วันนั้นเป็นวันเปิดเรียนวันแรกเราอยู่ ป.3 แล้วคนที่เราชอบเขาอยู่ ป.4 วันนั้นเราจะไปเข้าห้องน้ำแล้วเดินผ่านไปห้องพี่เขาแล้วเราไปเจอพี่เขาแล้วเรารู้สึกเหมือนเจอคนที่ใช่เหมือนเจอรักครั้งแรกแล้วเราก็จะชอบเดินไปทางห้องที่เขาทุกวันกับเพื่อนสนิทเราคนหนึ่งซึ้งเป็นคนเดียวที่รู้ว่าเราชอบพี่เขาแต่ไม่นานเพื่อนในห้องก็พากันรู้ว่าเราชอบพี่เขาเวลาพี่เขาเดินผ่านเพื่อนก็ชอบล้อแล้วพี่เขาก็เหมือนไม่ชอบเราแต่เราก็พยายามทำทุกอย่างเพื่อที่จะให้พี่เขาสนใจเราแต่ก็ไม่มีวีแววเลยมีวันหนึ่งพี่เขาโดนเพื่อนแกล้งคือเอาหมึกปากกามาโดนเสื้อพี่เขาแล้วพี่เขาก็ร้องไห้กลัวแม่ด่าแล้วเราเห็นพี่เขาร้องไห้เราก็แอบไปร้องไห้กับพี่เขาว่าทำไมต้องแกล้งพี่เขาเราเป็นห่วงเขามากด้วยความเป็นเด็กอ่ะนะเราไม่รู้หรอกว่าจะร้องไห้กับเขาไปทำไมพอเพื่อนพี่เขาเริ่มรู้เราก็ไม่กล้าเดินผ่านไปห้องเขาอีกเลยเพราะกลัวเพื่อนพี่เขาล้อเพื่อนพี่เขาจะชอบล้อเราว่าหน้าปลาดุกเป็นอะไรที่เราเกลียดมันมากที่สุดจนเราไม่กล้วที่จะมองพี่เขาเพราะรู้ต่อให้ทำยังไงเขาก็ไม่สนใจเราอยู่ดีเวลาผ่านไพี่เราอยู่ป.6จะจบละลืมบอกลักษณะพี่เขาจะอ้วนๆดำนิดๆไม่ค่อยหล่อเท่าไหร่หรอก พอพี่เขาขึ้น ป.6 ก็ได้เป็นนักฟุตบอล รร แล้วมีแฟนที่ขึ้นรถรับส่งคันเดี๋ยวกันกะเราช่วงนั้นเราไม่รู้หรอกว่าเขามีแฟนเรามีเฟสพี่เขาครั้งแรกเราก็ไปแชร์เพราะเราไม่รู้ว่าแชร์มันคืออะไรใรตอนนั้นเรานึกว่าการแชร์คือการบันทึกรูปแล้วเราไปแชร์เกือบทุกรูปแล้วคนที่ขึ้นรถคันเดียวกันกับเราที่เป็นแฟนพี่เราได้พูดประชดเรากับน้องเขาพี่เป็นเพื่อนกันกับเราแต่อยู่คนละห้องว่า
แฟนพี่เขา:อุ้ยเสื้อสวยไมน้องพ...
พ...:สวยพี่ถังซื้อให้หรอ
แฟนพี่เขา:ใช่ซื้อนาฬิกาให้อีก
เราก็คิดในใจว่าพี่เขาจะซื้อให้ได้ไงขนาดตัวพี่เขายังเราไม่รอดอันนี้แค่คิดนะแล้วผ่านไป2อาทิตย์เราก็ไปแต่งรูปเรากะพี่เขาคู่กันลงเฟซแล้วเพื่อนแฟนพี่เขาก็มาเม้นว่าคบกันหรอถังคบกับเพื่อนพี่อยู่นะแล้วพี่เขาก็มาเม้นว่า "กูเกลียด"มันเป็นอะไรที่ทำให้เราเจ็บมากที่สุดแล้วเราเลยลบออกหลังจากนั้นเราก็ไม่กล้าหรืออะไรกลับพี่เขาอีกเลยจนพี่เขาจบออกไปเรียนมัธยมเราก็ไม่ได้เป็นหน้าพี่เขาตลอด1ปีจนเราจบ ป.6 แล้วเราก็ได้ไปเข้า รร เดียวกันกะพี่เขาอีกแล้วพี่เขาเปลียนไปมากผอมลงสูงขึ้นขาวขึ้นนิดๆๆมั่งแล้วก็ได้เป็นนักฟุตบอล รร