สวัสดีครับผมเป็นคนไทยที่เรียนภาษาจีนจากสถาบันแห่งหนึ่งเขตดุสิต ปัจจุบันทำงานแล้วครับ
เรื่องมีอยู่ว่าผมรู้จักเพื่อนคนจีนที่เป็นผ็ชายคนนึงแต่เขาเรียนภาษาไทยที่เมืองไทยสถาบันแห่งหนึ่งเขตฝั่งธน ภาษาไทยเขาก็ถือว่าอยู่ในระดับดีเลยทีเดียวถ้าผมไม่รู้จักเขามาก่อนเจอข้างนอกก็คงคิดว่าคนไทยเหมือนกันเพราะมันพูดชัดมาก ผมกับเพื่อนคนนี้รู้จักกันมาสักพักได้ประมาณ2-3ปีได้ครับ แต่ว่ายังไม่เคยเจอหน้าคาดตากันมาก่อนเลยตอนนี้เพื่อนคนนี้ก็ได้เรียนจบแล้วครับปัจุบันเขาก็ทำงานฟรีแลนซ์ที่ไทยครับ เข้าประเด็นสำคัญกันเลยดีกว่าตอนที่เขาคบกัยแฟนสาวไทยคนนึงตอนนั้นผมก็ยังไม่รู้ว่าเขามีแฟน จนวันนึงเขาเลยกันผมก็เลยรู้จากเฟรสบุกและก็วีแชทจากการแชร์โมเม้นท์แฟนสาวของเขาเป็นคนไทยเชื้อสายจีนครับ เพื่อนเล่าให้ฟังว่าก่อนหน้านี้แฟนเขาเป็นแอร์สายการบินแห่งหนึ่งตอนนี้ลาออกมาได้สองถึงสามปีแล้วครับแล้วอดีตแฟนสาวของเขาก็อายุต่างจากเขามาก เพื่อนคนจีนผมอายุเท่ากับผมครับ23ปี ส่วนอดีตแฟนของเขา26-27ปี อายุต่างกันสัญชาติก็ต่าง ความคิด ทัศนะคติก็ไม่เหมือนด้วย สำหรับผมคิดแบบนั้นว่าทัศนคติ วัฒนธรรม เข้ากันไม่ค่อยได้แล้วอีกอย่างผมคิดว่า ส่วนเพื่อนผมบางเรื่องมันยังไม่ค่อยจะรู้เลยบางทีเหมือนเด็กอยู่ไปวันๆ
นะคับผมว่าช่วงแรกที่เขาเลิกกันเพื่อนผมร้องไห้เสียใจมากร้องไห้มาเป็นเวลาสองถึงสามดือน รายละเอียดทั้งหมดเขาก็ไม้ได้เล่าให้ฟังทั้งหมดครับผมก็ไม่ได้อยากรู้มากขนาดนั้นเพราะมันเป็นเรื่องส่วนตัว มีอยุ๋วันนึงครับผมจะไปต่างประเทศจะไปทำวีซ่าไปจีนเพื่อไปหาแฟน ตอนนั้นก็ไม่คิดว่าจะทำเองด้วยครับเพราะว่าคิดว่าการทำวีซ่านั้นทำยาก เพราะปกติเดินทางไเที่ยวส่วนมากจะไปโซนเอเชียที่ไม่ต้องใช้วีซ่าตอนนั้นกระทันหันกลัวไม่ผ่านด้วยครับเลยจะจ้างคนที่รับจ้างทำวีซ่า ผมได้ทำการโพสข้อความในเฟรสบุกเพื่อถามคนที่พอมีความรู้ ปรากฏว่าเพื่อนคนนี้ก็แนะนำและพาไปทำวีซ่าจนเสร็จ หลังจากที่ทำวีซ่าเสร็จนะครับก็ไปหาอะไรกินที่เซ็ลทรัลพระรามเก้า เขาก็ขอคำปรึกษาเรื่องอดีตแฟนสาวบ้าง ขอความคิดเห็นว่าต่อจากนี้เขาควรทำอะไรดี (ตอนนั้นพึ่งเคยเจอกันครั้งแรก) ผมก็แนะนำไปว่าเลิกก็เลิกไปสิ ไม่เห็นจะต้องแคร์อะไรเลย หน้าตาคุณก็ไม่ได้ขี้เหร่อะไรหาใหม่ได้ง่ายมากเราก็ไ่ได้คุยอะไรมากมายเพราะเราก็ยุ่งๆด้วย