อะเริ่ม! คือผมกับเเฟนผมคบกันมานานเเล้วพักหลังเราเจอกันน้อย เพราะ!! เเฟนผมต้องคอยช่วยแม่ทำงาน และเเฟนผมต้องเรียนด้วย ปกติช่วงเเรก ๆเราเจอกัน อาทิตย์นึง 2-3ครั้ง เดี๋ยวนี้เราเจอกันน้อยลง เราก็เครียกันเข้าใจ เค้าชอบบอกว่าผมไม่เข้าใจเค้าเรื่องนี้คือถ้าผมไม่เข้าใจ ผมก็ต้องชวนทะเลาะเเล้ว เเรกๆ อะพอมีนะครับ หลังๆ ก็ไม่ได้ชวนเเล้ว(คือผมเป็นคนติดเเฟนมากๆ) เเละคือเราเจอกันน้อยปุ๊บ มันก็แบบห่างๆ กัน เค้าไม่เคยบอกรัก หรือบอกคิดถึง หรือเเสดงความรักอะไรเกี่ยวกับผมเลย ถ้าเป็นคุณจะทำยังไง เเละพอเวลาเราเจอกัน ผมก็รอเฉพาะวันที่เค้าออกมาเจอได้จริงๆ นานๆเจอกันทีผมก็อยากให้มันสำคัญแรกๆ ยังตรงเวลาได้หลังๆ นี่เเบบเราเจอกันน้อยปุ๊บ ใช้เวลาอยู่ด้วยกันน้อย คือผมไม่มีสิทธิที่จะงอลหรือน้อยใจ ผมก็บอกอยู่ผมน้อยใจไม่ใช่ผมไม่เข้าใจ เค้าที่ไม่เข้าใจผมหรือผมที่ไม่เข้าใจเค้า ไม่ได้อยู่ด้วยกันก็เย็นชาใส่กันอีก เเละที่ผมต้องการไม่ได้บอกว่าต้องการที่จะเจอเยอะขึ้น ที่ผมต้องการคือ ใส่ใจกันเเบเมื่อก่อนแค่นี้เองผมไม่เข้าใจตรงไหน ผมทนเค้าเย็นชาใส่ผม มา6-7เดือน เค้าคนละคนกับ ช่วงแรกเลยครับ ผมมีเเฟนคนเดียวนี้จะให้ผมงอแงกับใคร
ชีวิตคนเราไม่เหมือนกันนะครับ ที่ผมติดเเฟนที่ผมมีเเฟน ผมไม่ได้อยากอยู่ตัวคนเดียวครับผมอยู่คนเดียวมาเกือบทั้งชีวิตเเละครับ นี่เเหละครับที่ผมสงสัย
ผมผิดมากใช่มั้ย !! ผมควรทำตัวยังไงกับปัญหาแบบนี้ วอนอย่านะครับ
ชีวิตคนเราไม่เหมือนกันนะครับ ที่ผมติดเเฟนที่ผมมีเเฟน ผมไม่ได้อยากอยู่ตัวคนเดียวครับผมอยู่คนเดียวมาเกือบทั้งชีวิตเเละครับ นี่เเหละครับที่ผมสงสัย