อีกแล้วก็มีแต่คนชอบเราก็ได้แต่แอบมองแอบชอบอยู่เหมือนเดิมเพราะเราทำได้แค่นี้จริงๆๆๆบางคนชอบมากแค่ไหนก็ไม่กล้าคุยไม่กล้าทักไปคุยเราคนหนึ่งแหละที่ไม่กล้าอะไรเลยเพราะเรากลัวว่าพี่เขาจะเกลียดเรามากกว่าเดิมพี่เขาจะชอบไปนั่งเล่นทั่สนามตระก้อแล้วเราก็จะชอบเดินผ่านเพื่อไปมองพี่เขาแค่เห็นมันก็มีความสุขแล้วถึงเเม้จะทำไรไม่ได้ก็เถ่อะพอเราขึ้นม.2แล้วพี่เขาอยู่ม.3 เราก็เริ่มรู้สึกเหนื่อยนู้สึกท้อกลับการที่ต้องมาค่อยแอบมองพี่เขาอยู่แบบนี้เราก็เลยเลิกตามเลิกแอบมองลักษณะเราจะอ้วนๆดำๆแต่ไม่มากแต่ก็ไม่แปลกหรอกที่พี่เขาจะไม่สนใจเราเลยแล้ววันนั้นก็มาถึงวันที่พี่เขาจบเป็นวันปัจฉิมของพี่เขาแล้วเราก็ได้ทำช่อดอกไม้ไปให้พี่เขาแล้วฝากเพื่อนไปให้เพราะเราไม่กล้าให้ด้วยตัวเองเลยฝากเพื่อนไปเราก็ยืนมองแล้วอีกไม่นานพี่เขาก็จับช่อดอกไปที่เราฝากไปเอาไปไว้แล้วก็ไปเต้นต่อแล้วพอปิดเทอมเราก็ไปเล่นบ้านเพื่อนซึ่ง้านเพื่อนกับบ้านพี่เขาอยู่ใกล้ๆๆกันแค่เห็นหลังคาบ้านเราก็ยิ้มไม่หยุดแล้วพอเปิดเทอมเราขึ้น ม.3 แล้วพี่เราตัดสินใจ ตามที่ รร เดิมแล้วเปิดเทอมได้ไม่นานเราก็ได้คบกับเพื่อนสนิทพี่เขาแล้วเราเลยเข้ารหัสเฟสแฟนเราแล้วเห็นเขาคุยกันแล้วเราก็เข้าไปอ่านเข้าไปดูแล้วก็ได้รู้พี่เขามาเต็มมือถือเลยแล้วตั้งเป็นรูปหน้าจอแล้วไม่นานเราก็ได้เลิกกับเพื่อนพี่เขาไปแล้วเราก็ไม่แอบมองไม่อะไรกลับพี่เขาเลยเราเย็นชามากแล้วมีวันหนึ่งห้องพี่เราเล่นการพนันแล้วได้ย้ายมาอยู่อาคารเดียวกันกับเราแล้วเวลาไปกินข้าวจะเดินสวนทางกันตลอดแล้วเพื่อนก็จะชอบบอกว่า เอ้ยพี่ถัง แต่เราก็ไม่ได้สนใจอะไรแล้วก็เฉยๆๆๆไปแล้วมีวันหนึ่งเราเดินไปซื้อข้าวกับเพื่อนแล้วเพื่อนเห็นพี่เขาแล้วผลัดเราเกือบไปชนพี่เขาเหลืออีกนิดหนึ่งเราหยุดตัวเองไว้ทันแล้วต่อมาเวลาไปโรงอาหารไปกินเข้าทีไรพี่เขาจะชอบมองมาทางเราแลเวเพื่อนก็จะบอกมีๆๆพี่เขามองอีกละเราก็เฉยๆๆเย็นชาใส่เพราะเราใกล้จะจบละมีวันหนึ่งเราไปซื้อเข้าร้านเดียวกันแล้วเราใส่เสื้อมอลเตอร์สีน้ำเงินคือเราใส่ไป รร ประจำแล้ววันนั้นพี่เขาก็ใส่มอลเตอร์สีน้ำเงินเหมือนกันแล้วยืนอยู่ข้างๆๆๆเราตอนไปเอาช้อนแล้วเพื่อนก็แซวว่าเสื้อคู่หรอแต่ปกติพี่เราจะใส่เสื้อมอลเตอร์สีแดงแล้วพี่เราก็ใส่สีน้ำเงินตลอดแล้วทำให้เรารู้สึกเหมือนว่าเขารู้สึกไรกะเราป่ะว่ะแต่เราก็ได้แค่คิดมันอยู่ในใจพูดออกไปไม่ได้แล้ววันนั้นก็มาถึงวันที่เราจบแล้วก็มีวันปัจฉิมเหมือนทุกปีแต่เราจะเศร้าหน่อยเพราะพี่เขาไม่อยู่เพราะไปแข่งบอลเราแค่รออยู่ว่าเขาจะให้ไรเราไม่แต่ก็รู้มันคงไม่มีทางที่จะได้อะไรจากพี่เขาหรอกแล้วทีนี้มันเป็นการตัดสินใจที่โหดร้าดร้ายมากเราตัดสินใจไปเรียนที่ รร ในตัวจังหวัดเราไม่ได้เห็นอีกแล้วคนที่เราแอบมองแอบชอบเรามา8ปีถ้าพูดไรกับพี่เขาได้สักอย่างก็อยากจะบอกพี่เขาว่ายังรักยังชอบเหมือนเดิมนะถึงจะโดนพี่ว่าให้ยังไงก็ยังคงรักพี่เหมือนเดิมแต่คงเป็นไปไม่ได้หรอกที่ตะได้บอกกับพี่ตรงๆๆๆเพราะมันไม่มีวันนั้นหรอกพี่คงไม่มาสนใจคนอย่างเราหรอก ถ้าพี่เจอคนที่ใช่แล้วก็ขอให้พี่รักเขาดูแลเขาให้ดีดี แค่เห็นพี่มีความสุขเราก็มีความสุขแล้ว
อยากจะบอกทุกคนที่แอบชอบใครอยู่นะคะ
"การแอบชอบมันไม่ใช่สิ่งที่เลวร้ายแต่ถ้าไม่อยากจะเสียโอกาสไปแบบเราก็อยากให้บอกเขาไปตรงๆๆก็ที่มันจะไม่มีโอกาสได้บอกเหมือนเรา"
แอบชอบรุ่นพี่แต่ก็รู้มันเป็นความจริงไม่ได้ นี้ก็ 8 ปีแล้วที่ชอบที่รัก แต่ก็ทำไรไม่ได้
แฟนพี่เขา:อุ้ยเสื้อสวยไมน้องพ...
พ...:สวยพี่ถังซื้อให้หรอ
แฟนพี่เขา:ใช่ซื้อนาฬิกาให้อีก
เราก็คิดในใจว่าพี่เขาจะซื้อให้ได้ไงขนาดตัวพี่เขายังเราไม่รอดอันนี้แค่คิดนะแล้วผ่านไป2อาทิตย์เราก็ไปแต่งรูปเรากะพี่เขาคู่กันลงเฟซแล้วเพื่อนแฟนพี่เขาก็มาเม้นว่าคบกันหรอถังคบกับเพื่อนพี่อยู่นะแล้วพี่เขาก็มาเม้นว่า "กูเกลียด"มันเป็นอะไรที่ทำให้เราเจ็บมากที่สุดแล้วเราเลยลบออกหลังจากนั้นเราก็ไม่กล้าหรืออะไรกลับพี่เขาอีกเลยจนพี่เขาจบออกไปเรียนมัธยมเราก็ไม่ได้เป็นหน้าพี่เขาตลอด1ปีจนเราจบ ป.6 แล้วเราก็ได้ไปเข้า รร เดียวกันกะพี่เขาอีกแล้วพี่เขาเปลียนไปมากผอมลงสูงขึ้นขาวขึ้นนิดๆๆมั่งแล้วก็ได้เป็นนักฟุตบอล รร อีกแล้วก็มีแต่คนชอบเราก็ได้แต่แอบมองแอบชอบอยู่เหมือนเดิมเพราะเราทำได้แค่นี้จริงๆๆๆบางคนชอบมากแค่ไหนก็ไม่กล้าคุยไม่กล้าทักไปคุยเราคนหนึ่งแหละที่ไม่กล้าอะไรเลยเพราะเรากลัวว่าพี่เขาจะเกลียดเรามากกว่าเดิมพี่เขาจะชอบไปนั่งเล่นทั่สนามตระก้อแล้วเราก็จะชอบเดินผ่านเพื่อไปมองพี่เขาแค่เห็นมันก็มีความสุขแล้วถึงเเม้จะทำไรไม่ได้ก็เถ่อะพอเราขึ้นม.2แล้วพี่เขาอยู่ม.3 เราก็เริ่มรู้สึกเหนื่อยนู้สึกท้อกลับการที่ต้องมาค่อยแอบมองพี่เขาอยู่แบบนี้เราก็เลยเลิกตามเลิกแอบมองลักษณะเราจะอ้วนๆดำๆแต่ไม่มากแต่ก็ไม่แปลกหรอกที่พี่เขาจะไม่สนใจเราเลยแล้ววันนั้นก็มาถึงวันที่พี่เขาจบเป็นวันปัจฉิมของพี่เขาแล้วเราก็ได้ทำช่อดอกไม้ไปให้พี่เขาแล้วฝากเพื่อนไปให้เพราะเราไม่กล้าให้ด้วยตัวเองเลยฝากเพื่อนไปเราก็ยืนมองแล้วอีกไม่นานพี่เขาก็จับช่อดอกไปที่เราฝากไปเอาไปไว้แล้วก็ไปเต้นต่อแล้วพอปิดเทอมเราก็ไปเล่นบ้านเพื่อนซึ่ง้านเพื่อนกับบ้านพี่เขาอยู่ใกล้ๆๆกันแค่เห็นหลังคาบ้านเราก็ยิ้มไม่หยุดแล้วพอเปิดเทอมเราขึ้น