พอกินอะไรเสร็จก็แยกย้ายกัน หลังจากนั้นเราก็เจอเพื่อนคนนี้บ่อยขึ้นครับนัดเจอดูหนังบ้าง กินข้าวบ้าง บางทีไปแถวนั้นก็ชวนออกมาเจอ เพราะเคยอกหักเข้าใจว่าความรู้สึกตอนนั้นดีครับ ไม่อยากให้เขาอยู่คนเดียว ก็เลยบอกว่าถ้าเวลาคิดถึงเขาก็ให้ดูหนัง ฟังเพลง ออกไปเจอโลกข้างนอก จนวันนึงผมไปแถวนั้นนัดเจอเพื่อนสมัยเรียนและก็เพื่อนที่ทำงาน เลยทักไปหาเขาเบื่อไม่อยากกลับห้องเขาก็ชวนไปนอนห้องเขาครับ พอผ่านมาเขามานอนห้องผมเขาก็ยังปรึกษายังเสียใจเรื่องเดิมเอาความจริงผมปลอบใจคนไม่เก่ง บางทีก็พูดแรงด้วย วันนั้นผมก็พูดไปว่าคนเราเกิดมาไม่ได้เกิดมาเพื่อความรักอย่างเดียวนะ อกหักมันไม่ได้มีใครตายสักหน่อยแกไม่ตาย แฟนเก่าก็ไม่ตายยังมีชีวิตอยู่ด้วยกันทั้งคู่แค่ไปด้วยกันไม่ได้เท่านั้นเองปะวะ ชีวิตเกิดมาแกคิดเรื่องนี้เรื่องเดียวหรอ องค์ประกอบคนเรามันมีหลายด้านนะทำงาน กิน เที่ยว เพื่อน ต่างๆนาๆ แกไม่ได้อยู่คนเดียวบนโลกใบนี้ ไม่ได้มีแกคนเดียวที่อกหักนะทุกวันทุกเวลาย่อมมีคนสมหวัง ผิดหวัง เสียใจ แต่สิ่งเหล่านี้มันอยู่กับเราไม่ได้นานมันผ่านมาแล้วมันก็จะผ่านไป อย่าไปยึดติดอะไรกับชีวิตมากดิ เดี๋ยวเมื่อเวลาผ่านไปแล้วถ้าย้อนกลับมามองสิ่งที่เคยผิดพลาดเสียใจแกก็จะรู้สึกว่าสิ่งที่มัวแต่ร้องไห้ ไม่กิน ไม่นอน ทำไปมันไม่ได้มีประโยชน์อะไรเลย !! ส่วนสำหรับผมในแง่ของความรักผมรักแฟนมากครับ และเขาก็รักผมมาก บางทีก็แอบกลัวนะถ้าวันหนึ่งไปด้วยกันไม่ได้ก็คงเสียใจน่าดู แต่สัญญากับตัวเองไว้ถ้าเสียใจ อกหัก ผิดหวัง จะเสียเวลาให้ได้น้อยที่สุดสองถึงสามวันเท่านั้นเพราะชีวิตเราต้องเดินหน้าต่อไปยังมีลมหายใจเป็นของตัวเอง ตอนนี้ก็ไม่ได้อยู่กับแฟน เอาจริงๆไม่ได้อยู่กับแฟนตั้งแต่แรก แฟนเป็นคนจีน ปีหนึ่งเจอมากสุดสองครั้งครับ พอเท่านี้ก่อนเดี๋ยวจะมาเขียนต่อใหม่ตอนนี้ขี้เกียจเขียนละ #ตอนนี้ก็อยากให้ทุกคนช่วยแชร์ความคิดเห็น แนะนำในเรื่องของความรักให้เพื่อนผมด้วยครับ บางทีผมก็พูดแล้วหลายรอบกับเรื่องเดิมๆผมขี้เกียจพูดซ้ำหลายรอบ เพราะผมคิดว่าความรักมันเป็นแค่เพียงแค่10เปอร์เซ็นต์ของชีวิตครับ เพราะผมคิดว่าเราไม่มีแฟน เราก็ควรรักตัวเอง รักพ่อแม่ รักครอบครัว รักเพื่อน ความรักมีหลายแบบ ผมเชื่อหลายคนก็เกิดมาบางทีไม่มีความรักแล้วก็ตายไปเองก็มี
