สวัสดีค่ะ คือตอนนี้เราเพิ่งเรียนจบค่ะ ชีวิตกำลังจะไปได้สวยเลยทีเดียว เรามีงานทำที่ดีมากๆ ผลการเรียนก็ได้เกียรตินิยมเลยแหล่ะค่ะ แต่ก็นั่นแหล่ะถ้าชีวิตดีเกินไป มันก็จะมีอุปสรรคเข้ามาท้าทายชีวิตเรา.. .
เรื่องมีอยู่ว่าแม่เราแอบไปเข้าไลน์ของเรา แล้วดูข้อมูลต่างๆของเรากะแฟน(แฟนเราอยู่รุ่นเดียวกันค่ะ จบแล้ว มีงานที่ดีทำเหมือนกัน และเราจริงจังกันมาก) เลยทำให้รู้ว่าเรากับแฟนเคยมีอะไรกัน ซึ่งในที่นี้นับครั้งได้เลยค่ะ น้อยมากกกกกกกกกกกก เพราะเราก็รู้แก่ใจดีเหมือนกันค่ะ หลังจากนั้นพ่อกับแม่ก็ไม่คุยกับฉันอีกเลย โทษตัวเองว่าเลี้ยงลูกไม่ดี ซึ่งเราก็ไม่มีอะไรจะเถียงนะคะ เพราะเข้าใจว่าความคิดของพ่อกับแม่ยังเป็นแบบสมัยก่อนอยู่ แต่ที่เราไม่เข้าใจเลยคือ ทำไมพ่อกับแม่ไม่ยอมเปิดใจที่จะเข้าใจความคิดเห็นของเราบ้าง ที่ผ่านมาเราเป็นเด็กที่อยู่ในกรอบมาโดยตลอด กลับบ้านตรงเวลา ถ้ากลับดึกก็โทรบอกตลอด เรียนเกรดเฉลี่ยไม่เคยต่ำกว่า 3.50 ไม่เคยไปกินเหล้าเมายาที่ไหน ชีวิตมหาลัยฯเที่ยวกลางคืนอยู่ สองครั้ง ซึ่งทุกครั้งพ่อแม่ไปรับไปส่งตลอด แล้วทีนี้ เรากับแฟนคบกันมาจะสี่ปีแล้วค่ะ เราก็เหมือนคู่ทั่วไปนะคะ เริ่มคบกันตอนนั้นก็อายุยี่สิบแล้วว ไม่ถือว่าเป็นเด็กวัยรุ่น วัยแล้วนะคะ เราตั้งใจเรียนมาตลอด ช่วยกันเรียน อยากมีเกรดสวยๆ จบมามีงานทำที่ดีจะได้เลี้ยงครอบครัวได้ พ่อแม่จะได้ภูมิใจ แล้วทีนี้ระหว่างคบกันก็ไม่เคยทำอะไรไม่ดีเลยนะคะ อยู่ในสายตามาตลอด
แต่พอปีสี่ตอนเราจะจบเราทั้งคู่ได้งานทำแล้วอย่างที่บอกก่อนหน้าว่าเราเรียนดี เรามั่นใจในกันและกัน ครอบครัวเราทั้งสองคนก็เข้ากันได้ แล้วด้วยความที่สมัยนี้เปิดรับเรื่องพวกนี้มากขึ้น เราก็เลยลองกันค่ะ และที่สำคัญนะคะเราไม่ลืมที่จะป้องกันค่ะ เพราะเรารู้ว่าถ้าเกิดอะไรขึ้นมาตอนนี้มันยังไม่โอเค แล้วพ่อกับแม่ก็คงไม่โอเคค่ะ ก็นั่นแหล่ะค่ะ เราไม่เคยเล่าเรื่องนี้ให้รอบข้างฟังเพราะคิดว่ามันเป็นเรื่องส่วนตัว เราตัดสินใจที่จะทำเอง ซึ่งเราภูมิใจในตัวเราแล้ว เราสามารถทำหน้าที่เรียน และหน้าที่ลูกที่ดีให้พ่อแม่ได้แล้ว แต่เรื่องนี้มันเป็นเรื่องส่วนตัว ซักวันเราก็ต้องทำอยู่ดีรึเปล่าคะ จริงๆก่อนหน้านี้เราก็เคยมีแฟนนะคะ แต่ไม่เคยทำอะไรแบบนี้และไม่คิดจะทำด้วย เพราะรู้ว่ายังไม่ถึงเวลา เรียนยังไม่จบ งานไม่มีทำถ้าพลาดขึ้นมาจะทำยังไง แต่ตอนนี้เราอายุ 23 แล้วค่ะ ส่วนตัวคิดว่ามันไม่ผิดถ้าเราจะลอง หากเราป้องกัน อยากให้พ่อแม่เข้าใจเราบ้างว่าที่ผ่านมาเราก็อดทน แต่ตอนนี้เราคิดว่ามันก็ถึงเวลาที่เหมาะสมแล้ว ถึงมันจะไม่เหมาะสมมากที่สุดก็ตามค่ะ
