รบกวนข้อคำแนะนำในการวางแผนชีวิตหน่อยครับ

ผมเพิ่งเรียนจบเป็นพยาบาลมาครับและกำลังจะเริ่มเข้าทำงานในช่วงเดือนหน้านี้แล้วที่จริงผมต้องเริ่มทำงานตั้งแต่ปีที่แล้วแต่ด้วยความที่เป็นห่วงเรื่องทางบ้านเลยกลับมาช่วยดูแลป๋ากับม้าที่มีปัญหาสุขภาพที่บ้านก่อนครับ พอจะเริ่มทำงานจริงๆใจมันเป็นห่วงหลายเรื่องๆไม่ได้ทางบ้านกังวลว่าพอผมเข้าไปทำงานแล้วจะไม่มีเวลาดูแลป๋ากับม้าที่มีปัญหาสุขภาพทั้งคู่ ม้าผมป็นอัมพฤต์ครึ่งซีกด้านซ้ายเนื่องจากภาวะเส้นเลือดสมองแตกเมื่อหลายปีก่อนพอช่วยเหลือตนเองได้ผมพยายามรักษาม้าหลายๆวิธีตั้งแต่สมัยเรียนมหาลัยทั้งการทำกายภาพ การฝึกเดินและฝังเข็มรวมถึงการกินยาสมุนไพรต่างๆอาการของม้าก็ทรงๆแต่ก็ไม่ดีขึ้นนักประกอบกับม้ามีภาวะซึมเศร้าอันเนื่องมาจากโรคเส้นเลือดสมองแตกมีอาการร้องไห้บ่อยครั้ง บ่นว่าอยากจะทำร้ายตนเอง ปัจจุบันก็ต้องกินยารักษาต่อเนื่องอาการดีขึ้นตามลำดับครับ ส่วนป๋าผมเป็นโรคไตเดินไม่ค่อยได้ขาบวมทั้งสองข้างใส่รองเท้าไม่ได้บางทีตอนอยู่บ้านต้องใช้คลานเอาถ้าเดินไม่ไหวแต่ก็พอประคองตัวเดินได้บ้างท่านเป็นคนดื้อมากครับพยายามเกลี่ยกลอมให้ไปหาหมอยังไงก็ไม่ยอมไปจนผมเองก็อ่อนใจ ปัจจุบันป๋ากับม้าแยกกันอยู่เนื่องจากม้าผมนอกจากมีอาการซึมเศร้าและอัมพฤต์แล้วหมอบอกว่าสมองบางส่วนตอนที่เส้นเลือดแตกนั้นได้ถูกทำลายไปเรื่องทำให้ม้าผมมีอาการย้ำคิดย้ำทำและอาจทำอะไรออกไปไม่เหมาะสม ท่านจะถามซ้ำๆในเรื่องที่ถามไปแล้วตอนอยู่กับป๋าท่านจะถามป๋าซ้ำๆและบางทีก็เผลอพูดคำไม่น่าพูดออกมาแบบไม่รู้ตัวทำให้ป๋าที่อยู่ด้วยเดืมที่เป็นคนอารมณ์ร้อนอยู่แล้วทนไม่ไหวจึงพลั้งมือทำร้ายม้า ท้ายที่สุดก็ต้องแยกกันอยู่ป๋าอยู่บ้านเดิทส่วนม้าก็มาอยู่กับยาย อยู่ที่นี่ม้าก็มีอาการย้ำคิดย้ำทำเหมือนเดิมถามซ้ำ พูดอะไรที่ไม่ควรพูดโดยที่ม้าเองก็ไม่รู้ตัวจนทำให้ยายผมเองก็เครียดมากครับ จนยายเองก็ท่าทีเหมือนรับไม่ไหว ป๋ากับม้าแยกกันอยู่ตั้งแต่สมัยผมยังเรียนมหาลัยตลอดเวลาที่ผมไปเรียนที่มหาลัยต่างถิ่นทำให้ยายเป็นผู้ดูแลม้าผมมาโดยตลอดครับ ผมสงสารยายที่อายุจะเข้า 80 แล้วยังต้องมาลำบากดูแลม้าผม ผมจึงเรียนไปด้วยด้วยจิตที่เป็นห่วงเรื่องทางบ้านทั้งป๋า ม้า ยาย จนกลายเป็นโรคเครียดปวดหัวเรื้อรังแบบเข็มขัดรัดหัวและต้องกินยานอนหลับช่วยทำให้การเรียนผมค่อนข้างตระกุกตระกักพอสมควรในช่วงเรียนมหาลัยแต่ก็ผ่านมาได้ครับจนจบ ตอนแรกตอนจบใหม่ตั้งใจว่าไม่ทำพยาบาลครับเพราะกังวลว่าถ้าเข้าไปถึงจุดการทำงานตรงนั้นแล้วจะไม่มีเวลาดูแลป๋า ม้า ยาย แต่ในที่สุดก็เปลี่ยนใจว่าจะทำงานพยาบาลไปซักระยะแล้วค่อยออกมาลู่ทางในอนาคตอีกทีครับ ยายผมบอกว่าให้ผมทำงานไปเลยไม่ต้องห่วงเดี๋ยวม้ายายช่วยดูแลเอง แต่เราก็มองว่าสังขารยายเราก็โรยราทุกวันวันหนึ่งคงดูแลม้าผมไม่ไหว ผมเป็นลูกคนโตครับในพี่น้องสามคนน้องทั้งสองคนจบและเข้าไปทำงานกรุงเทพเนื่องจากโอกาสในการหางานที่มีมากกว่าจากวิชาที่เรียนจบมา ส่วนผมเลยเลือกที่จะทำงานที่บ้านเพราะพยาบาลงานค่อนข้างกว้างครับเพื่อที่จะได้ดูแลป๋ากับม้า  อยากขอคำปรึกษาจากเพื่อนๆชาวพันทิปครับว่าถ้าผมจะทำงานเก็บเงินไปจนถึงจหนึ่งแล้วมองหาลู่ทางอื่นๆเพื่อออกมาดูแลป๋าและช่วยยายดูแลม้าต้องมีเงินเก็บหรือความพร้อมประมาณจุดไหนครับ ตอนนี้ก็พยายามหาหนังสือการเงินและธุรกิจมาศึกษาเป็นความรู้ไปเรื่อยๆ เพราะผมกังวลดังที่กล่าวข้างต้นครับว่าถ้าทำงานไปเรื่อยๆจะไม่มีคนดูแลป๋าม้าและช่วยยายที่อายุมากขึ้นทุกวัน ถ้าเพื่อนๆพันทิปมีข้อเสนอแนะดีๆอืนๆช่วยแนะนำด้วยนะครับ