เพื่อนอกหักจากผู้หญิงไทยทำยังไงดี
เรื่องมีอยู่ว่าผมรู้จักเพื่อนคนจีนที่เป็นผ็ชายคนนึงแต่เขาเรียนภาษาไทยที่เมืองไทยสถาบันแห่งหนึ่งเขตฝั่งธน ภาษาไทยเขาก็ถือว่าอยู่ในระดับดีเลยทีเดียวถ้าผมไม่รู้จักเขามาก่อนเจอข้างนอกก็คงคิดว่าคนไทยเหมือนกันเพราะมันพูดชัดมาก ผมกับเพื่อนคนนี้รู้จักกันมาสักพักได้ประมาณ2-3ปีได้ครับ แต่ว่ายังไม่เคยเจอหน้าคาดตากันมาก่อนเลยตอนนี้เพื่อนคนนี้ก็ได้เรียนจบแล้วครับปัจุบันเขาก็ทำงานฟรีแลนซ์ที่ไทยครับ เข้าประเด็นสำคัญกันเลยดีกว่าตอนที่เขาคบกัยแฟนสาวไทยคนนึงตอนนั้นผมก็ยังไม่รู้ว่าเขามีแฟน จนวันนึงเขาเลยกันผมก็เลยรู้จากเฟรสบุกและก็วีแชทจากการแชร์โมเม้นท์แฟนสาวของเขาเป็นคนไทยเชื้อสายจีนครับ เพื่อนเล่าให้ฟังว่าก่อนหน้านี้แฟนเขาเป็นแอร์สายการบินแห่งหนึ่งตอนนี้ลาออกมาได้สองถึงสามปีแล้วครับแล้วอดีตแฟนสาวของเขาก็อายุต่างจากเขามาก เพื่อนคนจีนผมอายุเท่ากับผมครับ23ปี ส่วนอดีตแฟนของเขา26-27ปี อายุต่างกันสัญชาติก็ต่าง ความคิด ทัศนะคติก็ไม่เหมือนด้วย สำหรับผมคิดแบบนั้นว่าทัศนคติ วัฒนธรรม เข้ากันไม่ค่อยได้แล้วอีกอย่างผมคิดว่า ส่วนเพื่อนผมบางเรื่องมันยังไม่ค่อยจะรู้เลยบางทีเหมือนเด็กอยู่ไปวันๆ
นะคับผมว่าช่วงแรกที่เขาเลิกกันเพื่อนผมร้องไห้เสียใจมากร้องไห้มาเป็นเวลาสองถึงสามดือน รายละเอียดทั้งหมดเขาก็ไม้ได้เล่าให้ฟังทั้งหมดครับผมก็ไม่ได้อยากรู้มากขนาดนั้นเพราะมันเป็นเรื่องส่วนตัว มีอยุ๋วันนึงครับผมจะไปต่างประเทศจะไปทำวีซ่าไปจีนเพื่อไปหาแฟน ตอนนั้นก็ไม่คิดว่าจะทำเองด้วยครับเพราะว่าคิดว่าการทำวีซ่านั้นทำยาก เพราะปกติเดินทางไเที่ยวส่วนมากจะไปโซนเอเชียที่ไม่ต้องใช้วีซ่าตอนนั้นกระทันหันกลัวไม่ผ่านด้วยครับเลยจะจ้างคนที่รับจ้างทำวีซ่า ผมได้ทำการโพสข้อความในเฟรสบุกเพื่อถามคนที่พอมีความรู้ ปรากฏว่าเพื่อนคนนี้ก็แนะนำและพาไปทำวีซ่าจนเสร็จ หลังจากที่ทำวีซ่าเสร็จนะครับก็ไปหาอะไรกินที่เซ็ลทรัลพระรามเก้า เขาก็ขอคำปรึกษาเรื่องอดีตแฟนสาวบ้าง ขอความคิดเห็นว่าต่อจากนี้เขาควรทำอะไรดี (ตอนนั้นพึ่งเคยเจอกันครั้งแรก) ผมก็แนะนำไปว่าเลิกก็เลิกไปสิ ไม่เห็นจะต้องแคร์อะไรเลย หน้าตาคุณก็ไม่ได้ขี้เหร่อะไรหาใหม่ได้ง่ายมากเราก็ไ่ได้คุยอะไรมากมายเพราะเราก็ยุ่งๆด้วย