กราบให้ช่วยตอบค่ะ ทำไงดีคะเครียดเยอะ รักจนยอมโง่

สวัสดีค่ะเราเป็นนักศึกษา เรียนเกี่ยวกับทางด้านการแพทย์ เรามีแฟนมาตั้งแต่ตอนมอ 2 ตอนนี้คบกันได้ 7 ปีแล้วค่ะ ที่ผ่านมาเขาเคยดีกับเราตลอด แต่พอขึ้นมหาลัยแยกกัน เขาเริ่มเปลี่ยนไป เริ่มไม่สนใจเรา ตอนแรกเขาก็มาหา แต่ตอนนี้ทุกสิ่งทุกอย่างเปลี่ยนไป เราสับสนและมืดแปดด้านไปหมดจนคิดฆ่าตัวตาย เขาทำให้เราเป็นโรคซึมเศร้าตั้งแต่ ม.5 พอเราทะเลาะกันวันก่อน เราผูกคอตัวเองด้วยเชือก Notebook บ้าง กินยานอนหลับเยอะๆบ้าง เราไม่รู้เราควรทำยังไงดี เราจึงมาปรึกษาชาว Pantip เรารักผู้ชายคนนี้มาก เขาเป็นรักแรกของเรา เราคิดว่าสาเหตุอาจจะมาจากตัวเราเอง แต่เราก็ยอมรับมันไม่ได้ มีช่วงหนึ่ง พ่อเราเข้าโรงบาลต้องผ่าตัด พ่อแม่เราพิการไม่มีรายได้ ลำพัง เงินกู้กยศ มันก็ไม่พอที่จะช่วยพ่อแม่เราได้ เราไม่รู้ทำยังไงให้หาเงินได้เร็วที่สุด เราจึงไปขายตัว และได้เจอกับพี่คนหนึ่งอายุมาดกว่าเราสิบกว่าปี ที่เขาบอกให้เราหยุด โดยที่เค้าจะให้เงินเราอาทิตย์ละ 3,000 บาท ตอนแรกเขาก็ไม่อะไร แต่หลังหลังมาพี่เขาหึงหวง เป็นความผิดเราด้วยที่ไม่ได้บอกตั้งแต่แรกว่ามีแฟนแล้ว จนมันเลยเถิดไปกันใหญ่ ในวันทพี่ี่เขาขอมีอะไรด้วย เราก็คิดว่าเป็นการตอบแทนพระคุณ พี่ เขาได้เราแล้วเขาคงจะไป แต่เขากลับไม่ไป เขาพยายามให้เราเลิกกับผู้ชายคนนั้น เขาขู่จะไปบอกแฟนเรา ให้เราไปอยู่ด้วย เขาทิ้งทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อมาอยู่กับเรา จนพี่เขาไม่มีงานรถถูกยึด กลับกลายเป็นเราที่ต้องเลี้ยงดูพี่เขา แล้วเราก็ไปไหนไม่ได้ ต้องย้ายออกไปอยู่หอกับพี่เขา เราต้องโกหกแฟนว่า เราอยู่กับ ญาติ ไปช่วยทำงานเพื่อหาเงิน ส่งเสียครอบครัว จากที่คุยโทรศัพท์กันตลอดเวลา ก็ต้องคุยพิมพ์ลายเอา เขาก็ยังไม่ได้ว่าอะไร จนเรารู้สึกว่าเขามีคนอื่นหรือเปล่า เราถามเขาเพราะเห็นว่าเขาสมัครไลน์ 2 อัน เขาโกรธเรามากเลยบอกเลิกเรา ที่ผ่านมาเราก็เลิกกันบ่อยๆ เวลาผ่านไป 1 เดือนจนมาถึงทุกวันนี้ เรารอเขาเราไปร้องไห้บอกกับเขาว่าเสียดายวันเวลาที่ผ่านมาจะครบรอบ 7 ปีอยู่แล้ว อีกไม่กี่วันเอง เราไปขอร้องอ้อนวอน เขาบอกว่า เราโทรไปทำไม เราขอร้องให้เขาโทรมาหาเราได้ไหม เขากลับถามเราว่าทำไมเขาต้องโทร เขาเฉยชาใส่เรามากแต่เราก็ยังนั่งร้องไห้แอบพี่เขาออกไปโทรศัพท์หาเขา เขาบอกว่าภายในวันนี้เขาจะติดต่อมา แต่เราก็ยังไม่เห็นวี่แววเลย เขาเป็นคนที่เรียนไม่เก่ง ติด fหลายวิชา ไม่รู้ว่าจะต้องโดนรีไทร์หรือเปล่า แต่มหาลัยที่เขาเข้าเป็นมหาลัยที่เปิดโอกาส อาจจะไม่โดน ตอนที่เขาอยู่ เขาไม่มีเงินเราก็โอนให้ บางทีมันจำเป็น เราก็ต้องกลับไปทำงานแบบนั้นเพื่อส่งเงินให้เขา แต่เขาไม่เคยเห็นคุณค่าอะไรเลย บางทีเขาใช้ให้เราทำงานที่อาจารย์สั่ง แต่เขาก็ไปบอกเพื่อนว่าเขาทำเองฉันทั้งที่เราทำให้มันทำให้เราน้อยใจหลายๆเรื่องเรื่องเล็กๆน้อยๆอย่างเช่นวันเกิดเราไม่เคยมีของขวัญหรืออะไรให้เลย 7 ปีที่ผ่านมา มันไม่มีอะไรดีขึ้นเลย เขาบอกว่าเขาเปลี่ยนได้แค่นี้ เขาไม่สามารถปรับเปลี่ยนอะไรให้เราได้อีก รับได้ก็รับเรารับไม่ได้ก็ไม่ต้องรัก เลิกไปหาคนใหม่ที่ดีกว่าละกัน เขารู้ว่ายังไงเราก็ต้องกลับไป แต่ละคำพูดของเขาที่ผ่านมา เหมือนเขาไม่มีเราเขาก็อยู่ได้ แต่คนที่ขาดเขาไม่ได้ก็คือเรา เราเสียใจมาก ตอนนี้เรากำลังจะกลับบ้านเราควรทำยังไงดีเราจะคบกับพี่คนนั้นดีไหม หรือว่า เราจะตามง้อให้แฟนเรากลับมาแล้วทำให้แฟนเรากลับมารักเราเหมือนเดิมแล้วเราควรทำยังไงให้แฟนกลับมารักเราเหมือนเดิม? เราควรจะทำยังไงดีคะ? เรามีคนที่เข้ามาชอบมากมายแต่คนที่เรารักที่สุดก็คือแฟนคนแรกของเรา ยังไงขอคำปรึกษาจากคนอ่านด้วยค่ะ