สวัสดีค่ะ วันนี้เราก็อยากจะระบายเรื่องบางเรื่องซึ่งมันก็นานมาแล้ว บัญชีก็ยืมของพี่ตั้ง 555
เราก็เป็นผู้หญิงคนหนึ่ง หน้าตาธรรมดา อ้วนมาก (สมัยเรียนมัธยม) ไม่สวยเหมือนใครๆ เรามีเพื่อนคนนึงที่เรียกได้ว่าไม่ถูกกันเลย เจอหน้ากันก็ไม่ชอบด่ากันตลอด เป็นแบบนี้ตั้งแต่อนุบาลจนมัธยมเลยค่ะ นานไปก็ชอบมากขึ้นสุดท้ายเราก็รักเค้า เราสารภาพว่ารักเค้าตอน ม.สาม แต่เค้าเดินหนีเราไปเลย ตอนนั้นเพื่อนก็อยู่เยอะ ก็แซวกันไป เค้าคงอาย คงโกรธเราด้วยมั้งคะ เราก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมเราถึงกล้าพูดแบบนั้นออกไป จากนั้นจากที่ห่างก็ยิ่งห่าง ถามคำตอบคำ เวลาเห็นเค้าทำดีกับคนอื่นเราเจ็บอะ ร้องไห้ก็หลายครั้ง แต่เราไม่จำไง ทั้งที่เค้าก็เคยบอกเรานะว่าเกลียดเรา 555 ตอนนั้นก็จุกก็อึ้งไปได้แต่แถไปว่า เราไม่ได้ชอบแก เราพูดเล่น แกเป็นเพื่อนเรา และเราก็ไม่ได้พูดกับเขา ไม่เดินผ่านโต๊ะ ไม่เข้าไปชวนคุย ทำเฉยๆ ทั้งที่เราก็คอยแอบมองเค้าตลอดเวลา คอยเป็นห่วงเวลาเค้าไม่เข้าแถว หรือเข้าเรียน เป็นแบบนี้จนจะจบ ม.หก
เราเคยเปิดใจให้กับคนอื่น แต่ก็ทำไม่ได้ เราไม่อาจรักคนอื่นได้เลยจริงๆ เวลาอยู่กับเพื่อนแล้วเค้าอยู่แถวนั้น เราอึดอัดมากเลยค่ะ เพราะเวลาเพื่อนพูดเรื่องแฟน แล้วถามเรา เราก็ได้แต่พูดว่า แอบชอบรุ่นน้องคนนั้นคนนี้ 555 ขมขื่นสุดๆ ต้องทำเป็นไม่รัก ไม่สนอะไร ทรมานอะ ขนาดเฟสเค้ามีทุกคนเป็นเพื่อนแต่ไม่มีเรา 55 พีค ไปอีก ที่สุดของความเจ็บเลย
จนตอนนี้ แปดปี แล้วนะ ความรู้สึกเรายังเหมือนเดิม
ทุกครั้งที่กลับบ้านเรายังไปที่เดิมๆที่เคยมีภาพเค้าอยู่
ยังฟัง ยังร้องเพลงทุกเพลงที่เค้าชอบ
เราไม่เคยเปลี่ยนไปไม่ว่าเค้าจะรักใคร เค้าจะเป็นยังไง
เรายังรัก ยังอยากเจอเค้านะ เค้าเป็นคนที่ทำให้เรารู้ว่าความรักเป็นไง
ถึงแม้จะเป็นแค่ เพื่อนที่ เค้าไม่อยากรู้จัก
เค้าเองก็คงจะมีคนที่รักอยู่ในใจ
คิดถึงมากๆนะ อยู่ทางนู้นดูแลตัวเองดีๆนะ
555 เราก็รักเรื่อยๆรอเรื่อยๆ แบบนี้แหละ
คนที่รักอยู่ฝ่ายเดียวแบบเราทำได้แค่นี้แหละ
รักครั้งแรก..นานแค่ไหนก็ไม่ลืม
เราก็เป็นผู้หญิงคนหนึ่ง หน้าตาธรรมดา อ้วนมาก (สมัยเรียนมัธยม) ไม่สวยเหมือนใครๆ เรามีเพื่อนคนนึงที่เรียกได้ว่าไม่ถูกกันเลย เจอหน้ากันก็ไม่ชอบด่ากันตลอด เป็นแบบนี้ตั้งแต่อนุบาลจนมัธยมเลยค่ะ นานไปก็ชอบมากขึ้นสุดท้ายเราก็รักเค้า เราสารภาพว่ารักเค้าตอน ม.สาม แต่เค้าเดินหนีเราไปเลย ตอนนั้นเพื่อนก็อยู่เยอะ ก็แซวกันไป เค้าคงอาย คงโกรธเราด้วยมั้งคะ เราก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมเราถึงกล้าพูดแบบนั้นออกไป จากนั้นจากที่ห่างก็ยิ่งห่าง ถามคำตอบคำ เวลาเห็นเค้าทำดีกับคนอื่นเราเจ็บอะ ร้องไห้ก็หลายครั้ง แต่เราไม่จำไง ทั้งที่เค้าก็เคยบอกเรานะว่าเกลียดเรา 555 ตอนนั้นก็จุกก็อึ้งไปได้แต่แถไปว่า เราไม่ได้ชอบแก เราพูดเล่น แกเป็นเพื่อนเรา และเราก็ไม่ได้พูดกับเขา ไม่เดินผ่านโต๊ะ ไม่เข้าไปชวนคุย ทำเฉยๆ ทั้งที่เราก็คอยแอบมองเค้าตลอดเวลา คอยเป็นห่วงเวลาเค้าไม่เข้าแถว หรือเข้าเรียน เป็นแบบนี้จนจะจบ ม.หก
เราเคยเปิดใจให้กับคนอื่น แต่ก็ทำไม่ได้ เราไม่อาจรักคนอื่นได้เลยจริงๆ เวลาอยู่กับเพื่อนแล้วเค้าอยู่แถวนั้น เราอึดอัดมากเลยค่ะ เพราะเวลาเพื่อนพูดเรื่องแฟน แล้วถามเรา เราก็ได้แต่พูดว่า แอบชอบรุ่นน้องคนนั้นคนนี้ 555 ขมขื่นสุดๆ ต้องทำเป็นไม่รัก ไม่สนอะไร ทรมานอะ ขนาดเฟสเค้ามีทุกคนเป็นเพื่อนแต่ไม่มีเรา 55 พีค ไปอีก ที่สุดของความเจ็บเลย
จนตอนนี้ แปดปี แล้วนะ ความรู้สึกเรายังเหมือนเดิม
ทุกครั้งที่กลับบ้านเรายังไปที่เดิมๆที่เคยมีภาพเค้าอยู่
ยังฟัง ยังร้องเพลงทุกเพลงที่เค้าชอบ
เราไม่เคยเปลี่ยนไปไม่ว่าเค้าจะรักใคร เค้าจะเป็นยังไง
เรายังรัก ยังอยากเจอเค้านะ เค้าเป็นคนที่ทำให้เรารู้ว่าความรักเป็นไง
ถึงแม้จะเป็นแค่ เพื่อนที่ เค้าไม่อยากรู้จัก
เค้าเองก็คงจะมีคนที่รักอยู่ในใจ
คิดถึงมากๆนะ อยู่ทางนู้นดูแลตัวเองดีๆนะ
555 เราก็รักเรื่อยๆรอเรื่อยๆ แบบนี้แหละ
คนที่รักอยู่ฝ่ายเดียวแบบเราทำได้แค่นี้แหละ