พอกินอะไรเสร็จก็แยกย้ายกัน หลังจากนั้นเราก็เจอเพื่อนคนนี้บ่อยขึ้นครับนัดเจอดูหนังบ้าง กินข้าวบ้าง บางทีไปแถวนั้นก็ชวนออกมาเจอ เพราะเคยอกหักเข้าใจว่าความรู้สึกตอนนั้นดีครับ ไม่อยากให้เขาอยู่คนเดียว ก็เลยบอกว่าถ้าเวลาคิดถึงเขาก็ให้ดูหนัง ฟังเพลง ออกไปเจอโลกข้างนอก จนวันนึงผมไปแถวนั้นนัดเจอเพื่อนสมัยเรียนและก็เพื่อนที่ทำงาน เลยทักไปหาเขาเบื่อไม่อยากกลับห้องเขาก็ชวนไปนอนห้องเขาครับ พอผ่านมาเขามานอนห้องผมเขาก็ยังปรึกษายังเสียใจเรื่องเดิมเอาความจริงผมปลอบใจคนไม่เก่ง บางทีก็พูดแรงด้วย วันนั้นผมก็พูดไปว่าคนเราเกิดมาไม่ได้เกิดมาเพื่อความรักอย่างเดียวนะ อกหักมันไม่ได้มีใครตายสักหน่อยแกไม่ตาย แฟนเก่าก็ไม่ตายยังมีชีวิตอยู่ด้วยกันทั้งคู่แค่ไปด้วยกันไม่ได้เท่านั้นเองปะวะ ชีวิตเกิดมาแกคิดเรื่องนี้เรื่องเดียวหรอ องค์ประกอบคนเรามันมีหลายด้านนะทำงาน กิน เที่ยว เพื่อน ต่างๆนาๆ แกไม่ได้อยู่คนเดียวบนโลกใบนี้ ไม่ได้มีแกคนเดียวที่อกหักนะทุกวันทุกเวลาย่อมมีคนสมหวัง ผิดหวัง เสียใจ แต่สิ่งเหล่านี้มันอยู่กับเราไม่ได้นานมันผ่านมาแล้วมันก็จะผ่านไป อย่าไปยึดติดอะไรกับชีวิตมากดิ เดี๋ยวเมื่อเวลาผ่านไปแล้วถ้าย้อนกลับมามองสิ่งที่เคยผิดพลาดเสียใจแกก็จะรู้สึกว่าสิ่งที่มัวแต่ร้องไห้ ไม่กิน ไม่นอน ทำไปมันไม่ได้มีประโยชน์อะไรเลย !! ส่วนสำหรับผมในแง่ของความรักผมรักแฟนมากครับ และเขาก็รักผมมาก บางทีก็แอบกลัวนะถ้าวันหนึ่งไปด้วยกันไม่ได้ก็คงเสียใจน่าดู แต่สัญญากับตัวเองไว้ถ้าเสียใจ อกหัก ผิดหวัง จะเสียเวลาให้ได้น้อยที่สุดสองถึงสามวันเท่านั้นเพราะชีวิตเราต้องเดินหน้าต่อไปยังมีลมหายใจเป็นของตัวเอง ตอนนี้ก็ไม่ได้อยู่กับแฟน เอาจริงๆไม่ได้อยู่กับแฟนตั้งแต่แรก แฟนเป็นคนจีน ปีหนึ่งเจอมากสุดสองครั้งครับ พอเท่านี้ก่อนเดี๋ยวจะมาเขียนต่อใหม่ตอนนี้ขี้เกียจเขียนละ #ตอนนี้ก็อยากให้ทุกคนช่วยแชร์ความคิดเห็น แนะนำในเรื่องของความรักให้เพื่อนผมด้วยครับ บางทีผมก็พูดแล้วหลายรอบกับเรื่องเดิมๆผมขี้เกียจพูดซ้ำหลายรอบ เพราะผมคิดว่าความรักมันเป็นแค่เพียงแค่10เปอร์เซ็นต์ของชีวิตครับ เพราะผมคิดว่าเราไม่มีแฟน เราก็ควรรักตัวเอง รักพ่อแม่ รักครอบครัว รักเพื่อน ความรักมีหลายแบบ ผมเชื่อหลายคนก็เกิดมาบางทีไม่มีความรักแล้วก็ตายไปเองก็มี