เราเคยชอบผู้หญิงตอน ม.ต้น แต่ไม่เคยเปิดเผยบอกความรู้สึกกับใครเลย เพราะกลัวคนรอบข้างจะกลัวหรือรังเกียจเรา เลยปิดมาตลอดเพราะคิดว่าเรายังเด็กยังมีเวลาตัดสินใจเยอะเคยลองคบผู้ชายนะและก็เหมือนว่าเรารู้สึกรักเขาด้วยอ่ะแต่เขาก็ทิ้งเราไปหาแฟนเก่า แล้วหลังจากนั้นผู้ชายแต่ละคนที่เข้ามาคุยเราก็เจอแต่คนที่เจ้าชู้ไม่จริงใจเลยซักคน และล่าสุดที่เจอมาเราอยู่ห้องกับเพื่อน2คนแล้วเพื่อนพาแฟนมาพักด้วยชั่วคราวเราโดนแฟนเพื่อนลักหลับ
วันนั้นเรากลัวมากแต่ไม่ได้เล่าให้เพื่อนฟังนะกลัวเสียเพื่อนเพราะเพื่อนรักแฟนมากถึงบอกไปยังไงมันก็คงไม่เชื่อเรา ตัดสินใจย้ายห้องเลยวันนั้น เราเลยมองว่าผู้ชายบางคนน่ากลัวน่ารำคาญ อัคติไปแล้วอ่ะ555แต่ผู้ชายบางคนที่เราเจอดีๆก็มีเยอะแต่เราเลิกชอบผู้ชายไปแล้วอ่ะ ตอนนี้ก็คุยกับผู้หญิงอย่างเดียวแล้ว แต่ก็ยังไม่กล้าบอกพ่อแม่ ไม่กล้าบอกเพื่อน กลัวหลายๆคนจะผิดหวังในตัวเรา ตอนนี้ก็สับสนไปหมด เวลาแม่ถามว่าเมื่อไหร่จะมีแฟนซักที ก็ไม่รู้จะตอบแม่ยังไง เลยลองถามแม่ไปว่า แม่ หนูไม่แต่งงานได้ไหม ไม่มีลูกได้ไหม แม่ก็บอกว่า แล้วถ้าแก่มา เจ็บป่วยใครจะเลี้ยง ใครจะดูแลล่ะ แม่อยากให้มีแฟนแต่งงานนะเพราะแม่คงไม่ได้อยู่ดูแลเราไปตลอด จะได้มีคนมาดูแลแทนแม่จะได้เลิกเป็นห่วง ได้ยินแม่พูดแบบนี้เราน้ำตาพัง😭เพราะที่ผ่านมาแม่ตามใจเรามาตลอด ตอนนี้เราอายุ19มาทำงานอยู่กรุงเทพเก็บเงินไว้เรียนมหาลัยปีหน้า อยากหาค่าเทอมเรียนเองไม่อยากรบกวนพ่อแม่มาก พยายามพิสูจน์ให้ท่านเห็นว่าเราดูแลตัวเองได้ เหล้าไม่กินบุหรี่ไม่สูบ ไม่เที่ยวกลางคืน เราไม่เคยทำให้พ่อแม่ผิดหวัง เรื่องนี้เราก็ไม่กล้าบอกแม่เลย ควรทำไงดีคะ ส่วนเพื่อนกับคนรอบข้างเราก็ไม่กล้าบอกเหมือนกัน แต่ก็คิดว่าถ้าเขาคบเราด้วยความจริงใจก็คงรับได้ ถ้ารับไม่ได้เราก็ไม่แคร์นะ แคร์แต่พ่อเลี้ยงกับแม่เรานี่แหละ รักพ่อกับแม่มากนะ แต่อยู่แบบนี้ไม่มีความสุขเลย อึดอัด แต่ก็พูดอะไรกับใครไม่ได้ บางทีก็แอบร้องไห้คนเดียว จะอ่อนแอไปไหน😢
ผิดไหมถ้าเราชอบเพศเดียวกัน
วันนั้นเรากลัวมากแต่ไม่ได้เล่าให้เพื่อนฟังนะกลัวเสียเพื่อนเพราะเพื่อนรักแฟนมากถึงบอกไปยังไงมันก็คงไม่เชื่อเรา ตัดสินใจย้ายห้องเลยวันนั้น เราเลยมองว่าผู้ชายบางคนน่ากลัวน่ารำคาญ อัคติไปแล้วอ่ะ555แต่ผู้ชายบางคนที่เราเจอดีๆก็มีเยอะแต่เราเลิกชอบผู้ชายไปแล้วอ่ะ ตอนนี้ก็คุยกับผู้หญิงอย่างเดียวแล้ว แต่ก็ยังไม่กล้าบอกพ่อแม่ ไม่กล้าบอกเพื่อน กลัวหลายๆคนจะผิดหวังในตัวเรา ตอนนี้ก็สับสนไปหมด เวลาแม่ถามว่าเมื่อไหร่จะมีแฟนซักที ก็ไม่รู้จะตอบแม่ยังไง เลยลองถามแม่ไปว่า แม่ หนูไม่แต่งงานได้ไหม ไม่มีลูกได้ไหม แม่ก็บอกว่า แล้วถ้าแก่มา เจ็บป่วยใครจะเลี้ยง ใครจะดูแลล่ะ แม่อยากให้มีแฟนแต่งงานนะเพราะแม่คงไม่ได้อยู่ดูแลเราไปตลอด จะได้มีคนมาดูแลแทนแม่จะได้เลิกเป็นห่วง ได้ยินแม่พูดแบบนี้เราน้ำตาพัง😭เพราะที่ผ่านมาแม่ตามใจเรามาตลอด ตอนนี้เราอายุ19มาทำงานอยู่กรุงเทพเก็บเงินไว้เรียนมหาลัยปีหน้า อยากหาค่าเทอมเรียนเองไม่อยากรบกวนพ่อแม่มาก พยายามพิสูจน์ให้ท่านเห็นว่าเราดูแลตัวเองได้ เหล้าไม่กินบุหรี่ไม่สูบ ไม่เที่ยวกลางคืน เราไม่เคยทำให้พ่อแม่ผิดหวัง เรื่องนี้เราก็ไม่กล้าบอกแม่เลย ควรทำไงดีคะ ส่วนเพื่อนกับคนรอบข้างเราก็ไม่กล้าบอกเหมือนกัน แต่ก็คิดว่าถ้าเขาคบเราด้วยความจริงใจก็คงรับได้ ถ้ารับไม่ได้เราก็ไม่แคร์นะ แคร์แต่พ่อเลี้ยงกับแม่เรานี่แหละ รักพ่อกับแม่มากนะ แต่อยู่แบบนี้ไม่มีความสุขเลย อึดอัด แต่ก็พูดอะไรกับใครไม่ได้ บางทีก็แอบร้องไห้คนเดียว จะอ่อนแอไปไหน😢