ม.3 แล้วพี่เราตัดสินใจ ตามที่ รร เดิมแล้วเปิดเทอมได้ไม่นานเราก็ได้คบกับเพื่อนสนิทพี่เขาแล้วเราเลยเข้ารหัสเฟสแฟนเราแล้วเห็นเขาคุยกันแล้วเราก็เข้าไปอ่านเข้าไปดูแล้วก็ได้รู้พี่เขามาเต็มมือถือเลยแล้วตั้งเป็นรูปหน้าจอแล้วไม่นานเราก็ได้เลิกกับเพื่อนพี่เขาไปแล้วเราก็ไม่แอบมองไม่อะไรกลับพี่เขาเลยเราเย็นชามากแล้วมีวันหนึ่งห้องพี่เราเล่นการพนันแล้วได้ย้ายมาอยู่อาคารเดียวกันกับเราแล้วเวลาไปกินข้าวจะเดินสวนทางกันตลอดแล้วเพื่อนก็จะชอบบอกว่า เอ้ยพี่ถัง แต่เราก็ไม่ได้สนใจอะไรแล้วก็เฉยๆๆๆไปแล้วมีวันหนึ่งเราเดินไปซื้อข้าวกับเพื่อนแล้วเพื่อนเห็นพี่เขาแล้วผลัดเราเกือบไปชนพี่เขาเหลืออีกนิดหนึ่งเราหยุดตัวเองไว้ทันแล้วต่อมาเวลาไปโรงอาหารไปกินเข้าทีไรพี่เขาจะชอบมองมาทางเราแลเวเพื่อนก็จะบอกมีๆๆพี่เขามองอีกละเราก็เฉยๆๆเย็นชาใส่เพราะเราใกล้จะจบละมีวันหนึ่งเราไปซื้อเข้าร้านเดียวกันแล้วเราใส่เสื้อมอลเตอร์สีน้ำเงินคือเราใส่ไป รร ประจำแล้ววันนั้นพี่เขาก็ใส่มอลเตอร์สีน้ำเงินเหมือนกันแล้วยืนอยู่ข้างๆๆๆเราตอนไปเอาช้อนแล้วเพื่อนก็แซวว่าเสื้อคู่หรอแต่ปกติพี่เราจะใส่เสื้อมอลเตอร์สีแดงแล้วพี่เราก็ใส่สีน้ำเงินตลอดแล้วทำให้เรารู้สึกเหมือนว่าเขารู้สึกไรกะเราป่ะว่ะแต่เราก็ได้แค่คิดมันอยู่ในใจพูดออกไปไม่ได้แล้ววันนั้นก็มาถึงวันที่เราจบแล้วก็มีวันปัจฉิมเหมือนทุกปีแต่เราจะเศร้าหน่อยเพราะพี่เขาไม่อยู่เพราะไปแข่งบอลเราแค่รออยู่ว่าเขาจะให้ไรเราไม่แต่ก็รู้มันคงไม่มีทางที่จะได้อะไรจากพี่เขาหรอกแล้วทีนี้มันเป็นการตัดสินใจที่โหดร้าดร้ายมากเราตัดสินใจไปเรียนที่ รร ในตัวจังหวัดเราไม่ได้เห็นอีกแล้วคนที่เราแอบมองแอบชอบเรามา8ปีถ้าพูดไรกับพี่เขาได้สักอย่างก็อยากจะบอกพี่เขาว่ายังรักยังชอบเหมือนเดิมนะถึงจะโดนพี่ว่าให้ยังไงก็ยังคงรักพี่เหมือนเดิมแต่คงเป็นไปไม่ได้หรอกที่ตะได้บอกกับพี่ตรงๆๆๆเพราะมันไม่มีวันนั้นหรอกพี่คงไม่มาสนใจคนอย่างเราหรอก ถ้าพี่เจอคนที่ใช่แล้วก็ขอให้พี่รักเขาดูแลเขาให้ดีดี แค่เห็นพี่มีความสุขเราก็มีความสุขแล้ว
อยากจะบอกทุกคนที่แอบชอบใครอยู่นะคะ
"การแอบชอบมันไม่ใช่สิ่งที่เลวร้ายแต่ถ้าไม่อยากจะเสียโอกาสไปแบบเราก็อยากให้บอกเขาไปตรงๆๆก็ที่มันจะไม่มีโอกาสได้บอกเหมือนเรา"