ผมคบกับผู้หญิงคนหนึ่งตอนย้ายไปเรียนตจว.แต่คบได้3เดิอนเท่านั้นเองก็เลิกแน่ไม่รู้ทำไมผมไม่ิคยรอไม่เคยง้อผ.ญ.คนไฟนด้วยช้ำเวลาเลิกแต่คนนี้คื,รักมากจริงๆ ผมคบกับเขา 180759❤ เราเลิกกัน200959 ถีงปัจจุบันผมยังรอยังรัก ทำทุกทางแล้วจริงๆ แต่ก็ลืมไม่ได้ ตั้งแต่เผารูปที่เขาให้ทิ้ง จำเป้นต้องเกียจเขา มันก็ยังลืมไม่ได้ ตอนคบกันผมยอมรับผมไม่ดี เล่นยาเล่นทุกอย่าง ไม่เข้าเรียน เธอก็ดีน้ะบอกให้ผมเข้าเรียน ให้ทำตัวดี ผมก็ทำไม่ได้อยู่ดียอมรับตรงๆเลยว่าติดเพื่อนติดพี่ อีกอย่างเขาเกียจผม ผมพูดแบบลูกผู้ชายเลยน้ะว่า ตอนเลิกใหม่ๆผมร้องไห้ตั้งแต่เห้นข้อความที่เขาพิมส่งมา ผมถามเขาว่า ทำไมเทอไม่สนใจเราเลยถ้าเปนแบบนี้เราเลิกกันดีกว่ามั้ย เธิก็ตอบกลับว่าเลิกก็เลิก จากวันนั้นผมก็ขอคืนดี คือผมไม่ได้ิยากเลิกเลยแต่ผมไม่ดีเองเขาเลยไม่ทน
ีกอย่างเลิกกันได้สักพักเขาไม่คืนดี ผมก็เปนคนใจร้อนงัย ทำไรไม่คิด ลงไม้ลงมือ ยอมรับแบบลูดผู้ชายเลยว่าผมหน้านัวเมียตอนนั้น ผมก็ต่อยหลังเขา บวางรองเท้าใส่หลัง จนเขาร้องไห้เห้นน้ำตาเขา ผมนี่ร้ิงตามเบย คือไม่ได้ตั้งใจจะทำอารมล้วนๆ เพื่อนยุด้วยล้ะ รวมกับผมเปนคนใครยุไม่ได้ สึดท่ายอยากจะบอกว่า #เดี่ยวรักนันรักมากด้วยหมานันที่รัก
ทำไงครับให้ลืมเขาผมจนปัญญาจริงๆ
ีกอย่างเลิกกันได้สักพักเขาไม่คืนดี ผมก็เปนคนใจร้อนงัย ทำไรไม่คิด ลงไม้ลงมือ ยอมรับแบบลูดผู้ชายเลยว่าผมหน้านัวเมียตอนนั้น ผมก็ต่อยหลังเขา บวางรองเท้าใส่หลัง จนเขาร้องไห้เห้นน้ำตาเขา ผมนี่ร้ิงตามเบย คือไม่ได้ตั้งใจจะทำอารมล้วนๆ เพื่อนยุด้วยล้ะ รวมกับผมเปนคนใครยุไม่ได้ สึดท่ายอยากจะบอกว่า #เดี่ยวรักนันรักมากด้วยหมานันที่รัก