เหมือนแม่กำลังจะตั้งท้องตอนแก้เลยค่ะ เราจะทำยังไงดี

เราขอเล่าประวัติคร่าวๆเพื่อให้เข้าใจก่อนนะคะ เราเป็นลูกสาวคนเดียวของบ้านค่ะ บ้านเราอยู่กัน3คน มีเรา พ่อ และแม่ค่ะ เราเคยอยากมีน้อง ขอแม่ตั้งแต่จำความได้แต่แม่ก็ไม่เคยจะยอมซักที จนตอนนี้อายุ18ปีแล้ว อีกไม่กี่เดินเราก็ต้องได้เข้ามหาวิทยาลัยแล้วค่ะ เราเรียนสายวิทย์-คณิตแต่ชอบภาษาอังกฤษมาก เลยขอพ่อกับแม่ไปเรียนต่อต่างประเทศ(ออสเตเลีย) ขออยู่นานมาก เพราะพ่อรับข้าราชการพ่อเราก็เลยอยากให้รับราชการด้วย แต่เราไม่ชอบมากๆ ทะเลาะกับครอบครัวจนไม่มีอะไรจะทะเลาะแล้วค่ะ สุดท้ายพ่อกับแม่ก็ยอมเพราะเราหัวรั้น(รู้สึกผิดมากๆนะคะแต่เราชอบและอยากไปตั้งแต่ม.1แล้ว แง้ๆ) ประเด็นมันอยู่ที่เดือนนี้ก่อนเปิดเทอม แม่เราบอกประจำเดือนแม่ไม่มา2เดือนแล้ว แต่แม่อายุ42แล้วนะคะ พ่อก็54เลย เราเลยบอก แม่อ่ะคิดมากไม่มีอะไรหรอก ต่อมาเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว เราได้คุยกับแม่ (เราอยู่หอพักน่ะ)แม่บอกกำลังจะไปคลินิค ไอ้เราก็งงคือพอจะคิดภาพออกมั้ยคะว่าแม่ไม่เคยจะไปคลินิคเลย ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยเลยค่ะ อย่างน้อยก็ไปรพ.ตรวจบลาๆ แต่ครั้งนี้ไปคลินิคเฉพาะทาง มันอาจจะธรรมดาสำหรับบางคนแต่สำหรับเรามันแปลกง้า เราก็ถามแม่ว่าเป็นอะไร เพราะตกใจด้วยแหละ แม่ก็บอกไม่เป็นอะไร ไม่ยอมบอกด้วย เราก็ โอเคเอาที่แม่สบายใจเลยเพราะถ้าแม่อยากบอกก็คงบอกเอง แล้วเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา พ่อบอกจะพาแม่ไปตรวจรพ.ใหญ่ ฮรื่อ ตอนนั้นตกใจมากๆไม่รู้จะพูดออกมายังไงอ่ะค่ะ ในใจคิดต่างๆนาๆแม่เป็นโรคร้ายแล้วไม่อยากบอกเราหรือเปล่า เพราะเราม.6แล้วคงกลัวเครียดTT แล้วเมื่อ2ชม.ที่ผ่านมา พ่อเราไลน์มาถามว่า 'ถามลูกจากใจจริงนะ อยากได้น้องรึเปล่า?' ช็อค... คือไม่เป็นอันเรียนเลยค่ะ เราแค่ ช็อค ค่ะ เคยอยากได้น้องอ้อนแม่ทุกวันตอนเด็กๆ โตมาแล้วเรียนเยอะขึ้นไม่ค่อยมีเวลาได้คิด แล้วอีก10เดือนจะได้ไปเรียนต่อต่างประเทศแล้ว วางแพลนกับพ่อแม่ ไปคุยกับน้าที่อยู่ออสแล้วด้วยค่ะ ตอนนี้เหลือแค่จบม.6แล้วรอใบเกรดไปแปล ยื่น และขอวีซ่าเท่านั้น เราโทรถามแม่ว่ามีน้องจริงรึเปล่า แม่ดูอึกอักแล้วบอกให้เราตั้งใจเรียน อย่าพึ่งสนใจสิ่งรอบข้าง พอเราถามจริงจังแม่ก็บอกไม่ได้มี แต่มันเป็นความรู้สึกแปลกๆเหมือนแม่ไม่พูดกับเราจริงๆอ่ะค่ะ ทั้งเรื่องไปคลินิค ไปรพ.ใหญ่ แล้วล่าสุดที่พ่อถามเราด้วยทั้งๆที่ร้อยวันพันปีไม่เคยจะถามเรื่องน้องหรืออะไร แล้วแม่บอกถ้ามีน้องเราจะไม่ได้ไปเรียนต่อต่างประเทศแน่นอน ฮรื่ออออ ตอนนี้คิดหนักมากค่ะ แค่อยากถามว่า
เราจะหาวิธีพูดกับแม่ยังไงดีคะถ้าเกิดแม่มีน้องจริงๆ และอยากไปเรียนต่างประเทศด้วย เพราะอยู่ที่นี่ยังไงเราก็ไม่ได้อยู่บ้านอยู่ดี พอเราอยู่ตัวแล้วเราวางแผนว่าจะเอาน้องไปอยู่ที่ออสด้วยไม่ได้หรอคะ
สำหรับบางคนอาจจะมองว่าไร้สาระ อยากไปทำไมอยู่บ้านเราดีกว่าเยอะ แต่ขอไม่ด่าเรานะคะแค่นี้เราก็ช็อค สับสนและหาทางออกให้ชีวิตเราก็สาหัสมากพอแล้ว