เข้าใจนะคะว่าพ่อแม่ทุกคนรักและหวังดีกับลูกเสมอ ยังมองเห็นลูกเป็นเด็กแม้จะอายุเท่าไหร่ก็ตาม อันนี้เราเข้าใจ แต่อยากให้พ่อแม่เข้าใจเราบ้างซักนิดก็ยังดี เราเข้าใจว่าเรื่องแบบนี้มันไม่ง่ายแต่มันก็ไม่ได้ยาก แค่พ่อกับแม่ลองเปิดใจนะคะ สอนวิธีป้องกันที่ถูกต้องมากกว่าจะไปกีดกัน ก็อย่างที่รู้ๆอยู่เด็กบางคนพอพ่อแม่ห้ามก็ต่อต้าน ยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ สุดท้ายก็พลาด
แล้วอีกอย่างเราอยู่ในวัยทำงานแล้ว เรามีความรับผิดชอบในตัวเองมากขึ้น ที่ผ่านมาพ่อกับแม่เลี้ยงเราดีมาก เราก็เป็นเด็กที่อยู่ในกรอบของพ่อแม่มาเสมอ แต่ตอนนี้เราว่าเราโตพอที่จะนึกคิดอะไรด้วยตัวเอง และมีชีวิตที่อิสระได้แล้วค่ะ ยังไงเราก็รักพ่อแม่เสมอ จะทำอะไรที่ผิดเราก้คิดถึงพ่อแม่ แต่ในบางเรื่องสิ่งที่เราคิดว่าไม่ผิดพ่อแม่ก้อาจคิดว่าผิด เพราะเราต่างกันด้วยยุคสมัยที่เราเกิด อายุ และความคิด ยังไงเราก็จะพิสูจน์ให้เห็นว่าเราไม่เคยเหลวไหล
เราจะรอวันที่พ่อแม่เราจะเข้าใจ
ขอแค่ลองเปิดใจ และเข้าใจนะคะ
เด็กที่อยู่ในกรอบมาตลอด
เรื่องมีอยู่ว่าแม่เราแอบไปเข้าไลน์ของเรา แล้วดูข้อมูลต่างๆของเรากะแฟน(แฟนเราอยู่รุ่นเดียวกันค่ะ จบแล้ว มีงานที่ดีทำเหมือนกัน และเราจริงจังกันมาก) เลยทำให้รู้ว่าเรากับแฟนเคยมีอะไรกัน ซึ่งในที่นี้นับครั้งได้เลยค่ะ น้อยมากกกกกกกกกกกก เพราะเราก็รู้แก่ใจดีเหมือนกันค่ะ หลังจากนั้นพ่อกับแม่ก็ไม่คุยกับฉันอีกเลย โทษตัวเองว่าเลี้ยงลูกไม่ดี ซึ่งเราก็ไม่มีอะไรจะเถียงนะคะ เพราะเข้าใจว่าความคิดของพ่อกับแม่ยังเป็นแบบสมัยก่อนอยู่ แต่ที่เราไม่เข้าใจเลยคือ ทำไมพ่อกับแม่ไม่ยอมเปิดใจที่จะเข้าใจความคิดเห็นของเราบ้าง ที่ผ่านมาเราเป็นเด็กที่อยู่ในกรอบมาโดยตลอด กลับบ้านตรงเวลา ถ้ากลับดึกก็โทรบอกตลอด เรียนเกรดเฉลี่ยไม่เคยต่ำกว่า 3.50 ไม่เคยไปกินเหล้าเมายาที่ไหน ชีวิตมหาลัยฯเที่ยวกลางคืนอยู่ สองครั้ง ซึ่งทุกครั้งพ่อแม่ไปรับไปส่งตลอด แล้วทีนี้ เรากับแฟนคบกันมาจะสี่ปีแล้วค่ะ เราก็เหมือนคู่ทั่วไปนะคะ เริ่มคบกันตอนนั้นก็อายุยี่สิบแล้วว ไม่ถือว่าเป็นเด็กวัยรุ่น วัยแล้วนะคะ เราตั้งใจเรียนมาตลอด ช่วยกันเรียน อยากมีเกรดสวยๆ จบมามีงานทำที่ดีจะได้เลี้ยงครอบครัวได้ พ่อแม่จะได้ภูมิใจ แล้วทีนี้ระหว่างคบกันก็ไม่เคยทำอะไรไม่ดีเลยนะคะ อยู่ในสายตามาตลอด
