อยากมีความสุขจากการให้จะทำได้ไหมครับ

นี่เป็นกระทู้แรกของผม ผมหวังว่าพันทิปคงเป็นตัวเลือกหนึ่งที่ทำให้ผมได้เล่าอะไรในใจของผมแบบนี้

ผมเป็นผู้ชายคนนึงครับ โชคดีได้มาเรียนต่างประเทศ แต่ก็โชคร้ายที่ทำให้ผมได้ห่างจากผู้หญิงที่คุยด้วยมาหลายเดือน ผมขอเธอพัฒนาความสัมพันธ์ก่อนจะเดินทางมา แต่เธอก็ปฏิเสธไป และบอกว่าถ้าวันนึงกลับมาเธอไม่มีใคร ผมไม่มีใคร ค่อยว่ากันใหม่อีกที

แต่การที่ผมมาต่างประเทศ การที่ผมห่างกับเธอนั้น ไม่ได้ทำให้ผมรู้สึกกับเธอน้อยลงไปเลย เรายังคุยกันเรื่อยๆ จนเกือบ 1 ปี เรามีคอลกันบ้างนานๆครั้ง ข้อความคุยกันในทุกๆวัน ถึงบางวันจะแค่ไม่กี่ข้อความและช่วงหลังๆจะไม่ได้คอลแล้ว

ในช่วงปิดเทอมที่เพิ่งผ่านมาสักครู่หนึ่ง เราก็ยังคุยกันเหมือนเดิม แต่เธอเริ่มไปทำกิจกรรมอย่างนึง ผมขอไม่เอ่ยนะครับว่าเป็นอะไร มันอยู่บนอินเตอร์เน็ต อยู่บนมือถือและมันเล่นกันได้มากกว่า 1 คน หลายๆคนคงเดาออกนะครับว่ามันคืออะไร เป็นสิ่งทั่วๆไปนี่แหละครับ อย่าคิดเยอะ

ผมรู้ว่าเธอกำลังทำกิจกรรมนั้นกับ ผช คนนึง เธอบอกกับผมว่าเป็นเพื่อนในคณะเดียวกัน ไม่มีอะไรหรอก ก็แค่เล่นด้วยกัน เล่นพร้อมกัน ด้วยความที่ผมนิสัยไม่ดี ผมรู้สึกกลัวจะเสียเธอไป ผมเลยขอเธอว่าไม่ทำกิจกรรมนี้กับผู้ชายคนนั้นได้ไหม เธอก็ไม่ได้รับปาก...แต่เธอก็ยังทำเหมือนเดิมครับ

หลังจากนั้น ผมพยายามตัดใจตัวเอง คิดว่าผมคงหมดโอกาสแล้ว ผมรู้สึกเสียใจ ในคืนหนึ่งผมบล็อกเธอในเกือบทุกช่องทาง เพียงหวังว่าผมจะหยุดความรู้สึกของผมได้

แต่เปล่าเลย

เช้าวันรุ่งขึ้นที่ผมตื่นขึ้นมา ผมรู้สึกว่าความสุขของผมหายไป ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าสิ่งที่ผมชอบทำคืออะไร ผมไม่รู้เลยว่าวันนี้จะหาความสุขจากไหน สิ่งที่ผมทำคือ...กลับไปหาเธอ

ผมอันบล็อกทุกอย่าง เหลือเพียงบางช่องทางเท่านั้นที่ผมยังติดต่อกับเธอได้ โดยที่ผมไม่รู้เลยว่า เธอจะตอบกลับมารึเปล่า

ผมถามเธอเพื่อให้แน่ใจว่า เรายังคุยกันได้อยู่เหมือนเดิม เธอพูดประมาณว่า เรื่องนั้นมันไม่มีอะไรจริงๆ ยังไงเธอกับคนนั้นก็เป็นแค่เพื่อนกัน ส่วนเราก็คุยกันได้เหมือนเดิม

และด้วยความนิสัยไม่ดีอีกครั้งนึงของผมที่ไปพูดกับเธอประมาณว่า เธอไม่ได้ชอบเราหรอ เธอก็เลยตอบว่า เธอไม่อยากคบใครที่ไม่ชอบ วันนี้เราก็เป็นแค่เพื่อนสนิท ผมพยายามจะเข้าข้างตัวเองนะ ว่าเธอพูดแบบนั้นเพราะเธอโกรธเพราะผมดูออกว่าตอนนั้นเธอรู้สึกไม่ดี บางทีผมไม่แน่ใจว่าผมกำลังหลอกตัวเองรึเปล่าเหมือนกัน

ตอนแรกผมก็ท้อนะ แต่ผมก็ขอโอกาสที่จะไม่ทำนิสัยไม่ดีใส่เธอ ไม่งอแงใส่เธอ ไม่วุ่นวายกับกิจกรรมที่เธอทำ และขอโอกาสให้ผมได้พิสูจน์ว่าผมรักเธออีกหนึ่งครั้ง

หลังจากนั้น ทุกอย่างกลับดูเกือบจะเหมือนเดิม เราคุยกันบ้าง เธอตอบผมบ้าง ในบางวันมันหอมหวานจนไม่อยากหลับข้ามคืน แต่ในบางวันกลับมีเพียงไม่กี่ข้อความและช่วงเวลาที่หายไป ในทุกๆวันมันเกิดขึ้นราวกับว่าเมื่อคืนจบลง วันนี้เริ่มใหม่ไม่เกี่ยวกัน ทั้งๆที่ความรู้สึกผมมันเชื่อมโยงกับทุกๆวัน

ส่วนกิจกรรมนั้น เธอยังคงทำเหมือนเดิม ผมก็รู้สึกเศร้าในใจทุกครั้งที่ผมรู้ ผมพยายามจะคิดว่ามันไม่มีอะไรจริงๆ แต่ผมก็ทำไม่ได้สักที

ผมไม่แน่ใจว่าตอนนี้ผมกำลังอกหักมั้ย หรือว่าผมไม่ได้อกหัก หรือว่าผมกำลังหลอกตัวเอง กำลังให้โอกาสตัวเอง หรือว่าโอกาสนั้นมันมีจริงๆ ผมยังมีโอกาสที่จะทำให้เธอรักผมจริงๆ บางทีผมไม่รู้ว่าผมควรจะรู้สึกยังไง

แต่ผมเชื่อนะว่าความรักที่เกิดจากการให้ ผมอยากจะเริ่มต้นกับเธอใหม่ ผมอยากที่จะมีความสุขในทุกๆวันโดยการทำให้เธอมีความสุข ผมเชื่อว่ามันจะเป็นรักที่มีความสุขจากการที่เราได้เห็นคนที่เรารักมีความสุข ผมก็พยายามจะทำเหมือนกัน ผมก็หวังว่าวันนึงผมคงรู้สึกแบบนั้นได้จริงๆจะสมบูรณ์แบบ

ป.ล.เพื่อนคนนึงของผมบอกกับผมว่า ต่อให้พระมานั่งเทศน์ตรงนี้ ผมก็ไม่ฟังหรอก และผมก็คิดว่า เออจริง เพราะถ้าบอกให้ผมเลิกรัก ผมคงทำไม่ได้หรอกในตอนนี้