่จะได้มาอยู่กับตัวเอง โดยที่ไม่คิดถึงสิ่งที่เรียกว่ามนุษยธรรม! (เริ่มไปไกลละ
แต่มันก็ทำให้เราตั้งคำถามขึ้นอีกว่า นั่นคือความสุขจริงๆของพวกเค้าแล้วจริงหรอ? คือสิ่งนี้ใช่ไหมที่เรียกว่าความสุข
ส่วนตัวคิดว่าเงินเป็นสิ่งสำคัญนะ เพราะโลกใบนี้ต้องใช้เงิน แต่หากโลกนี้ไม่มีเงินล่ะ?
"ความสุข" ของเรามันคือสิ่งที่มีครบทุกอย่างในวัยเด็กนั่นคือ ครอบครัวและมิตรแท้จริงใจ การที่เราบอกว่าความสุขของเราคือเหมือนวัยเด็กไม่ได้แปลว่าเราอยากกลับไปเป็นเด็กหรือไม่ต้องรับผิดชอบอะไรนะ ...แต่เราคิดว่าเราต้องการสังคมแบบนั้น สังคมที่ตัดเรื่องวุ่นวายออกไป สังคมที่ไม่ได้คบกันเพื่อผลประโยชน์อย่างอื่นมาแอบแฝง มันเป็นสังคมที่หาได้ยากมากกับชีวิตวัยทำงาน แต่ถ้าใครได้เจอถือว่าโชคดียิ่งกว่าถูกหวย
ครอบครัวก็เหมือนกัน คือความสุขของเรา เชื่อไหมเวลาเราอยู่ความสุขแบบนี้มันทำให้เราไม่มีกำแพงไว้คุ้มกันตัวเองเลย มันทำให้เราสบายใจ และไม่มีคำถามด้วยซ้ำ! มันทำให้เราเป็นตัวเองทุกอย่าง มันเป็นสิ่งมหัศจรรย์มากคือ
เราชอบโฆษณาหนึ่งมาก เป็นโฆษณาของรถแบรนนึง ซึ่งโฆษณานี้บอกเลยว่าเป็นแรงผลักดันให้เปลี่ยนความคิดในการทำงานของเราเลยก็ว่าได้ ได้ดูครั้งแรก แวปแรกคือใช่เลย! มันคือการใช้ชีวิตที่เราฝันเอาไว้
บ่นมาซะยาว สุดท้ายมาแชร์ความสุขของตัวเองกันบ้างค่ะ เผื่อเป็นไอเดียหรือแนวคิดในการใช้ชีวิตกันต่อไป
ปล. ไม่เคยเขียนกระทู้แนวนี้ แทกผิดห้องขออภัยด้วยค่ะ