แต่พอปีสี่ตอนเราจะจบเราทั้งคู่ได้งานทำแล้วอย่างที่บอกก่อนหน้าว่าเราเรียนดี เรามั่นใจในกันและกัน ครอบครัวเราทั้งสองคนก็เข้ากันได้ แล้วด้วยความที่สมัยนี้เปิดรับเรื่องพวกนี้มากขึ้น เราก็เลยลองกันค่ะ และที่สำคัญนะคะเราไม่ลืมที่จะป้องกันค่ะ เพราะเรารู้ว่าถ้าเกิดอะไรขึ้นมาตอนนี้มันยังไม่โอเค แล้วพ่อกับแม่ก็คงไม่โอเคค่ะ ก็นั่นแหล่ะค่ะ เราไม่เคยเล่าเรื่องนี้ให้รอบข้างฟังเพราะคิดว่ามันเป็นเรื่องส่วนตัว เราตัดสินใจที่จะทำเอง ซึ่งเราภูมิใจในตัวเราแล้ว เราสามารถทำหน้าที่เรียน และหน้าที่ลูกที่ดีให้พ่อแม่ได้แล้ว แต่เรื่องนี้มันเป็นเรื่องส่วนตัว ซักวันเราก็ต้องทำอยู่ดีรึเปล่าคะ จริงๆก่อนหน้านี้เราก็เคยมีแฟนนะคะ แต่ไม่เคยทำอะไรแบบนี้และไม่คิดจะทำด้วย เพราะรู้ว่ายังไม่ถึงเวลา เรียนยังไม่จบ งานไม่มีทำถ้าพลาดขึ้นมาจะทำยังไง แต่ตอนนี้เราอายุ 23 แล้วค่ะ ส่วนตัวคิดว่ามันไม่ผิดถ้าเราจะลอง หากเราป้องกัน อยากให้พ่อแม่เข้าใจเราบ้างว่าที่ผ่านมาเราก็อดทน แต่ตอนนี้เราคิดว่ามันก็ถึงเวลาที่เหมาะสมแล้ว ถึงมันจะไม่เหมาะสมมากที่สุดก็ตามค่ะ
เข้าใจนะคะว่าพ่อแม่ทุกคนรักและหวังดีกับลูกเสมอ ยังมองเห็นลูกเป็นเด็กแม้จะอายุเท่าไหร่ก็ตาม อันนี้เราเข้าใจ แต่อยากให้พ่อแม่เข้าใจเราบ้างซักนิดก็ยังดี เราเข้าใจว่าเรื่องแบบนี้มันไม่ง่ายแต่มันก็ไม่ได้ยาก แค่พ่อกับแม่ลองเปิดใจนะคะ สอนวิธีป้องกันที่ถูกต้องมากกว่าจะไปกีดกัน ก็อย่างที่รู้ๆอยู่เด็กบางคนพอพ่อแม่ห้ามก็ต่อต้าน ยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ สุดท้ายก็พลาด
แล้วอีกอย่างเราอยู่ในวัยทำงานแล้ว เรามีความรับผิดชอบในตัวเองมากขึ้น ที่ผ่านมาพ่อกับแม่เลี้ยงเราดีมาก เราก็เป็นเด็กที่อยู่ในกรอบของพ่อแม่มาเสมอ แต่ตอนนี้เราว่าเราโตพอที่จะนึกคิดอะไรด้วยตัวเอง และมีชีวิตที่อิสระได้แล้วค่ะ ยังไงเราก็รักพ่อแม่เสมอ จะทำอะไรที่ผิดเราก้คิดถึงพ่อแม่ แต่ในบางเรื่องสิ่งที่เราคิดว่าไม่ผิดพ่อแม่ก้อาจคิดว่าผิด เพราะเราต่างกันด้วยยุคสมัยที่เราเกิด อายุ และความคิด ยังไงเราก็จะพิสูจน์ให้เห็นว่าเราไม่เคยเหลวไหล
เราจะรอวันที่พ่อแม่เราจะเข้าใจ